Elektroda.pl
Elektroda.pl
X
Proszę, dodaj wyjątek www.elektroda.pl do Adblock.
Dzięki temu, że oglądasz reklamy, wspierasz portal i użytkowników.

Wzmacniacze wielkich częstotliwosci

olimpijczyk 03 Sty 2009 22:20 5893 4
  • #1 03 Sty 2009 22:20
    olimpijczyk
    Poziom 2  

    Witam.

    Mam ogromną prośbę: mam napisać referat na temat "Wzmacniacze wielkich częstotliwości". Google nic konkretnego nie znajdują, dlatego może ktoś ma jakieś dane na ten temat, to prosiłbym o pomoc, jakieś info ogólne, schemat blokowy ,ważne parametry. Cokolwiek. Czekam na waszą pomoc.

    0 4
  • #2 04 Sty 2009 13:16
    Biuronika
    Poziom 14  

    ale się wysiliłeś... byś się wstydził. wzmacniacze w.cz to nie "cokolwiek" tylko temat rzeka. Referat ma być ogólny czy dotyczyć konkretnych zagadnień w tej tematyce? wzmacniacz w.cz może być nisko sygnałowy służący stosowane w obwodach wejściowych odbiorników i nadajnikach radiowych, przyrządów pomiarowych.. oraz wzmacniacze mocy w.cz, stosowane w nadajnikach radiowych, radarach urządzeniach medycznych, piecach indukcyjnych... rany to jest temat... :)

    0
  • #3 04 Sty 2009 15:30
    komornik12
    Poziom 21  

    Cześć

    Jak kolega wyżej napisał to temat "rzeka", w sumie spotykany na każdym kroku :D

    Google rzeczywiście na tacy nie chcą podać gotowej pracy, ale jest sporo konkretów:

    http://www.sciaga.pl/tekst/12455-13-schemat_blokowy_odbiornika_radiowego

    http://pl.wikipedia.org/wiki/Kategoria:Wzmacniacze_elektroniczne

    polecam dokładnie to przejżeć, to co google zapodaje. Nie bedzie to łatwe, ale po godzinnej lekturze powinieneś już coś napisać... Polecam także książkę "Elektronika w pytaniach i opowiedziach".

    Pozdro

    0
  • #4 05 Sty 2009 11:14
    Tremolo
    Poziom 43  

    Trzeba wiedzieć choć trochę na ten temat i poczytać i znajdziesz wszystko. I wiedzieć czego szukasz. Podstawowe informacje znajdziesz w każdej książce dla elektroników.
    Do tego podział na szerokopasmowe i selektywne, zastosowanie, kilka schematów. Blokowych nie ma zazwyczaj bo sam wzmacniacz w.cz. jest zazwyczaj jednym modułem i blokiem wewnątrz całego urządzenia. Radiowe urządzenie sterujące, karta Wi-Fi, zdalne sterowanie suwnic i dźwigów (odbiornik nadajnik i ich głowice), piece indukcyjne, radiolokacja, radary, radioodbiorniki, mikrofony bezprzewodowe...

    0
  • #5 09 Sty 2009 19:25
    olimpijczyk
    Poziom 2  

    Wzmacniacze w.cz (wielkich częstotliwości)

    Z techniką dużych częstotliwości mamy do czynienia w łączności i radiofonii oraz w dziedzinie pomiarów laboratoryjnych w zakresie częstotliwości radiowych (rezonanse, badania plazmy, akceleratory cząsteczek itp.)
    Wzmacniacze w.cz zbudowane są z elementów aktywnych: tranzystorów (dawniej lamp elektronowych) i obwodów scalonych oraz elementów pasywnych: oporników, kondensatorów, cewek i elektrolitów. Stosowane są do wzmacniania sygnałów wielkich częstotliwości (częstotliwość ich może zawierać się w szerokich granicach, tj. od setek KHz do setek MHz. Używane są również do wzmacniania bardzo słabych sygnałów wyłowionych przez obwód wejściowy (np. w antenach radiowych). Po wzmocnieniu drgania wielkiej częstotliwości są mieszane w mieszaczu z częstotliwością fh generatora zwanego heterodyną.
    Częstotliwość heterodyny jest zawsze większa od największej częstotliwości drgań wielkiej częstotliwości o wartość równą częstotliwości pośredniej fp. W wyniku mieszania otrzymujemy sygnał fm nałożony na dwie częstotliwości:
    - częstotliwość- sumacyjną równą fn+fh
    - częstotliwość- różnicową równą fp=fh-fn
    W dalszych częściach odbiornika wzmacniana jest częstotliwość różnicowa i ona jest częstotliwością pośrednią. W polskich radioodbiornikach częstotliwość pośrednia w systemie AM wynosi 465 kHz, a w systemie FM 10,7 MHz.

