Elektroda.pl
Elektroda.pl
X
Elektroda.pl
Computer Controls
Proszę, dodaj wyjątek dla www.elektroda.pl do Adblock.
Dzięki temu, że oglądasz reklamy, wspierasz portal i użytkowników.

Superreakcyjne odbiorniki UKF FM raz jeszcze.....

10 Lip 2009 15:41 5859 2
  • Specjalista - lampowe odbiorniki radiowe
    Typowy układ odbiornika superreakcyjnego jest łatwy do znalezienia. gorzej z innymi nieco podejściem do tematu.

    Pierwszy układ to sprawdzenie koncepcji detektora przeciwsobnego. Ponoć stabilniejszy itd.

    Najpierw proszę obejrzeć schemat z podanymi wartościami elementów:
    superregen_PP.png

    Można pozbyć się wzmacniacza w.cz. W takim przypadku należy użyć innego podłączenia anteny. Antenę sprzęgamy indukcyjnie za pomocą cewki o tej samej średnicy i wykonanej z tego samego drutu lecz mającej od 1,5 do 2,5 zwojów.
    Wady - niestety dość duże pojemności obciążające obwód rezonansowy detektora. Typowy kondesator strojeniowy od odbiorników UKF o zmianie pojemności dC 14pF nie zapewnia pokrycia całego zakresu UKF CCIR. Można owszem dać mniejsze pojemności kondesatorów C6 i C7 jednak osiągi detektora są znacznie gorsze Oprócz zwiększenia częstotliwości samowygaszania zmieni się też amplituda tych impulsów jeśli zwiększymy wartość opornika R2 - kondesator C8 nie jest konieczny ale zauważałem korzystny wpływ jego obecności.
    Stopień w.cz. jest prądożerny - można zmniejszyć napięcie zasilania - ale zachowane będzie dość wysokie nachylenie jak na lampy bateryjne.
    Detektor zaczyna pracować już przy napięciu około 28V. Niestety im wiesze napięci zasilania tym szerszy zakres regulacji jest wymagany w przypadku potencjometru P1. Podczas testów obciążeniem był stopień wzmacniacza m.cz. w konfiguracji OE na tranzystorze krzemowym BF520.

    Istnieje wariant tegoż detektora gdzie zastosowano dodatkowy transformator stanowiący sprzężenie pomiędzy anodami a siatkami obydwu lamp pełniąc identyczną rolę jak transformator w generatorze samodławnym.


    Kolejny układ to próba zrobienia odbiornika superrekacyjnego na lampach pośrednio żarzonych z niskim napięciem anodowym. Na początek PCF801. Wysokie nachylenie pentody i triody dawało nadzieję na sukces. Niestety porażka.... zarówno przy Ua = Uf = 8,5V jak i przy Ua 13,5V. Przeprosiłem się wiec z lampami niskonapięciowymi. ECC86 jest wręcz idealna. Przy Ua = 12,6V nachylenie triody przekracza 4mA/V co jest ogromną zaletą gdyby jedna triodę wykorzystać jako aperiodyczny wzmacniacz w.cz. o podstawie siatkowej. Oprócz, co prawda, małego wzmocnienia, taki wzmacniacz zapewniałby świetną separację anteny od typowego detektora superreakcyjnego. Detektor superreakcyjny - to klasyczny układ. Potem stopień wzmocnienia m.cz. na lampie EF97 lub EF98. Ma on małe wzmocnienie .... Podczas testów obciążeniem był stopień tranzystorowy OE na tranzystorze krzemowym BF520... Ew. dodatkowy stopień lampowy i wtórnik tranzystorowy powinny w pełni napędzić przeciwsobna parę na tranzystorach germanowych dużej mocy sterowanych poprzez transformator. Opornik R1 może bł połączony do obwodu LC detektora albo do napięcia zasilania detektora - zmieni sie jedynie zakres regulacji optymalnego punktu pracy detektora.

