Elektroda.pl
Elektroda.pl
X
CControls
Proszę, dodaj wyjątek www.elektroda.pl do Adblock.
Dzięki temu, że oglądasz reklamy, wspierasz portal i użytkowników.

Szumy w przetwornikach Analogowo-Cyfrowych, część V

ghost666 09 Mar 2014 23:02 3057 0
  • W jednej z poprzednich części cyklu, dostępnej https://www.elektroda.pl/rtvforum/topic2769597.html#13368406 tutaj, poruszany był temat wpływu jakości napięcia zasilającego przetwornik analogowo-cyfrowy (ADC) na sygnał wyjściowy. Zdefiniowano tam podstawowe parametry jak PSRR i PSMR, opisujące wpływ linii zasilających na wyjście cyfrowe z przetwornika ADC.

    Wstęp

    Wiele z dzisiejszych nowoczesnych aplikacji przetworników ADC wymaga od nich wysokiej częstotliwości próbkowania i szybkiej konwersji analogowo-cyfrowej przy jednoczesnej wysokiej rozdzielczości równej 12 bitów lub więcej. Jest to istotne dlatego że lepsza dokładność pomiarów pozwala w konsekwencji na tworzenie bardziej precyzyjnych systemów. Niestety wysoka rozdzielczość układu powoduje jednocześnie iż staje się on niezwykle czuły na zakłócenia. Za każdym razem gdy rozdzielczość układu ADC zwiększa się o jeden podatność na szum wzrasta o czynnik dwa. Na przykład wzrost rozdzielczości z 12 na 13 bitów powoduje iż układ jest dwa razy bardziej czuły na zakłócenia. Z uwagi na ten fakt podczas projektowania systemu w którym wykorzystano przetwornik ADC konieczne jest rozważenie poziomu szumów w układzie. Pamiętać należy także o często pomijanym źródle szumów - liniach zasilania. Układy ADC, jak już ustaliliśmy, są bardzo czułe na zakłócenia i mogą one wnikać do układu dowolną drogą. Oznacza to iż każde z wejść - wejścia analogowe, linia zegara oraz linie zasilające - powinny być równie precyzyjnie analizowane pod kątem zakłóceń. Liczba źródeł szumu w układzie elektronicznym jest ogromna, więc nietrudno aby któryś z wymienionych sygnałów został zaszumiony.

    W dzisiejsze elektronice ogromny nacisk kładzie się na bardzo nagłaśniany temat iż możliwe jest połączenie taniego i ekonomicznego projektowania układów elektronicznych z ich 'zielonością'. Poprzez utrzymywanie zużycia mocy w urządzeniu na niskim poziomie mniej musimy martwić się o odprowadzanie ciepła, a maksymalizując wydajność systemów zasilania maksymalizujemy czas pracy bateryjnej w przypadku urządzeń przenośnych. Z drugiej strony jednakże większość not aplikacyjnych i podręczników jasno sugeruje aby przetworniki ADC zasilane były ze źródeł wyposażonych w stabilizatory liniowej z uwagi na mniejszy poziom szumów w napięciu zasilającym w porównaniu do układów impulsowych. W wielu wypadkach jest to prawda, jednakże nowoczesna technologia pozwala nam na konstrukcję przetwornic któe charakteryzują się o wiele lepszymi parametrami -do tego stopnia iż można je stosować w omawianych systemach.

    W tym artykule skupimy się na dokładnym opisaniu technik pomiarowych które są krytyczne w celu zrozumienia w jaki sposób projektuje się system zawierający ADC o dużej częstości próbkowania. Parametry PSRR oraz PSMR zostaną wyznaczone w celu pokazania w jaki sposób wpływa na nie szum i prezentacji jak czułe na zakłócenia są układy ADC. Istotnym jest doprowadzenie linii zasilających do możliwie najlepszej jakości gdyż tylko taka sytuacja pozwala na otrzymanie zakładanych parametrów pracy przetwornika ADC.





    Przyjrzyjmy się bliżej pinom zasilania sekcji analogowej

    Zazwyczaj pinów zasilania nie traktuje się jak pinów wejściowych układu. I bardzo niesłusznie. Piny zasilające układ mogą by równie czułę na zakłóceni co inne wejścia, takie jak wejścia analogowe przetwornika czy zegar. Pomimo faktu iż sygnał wchodzący na te piny jest, z definicji, sygnałem stałym i nie fluktuuje w czasie w powtarzalny sposób nadal zawiera w sobie pewną, skończoną ilość zakłóceń, oprócz napięcia stałego. Szum ten może być wygenerowany zewnętrznie lub wewnętrznie w naszym systemie. Niezależnie od pochodzenia zakłócenia w sygnale zasilającym
    spowodują pogorszenie się jakości pracy przetwornika ADC.