    Najważniejsze parametry wzmacniaczy w.cz:
    -wzmocnienie
    -szerokość pasma przenoszenia
    -selektywność
    -poziom szumów
    -admitancja wejściowa
    -stabilność

    Od wzmacniaczy w.cz wymaga się:
    - niskiego poziomu szumów pochodzących z elementów aktywnych, ale także pasywnych,
    - dobrej liniowości w całym paśmie,
    - niskiej intermodulacji,
    - stromych zboczy na granicach pasma,
    - dobrego dopasowania na wejściu i wyjściu

    Wzmacniacz wysokiej częstotliwości powinien mieć stałe wzmocnienie w całym zakresie przestrajania. Parametry tranzystorów i obwodów rezonansowych zależą od częstotliwości, więc zapewnienie stałego wzmocnienia w całym zakresie przestrajania staje się istotnym problemem.
    Stałość wzmocnienia w całym zakresie przestrajania można zapewnić przez stosowanie tranzystorów o parametrach w minimalnym stopniu zależnych od częstotliwości oraz przez stosowanie odpowiednich obwodów na wejściu wzmacniacza. Na wzmacniacz w.cz przypada niewielka część całego wzmocnienia sygnału np. w odbiorniku radiowym. Wzmocnienie wzmacniaczy w.cz przeciętnie zawiera się w granicach10 dB.
    W owym wzmacniaczu zazwyczaj stosuję się kilka obwodów selektywnych. Powoduje to lepsze tłumienie sygnałów znajdujących się w sąsiednich kanałach, które mogłyby zakłócać odbiór. Czasem jest to jeden z zasadniczych powodów zastosowania wzmacniacza w.cz (polepszenie selektywności w pierwszych stopniach odbiornika). Omawiany wzmacniacz jest bardziej odporny na zakłócenia wywołujące modulację skrośną niż mieszacz. Zastosowanie wzmacniacza wielkich częstotliwości zwiększa odporność odbiornika na odporność odbiornika na zakłócenia wywołujące modulację skrośną. W odbiorniku ze wzmacniaczem w.cz. jest leprze tłumienie sygnałów lustrzanych i sygnałów o częstotliwości pośredniej niż w odbiorniku bez tegoż wzmacniacza. Wzmacniacz w.cz powinien przenosić całe pasmo wzmacnianego sygnału. Jeżeli pasmo przenoszenia wzmacniacza w.cz jest za wąskie, to wystąpią zniekształcenia wzmacnianego sygnału. Szczególnie dokuczliwe zniekształcenia występują przy odbiorze sygnałów FM. Wzmacniacz w.cz powinien mieć jak najmniejszy poziom szumów. O poziomie szumów wzmacniacza wielkich częstotliwości decyduje poziom szumów wnoszonych przez element czynny (tranzystor bądź lampę). Wybierając odpowiedni punkt pracy tranzystora można optymalizować wzmacniacz ze względu na minimalny poziom szumów (przy prądzie emitera 0,3…1 mA poziom szumów tranzystora jest zwykle najmniejszy).