    Schemat: superregen_LowVolt.png

    Dodatkowa ISTOTNA uwaga - dławiki są wykonane z przewodu o długości nieco większej niż 1/4 długości fali dla środka odbieranego zakresu. Nie nadają się dławiki dostępne w handlu a wyglądające podobnie do oporników małej mocy. Również oferowane w sklepach dławiki pionowe nawinięte masowo na rdzeniu i z naciągniętą rurka termokurczliwą nie nadają się do stopni UKF.[/quote]
  • Computer Controls
  • Specjalista - lampowe odbiorniki radiowe
    Wersja końcowa odbiornika superreakcyjnego UKF na lampach niskonapięciowych.
    Największym problemem była stabilność, niestety lepsze odsprzęganie oznaczało obniżenie napięcia zasilania stopni lampowych. to zadecydowało o rezygnacji z klasycznego stopnia mocy na tranzystorach germanowych. Wybór padł na walający się w szufladzie układ scalony LM386N1. Niestety ma on dość małe wzmocnienie wiec koniecznym był dodatkowy stopień wzmacniający.
    Zdecydowałem się na dodatkowy tranzystor z prostego powodu, dwie lampy można żarzyć z 12,6V bez tracenia energii na obniżanie napięcia.

    Odbiornik jest stabilny, praktycznie nie odstraja się przy podłączaniu różnych anten. Współpracuje z kawałkiem drutu lub zewnętrzna anteną dipolową. W odległości około 5 -6 km od nadajników w bliku na 3 piętrze do odbioru silniejszych stacji nie była potrzebna antena. jedyny problem w przypadku zasilania go z handlowego zasilacza sieciowego - czasem odbiorowi towarzyszy silny przydźwięk strojony, znika on po uziemieniu masy odbiornika lub podłączeniu zewnętrznej anteny (być może dodatkowe filtry w.c.z na złączu zasilania i głośnika mogą wyeliminować lub znacznie zredukować ten problem). P1 i P2 - dobieramy punkt pracy tak aby uzyskać jednakowo brzmiący i jednakowo głośny szum na całym zakresie przestrajania odbiornika. robimy to przy odłączonej antenie. Raz ustawione warunki pracy nie wymagają korekcji lub zmiany.

    Kondesator C5 oraz indukcyjność cewki L3 dobieramy tak aby cały użyteczny zakres rozciągnąć na cały zakres regulacja kondesatora strojeniowego. Trymer C2 i ew. cewkę L1 dostroić na najmniejszy szum podczas odbioru słabszej stacji gdzieś pośrodku zakresu. Kondesator C4 i opornik R1 decydują o częstotliwości impulsów samowygaszania wartość na schemacie stanowią pewien kompromis. Mniejsza stała czasowa - utrudnione uzyskanie jednakowej pracy w całym odbieranym zakresie, większa to silniejsze interferencje samowygaszania ze składowymi stereo MPX. Opornik R15 dobrać tak aby żarzenia lamp miały jednakowe napięcia. Teoretycznie wg danych katalogowy wartość opornika to 21 omów. Jednak moja EF97 miała ten sam prąd żarzenie co ECC86 - czyli u mnie tego opornika brak. Uwaga pominięcie elementów R14 i C20 powoduje że odbiornika pracuje niestabilnie, są silne zakłócenia i zniekształcenia podczas odbioru albo wręcz nie jest możliwy odbiór a w najlepszym przypadku brak tych elementów powoduje że powyżej pewnego położenie potencjometru P3 nie można uzyskać większej siły głosu. Obudowa metalowa (kosz) głośnika musi być połączona z masa odbiornika.

    Odbiornik źle pracuje przy zasilaniu np. z 3 płaskich baterii. Źródło napięcia musi mieć niski opór wewnętrzny.

    W załącznikach: schemat i układ ścieżek płytki drukowanej (150dpi).
  • Computer Controls