1. Od którego roku obligatoryjnie samochody muszą być wyposażane w OBD, OBD II, EOBD ???
2. Czy różnią się:
OBD / OBD II
EOBD
Pozdrawiam,
Michal.
Dodano po 5 [godziny] 20 [minuty]:
System diagnostyki pokładowej OBD II/EOBD - podstawy.
Warunkiem uzyskania homologacji /od 2001 roku/ dla nowego modelu samochodu jest wyposażenie go w układ diagnostyki pokładowej (tzw. OBD – On Board Diagnostic). Od roku 2000 światowym standardem jest norma OBD II, która, nakłada na producentów obowiązek tworzenia pokładowych systemów diagnostycznych monitorujących na bieżąco stan pojazdu pod względem emisji substancji szkodliwych. Celem stosowania OBD II jest wyeliminowanie pozapokładowych systemów pomiarowo-diagnostycznych i zastąpienie ich jednym, zunifikowanym systemem pokładowym, za pomocą którego będzie można dokonywać kontroli i diagnostyki układu napędowego, a docelowo całego pojazdu.
Zastosowanie systemu OBD II (w Europie nazywanego EOBD) w samochodzie osobowym oznacza wyposażenie pojazdu w standardowy zespół czujników, urządzeń i jednostek sterujących, które zapewniają spełnienie norm i uregulowań OBD II w zakresie zanieczyszczania środowiska.
Podstawowe wymagania wobec układów OBD II to:
znormalizowane diagnostyczne przyłącze wtykowe;
znormalizowane kody błędów dla wszystkich użytkowników;
możliwość identyfikacji błędów przez wszystkie dostępne na rynku urządzenia diagnostyczne;
możliwość stwierdzenia warunków wystąpienia błędu;
znormalizowanie warunków wskazań błędów dotyczących emisji substancji szkodliwych;
znormalizowanie oznaczeń oraz skrótów części konstrukcyjnych i systemów.
Podstawowe założenia systemu diagnostycznego OBD II to:
kontrola wszystkich urządzeń mających wpływ na końcową emisję z pojazdu;
ochrona reaktora katalitycznego (katalizatora) spalin przed uszkodzeniem;
optyczne wskazania ostrzegawcze gdy urządzenia mające wpływ na końcową emisję z pojazdu wykazują usterki funkcjonalne; pamięć błędów.
Podstawową normą określającą standard OBD jest ISO/DIS 15031 - „Pojazdy drogowe - Diagnostyka spalin - Komunikacja pomiędzy pojazdem a zewnętrznym urządzeniem”.
Norma ta składa się z siedmiu części:
ISO 15031-1 - Ogólne informacje - Zawiera ogólny wstęp do diagnostyki spalin razem z zestawem źródeł (definicje, odniesienia) dla użycia we wszystkich kolejnych częściach. Podaje również tematy omawiane w każdej części.
ISO 15031-2 - Terminy, definicje, skróty oraz akronimy. Określa standardową nomenklaturę dla elementów pojazdów. Zawiera standardowe nazwy, skróty i akronimy, które już zostały przypisane powszechnie używanym elementom.
ISO 15031-3 - Złącze diagnostyczne i związane z nim obwody elektryczne: specyfikacja i użycie. Opisuje standardowe złącze pomiędzy przyrządem testującym a pojazdem, razem z położeniem złącza w pojeździe.
ISO 15031-4 - Zewnętrzny sprzęt testujący. Określa udogodnienia, które mają być zapewnione przez minimalne standardowe urządzenie testujące, które może być użyte do uzyskania informacji cyfrowej z pojazdu, do wykasowania kodów błędu i wymuszenia pracy członu wykonawczego. Te udogodnienia nie obejmują klauzuli o zabezpieczeniu dostępu.
ISO 15031-5 - Usługi diagnostyczne dotyczące spalin. Określa komunikaty przekazywane pomiędzy pojazdem a przyrządem w celu zapewnienia zestawu standardowych diagnostycznych udogodnień.
ISO 15031-6 - Definicje diagnostyczne kodów błędu. Przypisuje kody wadliwemu funkcjonowaniu pojazdu.
ISO 15031-7 - Zabezpieczenie łącza danych. Określa standardowy mechanizm dla ograniczenia dostępu do poszczególnych funkcji obsługowych (przeznaczonych do użytku tylko w zakładzie produkcyjnym). Minimalne urządzenie omówione w części ISO 15031-4 nie musi spełniać ISO 15031-7.