Poczytalem na forum o przenoszeniu toneru przez folie na laminat metoda z wykorzystaniem zelazka. Ladnie to wyglada w teorii. W praktyce mam z tym niesamowite problemy. Otoz czyszcze laminat i sciernym i cif'em. Susze go. Pogdrzewam laminat zeby folia sie do niego ladnie zlapala. Pozniej przy prasowaniu wszystko idzie w diably. ALbo sie nie odbije albo stopi albo rozmaze. Probowalem rozne folie. Zwykla przezroczysta sie topi... najszybciej. Kalka wykorzystywana przy tworzeniu matryc do druku offsetowego nie przenosi zbyt dobrze. poza tym gofruje ja za bardzo. Najlepsza okazala sie folia nie przezroczysta. Przenosi najlepiej i najmniej sie topi. Tyle ze zazwyczaj 30% mam super odbite 40% wcale a srodek zamazany. Prosilbym o jakies sugestie bo dostaje juz fiola:)
* DRUKUJĘ nie na folię a na papier kredowy. Stosuję papier o gramaturze 110g/m2 z dobrej jakości gładkim licem. W sklepie papierniczym występował pod nazwą "papier kredowy do prac dyplomowych" w cenie 14pln/100ark. Wcześniej robiłem próby z papierem grubszym, ale sprawia kłopoty przy usuwaniu. Naniesiony toner jest wyczuwalny pod placami na gładkiej powierzchni nośnika. Niestety nie udało mi się znaleźć xero (zwykłego-optycznego), które dawałoby wymaganą jakość wydruku. * TRANSFER: Metoda "klasyczną" tzn. żelazko z hipermarketu (najtańsze - za 45pln) w imadle. Do stopki przykręcona płytka z blachy mosiężnej =3mm - jako, że taką miałem pod ręką. Regulator ustawiony na maximum. Nagrzany papier nie ma tendencji do płynięcia - tak jak to się zdarza z folią. Zamiast wałka używam ciasno zwiniętego tamponu z bawełnianego płótna. Dobrze wprasowane ścieżki stają się lekko widoczne przez papier. Podobno papier może nawet lekko zbrązowieć (u mnie nie brązowieje). * USUWANIE nośnika - na mokro. Tzn. płytka na 10min. do ciepłej wody (z kroplą detergentu). Papier namięka i daje się łatwo usunąć. Używając innego gatunku papieru (starszego i grubszego) miałem kłopoty z usunięciem pozostałości z otworów pad-ów. Papier opisany powyżej już takich problemów nie sprawia. Przylepione włókienka dobrze usuwa się na mokro przez pocieranie palcem. Mimo nawet intensywnego tarcia prawie nie zdarza się oderwanie tonera od miedzi. * TRAWIENIE: B327 * PO TRAWIENIU: Toner daje się zmyć dużą ilością acetonu. Po zmyciu, a lepiej po wierceniu, należy jeszcze raz delikatnie przeszlifować powierzchnię płytki, żeby pozbyć się resztek tonera. (papier ścierny >=800 pod bieżącą wodą). W przeciwnym razie będą kłopoty z lutowaniem. Na zakończenie - po wierceniu - można popsikać płytkę sparyem p.t. "Lakier-topnik" a następnie wtopić go w płytkę z użyciem opalarki. * BŁĘDY: W zasadzie błędy mogą być dwa: - Zlanie ścieżek. Jednak ilość nakładanego tonera daje się wyregulowac w ustawieniach drukarki. - Brak ścieżek. Dotychczas mogę wskazać trzy przyczyny" - Nierówna powierzchnia laminatu. Miernej jakości laminat potrafi mieć odbity na miedzi relief tkaniny z podłoża. Taka siateczka nierówności może skutecznie uniemożliwić przyprasowanie tonera. - Złe przygotowanie podłoża. Gradacja papieru ściernego, a przez to chropowatość miedzi ma istotne znaczenie. Ja uzywam papieru 500 i szlifuję ruchem kolistym. Pozostawione ślady kropli, palców itp. - no comments. - Pominięcie fragmentu przy prasowaniu. Do przecierania płytki używam twardego szmacianego tamponu i wprasowuje trochę dłużej niż do momentu, kiedy mi się wydaje, że to 'już' 
- Cała technologia, łącznie z trawieniem zajmuje nie więcej niż 1h - chociaż dochodzi moczenie - folii niepotrzebne. - W warunkach amatorskich/prototypowych, można sobie pozwolić na drobny retusz lub ew. powtórzenie transferu. Dlatego sądzę, że po dopracowaniu szczegółów (równomierność nagrzewania, czystość powierzchni) powtarzalne 6 mils leży w zasięgu ręki. * CO DALEJ? Krążą mi po głowie idea robienia tą metodą płytek dwustronnych (a może nawet 2 + PWR/GND-plane 
- a płytka na słońcu musi kilka godzin się ponaświetlać 
BadDog
w swoim poście, i niepisać kolejnych odpowiedzi.
