Opisywany eksperyment ma na celu pokazanie, że nawet urządzenie o tak małej wydajności obliczeniowej może w czasie rzeczywistym przetwarzać dźwięk. W pierwszym zestawie przykładów sygnał jest pobierany z wejścia i po obróbce przekazywany na wyjście, a otrzymywane efekty to na przykład pogłos, phaser czy flanger. Struktura programu jest dość prosta - przerwanie timera powoduje odczytanie wartości z wejścia, natomiast główna pętla programu zajmuje się przetwarzaniem tak zebranych danych i obsługą wyjściowego PWM-a. Druga część artykułu opisuje jak procesor może sam syntezować brzmienia dzwonka i ksylofonu. Na stronie zamieszczono dokładny opis po angielsku, kody źródłowe programów i ich schematy blokowe oraz opis elektroniki, jaką należy dobudować do standardowej płytki arduino.
Źródło
Fajne? Ranking DIY