[C++] Jak przechowywać i wyszukiwać ciągi znaków w tablicy?

Witam! To, że jestem moderatorem optoelektroniki nic nie znaczy
Jestem w trakcie uczenia się programowania i za cel postawiłem sobie przeszukiwanie tablicy o stałym rozmiarze, wypełnionej dowolnym wyrazem, i wyświetlanie ile razy dany wyraz w niej występuje.

Problemy, których nie umiem przeskoczyć:
- zdefiniowanie tak tablicy oraz zmiennej 'szukana' by mogły przechowywać więcej niż jedną literę (char to raczej złe rozwiązanie)
- jeśli program znajdzie zdefiniowaną zmienną ma wyświetlić cały wiersz (nie mam pomysłu jak można to zrealizować)
- co oznacza błąd z tytułu?

Wskazówki czego nie robić w kodzie też mile widziane.

zamień na dla pojedyńczych znaków.

Cytat:

zdefiniowanie tak tablicy oraz zmiennej 'szukana' by mogły przechowywać więcej niż jedną literę (char to raczej złe rozwiązanie)

to zainteresuj się tablicą tablic znaków np tutaj mały tutorial
Do porównywania ciągów znaków możesz wykorzystać strcmp albo napisać swoją.

pol102 napisał:

- zdefiniowanie tak tablicy oraz zmiennej 'szukana' by mogły przechowywać więcej niż jedną literę (char to raczej złe rozwiązanie)

To podobno C++ - bardziej interesująca (od propozycji Terminatora) będzie klasa string - http://www.cplusplus.com/reference/string/string/

Cytat:

- co oznacza błąd z tytułu?

Typy char i char* (wskaźnik na char, używany również w C do napisów) nie są ze sobą bezpośrednio kompatybilne. Tutaj

usiłujesz je porównać bezpośrednio. Przez == możesz porównać dwa znaki, przez funkcję strcmp() i jej odmiany - dwa napisy. Porównywanie pojedynczego znaku z napisem jest raczej bez sensu - chyba, że chcesz porównać konkretną literę z napisu. Z tym, że jeżeli użyjesz klasy string, to strcmp() nie będzie Ci potrzebne.

Jeżeli jest to program na komputer ogólnie pojętej klasy PC, użyj string j/w.

Jeżeli to program na mikrokontroler 8bitowy to zostań przy char'ach.

Twoja tablica tab wygląda tak:
tab[0] - dwie liczby (znaki) (tab[0][0] i tab[0][1])
tab[1] - dwie liczby

Wyraz w zmiennej typu char możesz zapisać na dwa sposoby.

Inaczej się możesz do nich odwołać:

Ta gwiazdka to operator wyłuskania, czyli "wyciągnięcia" tego, co się kryje pod adresem, na który wskazuje (tablica + 2), czyli literka "l". Jest to dokładnie to samo, co tablica[2].

Co Ci to daje? Prostsza pętla:


Pytanie: po co w ogóle te wskaźniki?
Ano dzięki nim możemy sobie w prosty sposób zapisać zdanie jako wyrazy i mieć do nich dostęp "w całości":


Więc do rzeczy - jak porównywać wyrazy? Tak:

Wynik:


ed: dodałem const - pisałem to tak na szybko jako przykład tutaj

Cytat:

Kod: text

Zaloguj się, aby zobaczyć kod

Raczej: W C++ string literals ("costam") są typu const char[n], a próba ich modyfikacji (np przez wskaźnik do nich) wykopie nas do świata niezdefiniowanego zachowania, nie mówiąc już o tym, że na nowszych kompilatorach nareszcie dostaje się przynajmniej ostrzeżenie za taki kod, więc... Po prostu dodaj const.

Ponieważ C również ma już "const" tam też powinno się je dodawać. Nawet pomimo, że nie ma obowiązku, bo literały mają typ char[n]... To jednak próba ich modyfikacji wyrzuci nas w to samo miejsce co w C++.

Zasadniczo gotowca nie oczekiwałem ale mimo wszystko tak wyjaśniona sprawa rozwiewa wątpliwości
Wrzuciłem w Bulidera2009, skompilowałem bez błędów ale jest tak zwane zdarzenie nieoczekiwane.


Czyli nie wykonuje drugiej pętli. Pytanie dlaczego? Wskaźnik i jest zerowany więc powinno inkrementować wartość i sprawdzać...

możesz uprościć do (położenie * nie ma większego znaczenia, ja daję przy typie, ponieważ myślę raczej w kategoriach "silnych" typów C++, Tutaj możesz o tym poczytać.) i w odpowiednich miejscach opuścić operator dereferencji.

Co do samego problemu, jest on dość oczywisty, c-stringi (ich zawartość) porównuje się za pomocą strcmp() i rodzinki, to co teraz robisz, to porównywanie wskaźników - co jak się domyślasz w tym przypadku nie ma sensu.

edit: Swoją drogą, te kody to wyglądają raczej jak C niż C++. Czy Borland w swoim Studio ma jeszcze kompilator C? Czy kompilowałeś po prostu jako C++?

