Głównym elementem tego generatora jest nieskompensowany wzmacniacz operacyjny, zastosowany do wzmacniania własnego wejściowego szumu. Wzmocnienie szumu dane jest wzorem G = 1 + (R1/R2). Rezystory R2 i R3 dołączono do wejść wzmacniacza operacyjnego. Ich szum własny można pominąć, gdyż jest mniejszy niż szum wejściowy U1. Wartość rezystora R1 ustalamy w zależności od pożądanego poziomu napięcia szumów – R1 = 10*(((2*Uszumów)/1,7)-1). Charakterystyka wyjściowa zależy od charakterystyki napięcia wejściowego szumów. Dla wzmacniacza operacyjnego AD829 charakterystyka wyjściowa poziomu szumów jest płaska od około 100 Hz do ponad 10 MHz. Kondensator C3 usuwa składową stałą i od jego wartości zależy dolna częstotliwość graniczna (dla 10 uF punkt -3 dB lokuje się przy częstotliwości około 100 Hz). Rezystor R4 dobrano w taki sposób, aby nastąpiło dopasowanie impedancji wyjścia generatora do impedancji charakterystycznej przewodu 75 Ω. Kondensator C4 ustala zakres pracy wzmacniacza operacyjnego. W przypadku, gdy C4 = 0 górna częstotliwość graniczna leży w okolicach 500 MHz. Generator białego szumu najczęściej używa się jako źródło dithera w przetwarzaniu analogowo-cyfrowym. Dołączając filtr dolnoprzepustowy o odpowiednim nachyleniu, określonym normą, otrzymujemy generator szumu różowego, pomocny w przypadku badania parametrów mocy głośników.
Źródło: „Op-amp applications” Walt Junger, Walt Kester, Chapter 6, s. 6.165
Fajne? Ranking DIY