    Rozważmy te wejścia w kontekście klasycznego przypadku gdy na wejściu taktującym przetwarzanie obecny jest szum fazowy (jitter) lub zakłócenia. Jitter może objawiać się jako klasycznie znane zjawisko z rozmyciem krawędzi lub też może przyjąć formę szumu szerokopasmowego. Oba zjawiska będą zleżały od oscylatora generującego przebieg zegarowy oraz innych źródeł szumu obecnych w torze sygnałowym sygnału zegarowego. Nawet jeśli do idealnego przetwornika ADC podłączymy sygnał analogowy pochodzący z nieszumiącego źródła to w sygnale wyjściowym mogą być widoczne zakłócenia pochodzące z sygnału taktującego przetwornik. Wpływ zniekształceń obecnych w sygnale zegarowym na widmo FFT sygnału wyjściowego zaprezentowane jest na poniższym rysunku.

    Szumy w przetwornikach Analogowo-Cyfrowych, część V


    Pominięty na tym schemacie jest pin zasilania. Wyobraźmy sobie teraz iż zamieniamy pin zegara widoczny na powyższym schemacie na pin zasilania sekcji analogowej (AVDD). Taki sam mechanizm przenikania szumu będzie obowiązywał i w tym przypadku. Niezależnie od swojego widma zakłóćenia obecne w zasilaniu przenikać będą do cyfrowego sygnału wyjściowego i będą widoczne w jego widmie. Jest jednakże jedna różnica. Pin zasilający może być traktowany jak szerokopasmowy pin wejściowy połączony z tłumikiem o tłumieniu od 40 dB do 60 dB, zależnym od tego w jakim procesie wykonano układ i jak wygląda jego topologia wewnętrzna.

    Generalnie w układach wykonanych w technologii MOS piny drenu czy źródła odizolowane są od toru sygnału (bramki), zapewniając tłumienie zakłóceń pochodzących z linii zasilających. Podczas projektowania należy rozważyć czy wybierany przez nas układ został stworzony w odpowiedniej technologii, zapewniającej maksymalizację izolacji sygnału od zakłóceń pochodzących z linii zasilających. Niektóre topologie układów, jak na przykłąd układy ze wspólnym źródłem podatne są na przenikanie zakłóceń z zasilania do sygnału. W takim przypadku sygnał i linia zasilające połączone są ze sobą opornikiem polaryzującym wejście tranzystora, co powoduje iż pomiędzy torem sygnałowym a liniami zasilania jedyne tłumienie zapewnia niewielki opór. Uproszczone schematy opisywanych układów pokazane są poniżej. Zakłócenia sprzęgające się z wejściem AVDD przekazane mogą być do toru sygnałowego układu i w konsekwencji przyczynić się do pogorszenia jego parametrów. Z uwagi na to zawsze istotnym jest poznanie albo pomiar parametrów PSRR i PSMR dla przetworników ADC.

    Szumy w przetwornikach Analogowo-Cyfrowych, część V Szumy w przetwornikach Analogowo-Cyfrowych, część V


    Z uwagi na fakt iż różne implementacje charakteryzują się różnymi parametrami praca z uwagi na wartości pasożytniczych oporności i pojemności w układzie. Pamiętać należy także iż wraz z wykorzystywaniem procesów o niższej rozdzielczości masek rośnie pasmo pracy układu i jego szybkość. Z uwagi na to rozsądnym wydaje się traktowanie zasilania podobnie jak innych szerokopasmowych wejść do ukłądu ADC. Oznacza to że możemy stosować podobne metody analizy zachowania jak w przypadku wejścia analogowego przetwornika ADC lub taktującego go zegara.

    Definicja współczynnika tłumienia wpływu zasilania

    Są pewne współczynniki definiujące pracę przetwornika ADC podczas gdy w linii zasilania pojawiają się zakłócenia. Są to PSRR - dla zakłóceń DC i AC oraz PSMR. PSRR definiuje się jako stosunek zmiany napięcia zasilającego (odpowiednio stałego lub zmiennego) do powstającej zmiany wzmocnenia lub offsetu przetwornika ADC. Wartość tą można wyrazić jako ułamek LSB, procentowo względem pełnego zakresu wyjściowego lub w decybelach, korzystając z zależności PSRR [dB] = 20 x log10 PSRR. Zazwyczaj wartość tą w karcie katalogowej specyfikuje się dla zakłóceń stałych (DC).

    Jednakże pamiętać należy iż taka metoda pomiarowa pozwala jedynie na zbadanie jak jeden z parametrów pracy przetwornika ADC zmieniać się będzie wraz z zmianami w napięciu zasilającym. W ten sposób nie można zbadać na ile odporny na zakłócenia jest nasz układ. Lepszą z metod badania działąnia układu jest dodawanie do napięci zasilania pewnego zmiennego sygnału (AC). Metoda ta pozwala na generację zakłóceń które widoczne są w widmie FFT sygnału wyjściowego układu ADC jako zakłócenie wyraźnie wybijające się powyżej poziomu szumów układu. Dzięki temu możliwe jest zbadanie w jaki sposób szum wnikać będzie do układu. Daje to projektantom także informacje o efektywnej amplitudzie i mocy zniekształceń które pojawiać się będą na wyjściu badanego przetwornika. Jeśli dodatkowo mierzyć będziemy przy znanym sygnale wejściowym możemy dokonać pomiaru PSMR, który pokazuje jak zakłócenia wnikają i oddziałują na pracujący przetwornik. PSMR mówi projektantowi systemu o tym jak czuły jest układ na zakłócenia modulujące sygnał wejściowy. Efekt ten widoczny jest w widmie FFT sygnału wyjściowego z przetwornika ADC jako sygnału wykazujące modulację częstotliwości wejściowej. Oznacza to że mogą one wprowadzić poważne problemy jeśli interesuje nas na przykład analiza wstęg bocznych sygnału.

