Do skonstruowania tego projektu zainspirował mnie projekt automatycznej nawijarki do cewek autorstwa niestety nieżyjącego już Zbigniewa Raabe. Ten projekt miał jak sam autor zaznaczył pewną wadę - można było nim nawijać tylko cewki, w tym projekcie to wyeliminowałem przez zastosowanie nie silników krokowych a najpospolitszej wiertarki dość dużej mocy. Jednak i w tym projekcie przy dużych obrotach powstaje problem – wiertarka potrzebuje „kilku obrotów” aby się zatrzymać, i powstaje niedokładność w nawijanej cewce. Ilość zwojów (obrotów) jest liczona za pomocą… kontaktronu i magnesu przymocowanego do wału osadzonego w uchwycie do wierteł.
Opis działania
Po załączeniu zasilania układ pyta o ilość zwojów do nawinięcia, ustawiamy je przyciskami S1, S2 a zatwierdzamy S3. Zatwierdzeniu ilości zwojów procesor poprzez przekaźnik uruchamia wiertarkę nawija podaną ilość zwojów. Podczas nawijania procesor zlicza impulsy pochodzące od kontaktronu (na schemacie jako S4) obok którego porusza się magnes stały. Po nawinięciu zadanej ilości zwojów procesor zatrzymuje prace wiertarki i przechodzi do ponownej rejestracji ilości zwojów do nawinięcia.
Opis działania
Po załączeniu zasilania układ pyta o ilość zwojów do nawinięcia, ustawiamy je przyciskami S1, S2 a zatwierdzamy S3. Zatwierdzeniu ilości zwojów procesor poprzez przekaźnik uruchamia wiertarkę nawija podaną ilość zwojów. Podczas nawijania procesor zlicza impulsy pochodzące od kontaktronu (na schemacie jako S4) obok którego porusza się magnes stały. Po nawinięciu zadanej ilości zwojów procesor zatrzymuje prace wiertarki i przechodzi do ponownej rejestracji ilości zwojów do nawinięcia.
Fajne? Ranking DIY