Czemu nie wszedł w drugą pętlę?
Widocznie *(zdanie+i) było równe zero.
Dlaczego? Nie wiem. Jakiś psikus kompilatora.
Chwilę wcześniej w takiej samej pętli wypisuje całe zdanie i problemu nie ma.

Ja * daję przy nazwie zmiennej, bo bardziej spójnie i zrozumiale wygląda przy deklaracji wielu zmiennych:


Żeby nie było wątpliwości, program ten sam, ale przy użyciu strcmp():

Ja to kompiluję na dev-cpp, alternatywą jest VS2008, wolałem go do tego nie mieszać

Założyłem, że chociażby przez podobieństwo powinno działać - skompilowane jako C++.

Czyli można by to zrobić tak:

w pętli while inkrementować wskaźnik 'i'
w wyrażeniu warunkowym sprawdzać co zwraca funkcja strcmp
jeśli zwraca zero to wyświetlić napis i podbić ponownie 'i' o jeden(?)

Z tym pisaniem w C++ trzymając się zachowań z czystego C, jest tak, że teraz muszę nauczyć się i zaliczyć 1 semestr, a C wchodzi od 2 i nie chcę się "skrzywić"

Na czym polega wyższość printf nad cout?

strcmp zwraca 0 kiedy oba stringi są takie same.
Indeks i jest używany tutaj do odliczania kolejnych elementów w tablicy, w naszym wypadku kolejnych wyrazów.
W moim przykładzie program wypisuje gdzie znalazł, równie dobrze może liczyć ile razy znalazł, ale wtedy potrzebujesz osobną zmienną do zliczania. Wtedy zamiast wypisywania zwiększasz tę zmienną.

Trudno mówić o wyższości cout nad printf.
cout jest obiektem klasy ostream i reprezentuje strumień wyjścia standardowego. Strumienie to całkiem osobna historia.
Z Twojego punktu widzenia upraszcza to kod programu, bo nie musisz się troszczyć o to, jakiego typu zmienną wypisujesz. W ogólności strumieniem wyjściowym może być konsola, ale może też równie dobrze być nim plik, i w taki sam sposób będziesz pisał do pliku.
Można powiedzieć, że printf to bardziej C, a cout to bardziej C++

Niektórzy uważają, że printf() jest szybszy niż std::cout - ale moje testy wydają się temu przeczyć: http://www.cplusplus.com/forum/beginner/34165/#msg185841

I tak jak tam dostałeś odpowiedź - zależy.
Wiadomo, jak z każdym benchmarkiem, odpowiednio przygotowany test zawsze pokaże wyższość tego, co chcemy. Sam to w zasadzie udowodniłeś swoimi testami.

Oj, szkoda, że tu nie zaglądałem od pewnego czasu.
Kolego Moderatorze pol102 (nigdzie nie znalazłem imienia)!
Przede wszystkim musisz zdecydować, jakiego stylu programowania chcesz się uczyć.

Jeżeli jest Ci potrzebne programowanie blisko sprzętu (sterowniki dedykowane, mikrokontrolery, moduły jądra), z dwóch powodów doradzam programowanie proceduralne w języku C. Po pierwsze, do urządzeń niskiego poziomu często nie ma bibliotek języka C++. Po drugie C i programowanie proceduralne pozwala na pisanie bardziej optymalnego kodu, gdzie mamy nad wszystkim większą kontrolę. Oczywiście, możesz to dalej kompilować kompilatorem C++ i używać cout zamiast printf, ale po co? Jedyną chyba przewagą printf nad cout jest szybkość (trudno znaleźć przykład gdzie cout jest szybsze od printf).

Jeżeli idziesz bardziej w programowanie wysokiego poziomu, np pisanie aplikacji okienkowych w Win, Qt, czy czym tam jeszcze, lub nawet aplikacji terminalowych, ale przetwarzających jakieś obiekty, wybierz styl orientowany obiektowo - złap się go mocno, trzymaj, nie puszczaj, i wyrzuć szybko do kosza wszystkie te fragmenty kodu, gdzie masz char*, czy jakikolwiek inny wskaźnik. Na wskaźniki przyjdzie czas, ale później. A teraz ćwicz obiekty: pojemniki standardowe, string-i, algorytmy standardowe, itd. Nie ulegaj pokusie nauki obydwu stylów na raz! Jednak przestrzegam: styl o.o. jest trudniejszy, często nie do przejścia bez mentora. Niemniej moim zdaniem warto.

Ach, i jeszcze o przewadze cout: jest nią bezpieczeństwo typów. printf to funkcja o zmiennej liczbie argumentów, więc kompilator nie jest w stanie sprawdzić, czy jej wywołanie jest poprawne (dzieje się to dopiero podczas wykonania programu). Użycie cout pozwala sprawdzić już podczas kompilacji, czy użyto właściwych typów. Ponadto możliwe jest przeładowywanie funkcji operatora "<<" (wstawiania do strumienia) w celu dostosowania do swoich klas (typów), pisanie własnych manipulatorów, itd.

HTH,
Dariusz