    Źródłem szumów są również rezystory, elementy obwodów rezonansowych. Szumy w obwodach rezonansowych są spowodowane istnieniem rezystancji strat. Zastosowanie wzmacniacza w.cz o niskim poziomie szumów poprawia stosunek sygnału do szumów w porównaniu z przypadkiem, gdy w odbiorniku nie ma wzmacniacza w.cz. Poziom szumów wzmacniacza wielkich częstotliwości jest zwykle znacznie niższy od poziomu szumów mieszacza. Jeżeli z anteny do wejścia mieszacza przychodzi słaby sygnał, to jest on bardzo silnie wzmacniany w mieszaczu i wzmacniaczu p.cz. Wzmocnienie musi być na tyle duże, aby do detektora docierał sygnał o dostatecznie dużej amplitudzie. Równie silnie łącznie z sygnałem jest wzmacniany szum mieszacza. Rozważmy teraz inny przypadek: słaby sygnał w.cz z anteny jest najpierw wzmocniony ze wzmacniaczem w.cz a dopiero potem jest doprowadzany do mieszacza. Dla uzyskania odpowiedniej wartości sygnału w dekoderze (takiej samej jak w poprzednim przypadku) sygnał jest znacznie mniej wzmacniany w mieszaczu i wzmacniaczu p.cz. Jednocześnie pochodzący z mieszacza szum jest mniej wzmacniany niż w pierwszym przypadku. Zastosowanie wzmacniacza wielkich częstotliwości poprawia na wyjściu odbiornika stosunek sygnału do szumu odbieranego sygnału. Zastosowanie wzmacniacza w.cz obniża poziom promieniowania napięcia w.cz heterodyny przez antenę odbiornika. Napięcie w.cz promieniowane przez antenę może zakłócać pracę innych odbiorników.
    Oprócz wymagań omówionych wcześniej wzmacniacz w.cz powinien pracować stabilnie (nie wzbudzać się). Przyczyną niestabilnej pracy wzmacniacza może być szkodliwe sprzężenie istniejące w samym tranzystorze. Wzmacniacz w.cz musi pracować stabilnie w całym zakresie odebranych częstotliwości i w całym zakresie regulacji wzmocnienia. Z tego też powodu stabilną pracę wzmacniacza w.cz zapewnia się przez odpowiednie niedopasowanie rezystancji obciążenia do rezystancji wyjściowej tranzystora.
    Przykłady praktycznego zastosowania wzmacniaczy w.cz.:
    W odbiornikach radiowych wyższych klas, a także w odbiornikach telekomunikacyjnych stosuje się za obwodami wejściowymi element wzmacniający (pojedynczy tranzystor lub odpowiedni wzmacniacz w strukturze układu scalonego) mający za zadanie wzmocnienie sygnału US pojawiającego się na ich wyjściu. Większa amplituda i moc sygnału zapewnia lepsze warunki pracy mieszacza.
    Na wyjściu wzmacniacza wysokiej częstotliwości stosuje się obwód rezonansowy przestrajany identycznie jak obwód wejściowy, dzięki czemu wzrasta tłumienie sygnałów zakłócających leżących poza kanałem odbieranym, w tym przede wszystkim tłumienie sygnałów lustrzanych. Ponadto stopień wzmacniacza wejściowego wykorzystuje się do automatycznej regulacji wzmocnienia (ARW). Do elementu wzmacniającego doprowadza się z dalszych stopni toru odbiornika napięcie stałe o wartości proporcjonalnej do wielkości sygnału odbieranego. Napięcie to działa w pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego zmieniając punkt pracy wzmacniacza w taki sposób, aby na jego wyjściu wielkość sygnału miała w przybliżeniu stałą wartość, niezależnie od wartości sygnału indukowanego w antenie.
    Poniżej pokazano przykładowe rozwiązania wzmacniaczy w. cz. AM i FM.







    Rys. 4.1. Schemat ideowy wzmacniacza wysokiej częstotliwości na zakres AM z anteną ferrytową i wejściem ARW.

    W przedstawionym układzie baza tranzystora Q1 jest polaryzowana napięciem ARW doprowadzanym z detektora ARW znajdującego się w torze odbiornika za wzmacniaczem pośredniej częstotliwości (po ewentualnym odpowiednim wzmocnieniu). Obwody antenowy i w kolektorze tranzystora są przestrajane współbieżnie napięciem Uv doprowadzanym do diod pojemnościowych. Baza i kolektor tranzystora są słabo sprzęgane magnetycznie z obwodami strojonymi. Takie sprzężenie zapewnia odpowiednio dużą dobroć obwodów.









    Rys. 4.2. Schemat ideowy wzmacniacza wysokiej częstotliwości na zakresie FM z obwodami rezonansowymi z diodami pojemnościowymi przestrajanymi napięciowo.

    W układzie przedstawionym wyżej wzmacniacz w. cz. pracuje na tranzystorze polowym z dwoma bramkami. Do bramki G1 doprowadzany jest sygnał antenowy wydzielony w obwodzie wejściowym. Druga bramka służy do polaryzacji punktu pracy tranzystora napięciem stałym ARW, którego wartość zależy od wielkości sygnału wejściowego. Wzrost sygnału ponad określoną wartość, zwaną progiem ARW powoduje przesuwanie punktu pracy tranzystora w taki sposób, aby jego wzmocnienie zmalało.
    Podobne rozwiązania do przedstawionych wyżej można znaleźć w wielu odbiornikach radiowych.


    Wiem ze bardzo sie staraliście mi pomoc, chodzilo mi o cos takiego;)

    0