Chciałem przedstawić swój wariant stroboskopu.
Na początek trochę niezbędnej teorii w odniesieniu do stroboskopów działających
na zasadzie rozładowania kondensatora poprzez palnik ksenonowy.
Stroboskop to nie lampa błyskowa i obowiązują inne zasady obliczania parametrów pracy.
Podstawową zależnością stosowaną w stroboskopach jest maksymalna moc w [ W ],
jaka może wydzielić się na palniku ksenonowym stroboskopu.
P = E * f
Gdzie,
P - moc palnika [ Wat ]
E - energia zgromadzona w kondensatorze rozładowczym [Ws]
F - częstotliwość błysków stroboskopu [ Hz]
Znając z danych katalogowych moc konkretnego palnika,
który chcemy wykorzystać do budowy stroboskopu oraz założoną maksymalną częstotliwość błysków,
możemy obliczyć wartość kondensatora rozładowczego.
W tym celu do w/w wzoru wstawiamy w miejsce energii E,
wzór na energię zgromadzoną w kondensatorze,
który przedstawia się jako,
E = ( C * U² ) / 2
Gdzie,
E - energia zgromadzona w kondensatorze rozładowczym [Ws ]
C – pojemność kondensatora [ µF ]
U – napięcie, do którego naładowany jest kondensator [ kV]
Po przekształceniach otrzymujemy zależność na pojemność kondensatora C w [µF],
C = 2P / (U² * f )
To tyle niezbędnej teorii.
Teraz praktyczny schemat stroboskopu zaprojektowanego przeze mnie i sprawdzonego w działaniu.
Stroboskop charakteryzuje się tym, że o odróżnieniu od innych rozwiązań
nie występuje problem z grzaniem się rezystorów
lub innych elementów ograniczających prąd ładowania kondensatora rozładowczego.
Nie zmniejsza się jasność błysków wraz ze wzrostem częstotliwości działania.
Zasadę działania ilustruje poniższy rysunek,
Widać na nim, synchroniczną pracę stroboskopu z napięciem zasilania.
Podczas ujemnego półokresu napięcia zasilającego następuje ładowanie kondensatora rozładowczego „2”.
W dodatnim półokresie następuje wyzwolenie energii zgromadzonej w kondensatorze poprzez palnik stroboskopu „1”.
Z tego powodu nie ma możliwości zwarcia sieci zasilającej przez palnik w momencie działania stroboskopu.
Na koniec wersja tego stroboskopu z możliwością zewnętrznego sterowania.
Zastosowany na schemacie palnik IFK 120 został użyty, że względu na jego popularność i łatwą dostępność.
Lecz nie jest to palnik zaprojektowany do zastosowań w stroboskopach.
Do długotrwałej pracy w miejsce IFK 120 należy zastosować,
dowolny palnik przeznaczony do pracy w stroboskopach.
W zależności od jego max mocy, należy przeliczyć pojemność kondensatora rozładowczego.
Ważne jest zastosowanie odpowiedniego kondensatora rozładowczego.
Nie powinien to być kondensator elektrolityczny, tylko monolityczny przeznaczony do pracy impulsowej.
Do uruchamiania i mniej odpowiedzialnej pracy,
można w miejsce kondensatora monolitycznego zastosować taką baterię połączonych kondensatorów elektrolitycznych.

Na początek trochę niezbędnej teorii w odniesieniu do stroboskopów działających
na zasadzie rozładowania kondensatora poprzez palnik ksenonowy.
Stroboskop to nie lampa błyskowa i obowiązują inne zasady obliczania parametrów pracy.
Podstawową zależnością stosowaną w stroboskopach jest maksymalna moc w [ W ],
jaka może wydzielić się na palniku ksenonowym stroboskopu.
P = E * f
Gdzie,
P - moc palnika [ Wat ]
E - energia zgromadzona w kondensatorze rozładowczym [Ws]
F - częstotliwość błysków stroboskopu [ Hz]
Znając z danych katalogowych moc konkretnego palnika,
który chcemy wykorzystać do budowy stroboskopu oraz założoną maksymalną częstotliwość błysków,
możemy obliczyć wartość kondensatora rozładowczego.
W tym celu do w/w wzoru wstawiamy w miejsce energii E,
wzór na energię zgromadzoną w kondensatorze,
który przedstawia się jako,
E = ( C * U² ) / 2
Gdzie,
E - energia zgromadzona w kondensatorze rozładowczym [Ws ]
C – pojemność kondensatora [ µF ]
U – napięcie, do którego naładowany jest kondensator [ kV]
Po przekształceniach otrzymujemy zależność na pojemność kondensatora C w [µF],
C = 2P / (U² * f )
To tyle niezbędnej teorii.
Teraz praktyczny schemat stroboskopu zaprojektowanego przeze mnie i sprawdzonego w działaniu.
Stroboskop charakteryzuje się tym, że o odróżnieniu od innych rozwiązań
nie występuje problem z grzaniem się rezystorów
lub innych elementów ograniczających prąd ładowania kondensatora rozładowczego.
Nie zmniejsza się jasność błysków wraz ze wzrostem częstotliwości działania.
Zasadę działania ilustruje poniższy rysunek,
Widać na nim, synchroniczną pracę stroboskopu z napięciem zasilania.
Podczas ujemnego półokresu napięcia zasilającego następuje ładowanie kondensatora rozładowczego „2”.
W dodatnim półokresie następuje wyzwolenie energii zgromadzonej w kondensatorze poprzez palnik stroboskopu „1”.
Z tego powodu nie ma możliwości zwarcia sieci zasilającej przez palnik w momencie działania stroboskopu.
Na koniec wersja tego stroboskopu z możliwością zewnętrznego sterowania.
Zastosowany na schemacie palnik IFK 120 został użyty, że względu na jego popularność i łatwą dostępność.
Lecz nie jest to palnik zaprojektowany do zastosowań w stroboskopach.
Do długotrwałej pracy w miejsce IFK 120 należy zastosować,
dowolny palnik przeznaczony do pracy w stroboskopach.
W zależności od jego max mocy, należy przeliczyć pojemność kondensatora rozładowczego.
Ważne jest zastosowanie odpowiedniego kondensatora rozładowczego.
Nie powinien to być kondensator elektrolityczny, tylko monolityczny przeznaczony do pracy impulsowej.
Do uruchamiania i mniej odpowiedzialnej pracy,
można w miejsce kondensatora monolitycznego zastosować taką baterię połączonych kondensatorów elektrolitycznych.

Fajne? Ranking DIY