    Podsumowując, szumy wynikające z linii zasilania powinny być badane i traktowane jak zakłócenia pochodzące z innych źródeł w przetworniku ADC. Najistotniejszym jest aby projektant systemu zrozumiał mechanizm przekładania się jakości napięcia zasilającego układ na jakość pracy całego projektowanego systemu, opartego o przetwornik ADC. Niepoprawnie zaprojektowane linie zasilające mogą poważnie pogorszyć zakres dynamiczny i poziom szumów całego układu.

    Testowanie układu zasilania

    Poniższa ilustracja prezentuje metodologie pomiaru współczynnika tłumienia wpływu zasilania (PSRR) przetwornika ADC na płytce systemowej. Każda z linii zasilających jest monitorowana niezależnie w celu dokładnej analizy dynamicznego zachowania przetwornika ADC w czasie gdy na linii zasilającej pojawia się pewne dodatkowe napięcie zmienne. Pomiar zaczynamy od użycia kondensatora o dużej pojemności, takiej jak na przykład 100 µF (elektrolityczny, bipolarny). Jako indukcyjność zastosowaliśmy cewkę 1 mH której zadaniem jest blokowanie napięcia zmiennego przed wnikaniem do zasilacza. Układy tego typu dostępne są komercyjnie zabudowane w obudowach wraz z odpowiednimi konektorami.

    Wykorzystując oscyloskop dokonujemy pomiaru sygnału przemiennego poprzez sondę umieszczoną w punkcie gdzie linie zasilania wchodzą do układu przetwornika. Aby uprościć sobie dalsze obliczenia sygnał zmienny w napięciu zasilania ustalamy w stosunku do pełnego zakresu napięcia wejściowego przetwornika ADC. Jeśli na przykład jego pełne wejście wynosi 2 V napięcia międzyszczytowego do linii zasilania wstrzykujemy szum o amplitudzie 200 mV. Co daje nam 20 dB, względem pełnego zakresu wejściowego.

    Następnie, przy uziemionym wejściu konwertera (żaden sygnał nie jest podawany na wejście analogowe badanego konwertera), patrzymy na widmo FFT sygnału wyjściowego z układu. Pojawi się na nim prążek o częstotliwości odpowiadającej wstrzykiwanemu w linię zasilania zakłóceniu. Przykład takiego widma pokazany jest poniżej. W celu obliczenia współczynnika tłumienia wpływu zasilania odejmijmy 20 dB wprowadzanego zakłócenia od wartości widocznej na widmie powyżej poziomu szumów. Na przykład jeśli prążek zakłóceń wynosi się 80 dB ponad poziom szumów układu wtedy PSRR = 80 dB - 20 dB = 60 dB. Wartość 60 dB może wydawać się wysoka, jednakże jeśli skonwertujemy ją do napięć otrzymamy 1 mV/V - dosyć typową wartość, napotykaną przy wielu przetwornikach analogowo-cyfrowych.

    Szumy w przetwornikach Analogowo-Cyfrowych, część V Szumy w przetwornikach Analogowo-Cyfrowych, część V


    Kolejnym krokiem jest zmiana częstotliwości i amplitudy zakłócającego sygnału w celu charakteryzacji PSRR badanego ADC czy badanego systemu. W kartach katalogowych jako PSRR widzimy wartość typową, bądź też najgorszą wartość jaką osiągnął układ w warunkach najbardziej mu niesprzyjających. Na przykład może to oznaczać iż taką wartość osiąga dla napięcia zasilania 5 V, a inne napięcia zasilania powodują iż PSRR jest niższy. Upewnijmy się iż wszystkie warunki pomiaru PSRR są znane, lub też dopytajmy producenta, jeśli nie podaje on tych danych w karcie katalogowej. Wiedza ta pozwoli nam na opracowanie projektu który będzie pozwalał pracować konwerterowi ADC w optymalnych warunkach.

    Pamiętajmy iż ten sposób pomiaru wartości PSRR i PSMR charakteryzuje się pewną poważną wadą wynikającą z wykorzystania układu LC do wstrzykiwania zakłóceń do linii zasilania. Podczas przemiatania częstotliwości zakłócenia w szerokim spektrum, które nas interesuje, poziom sygnału potrzebny do wywołania pożądanej zmiany musi być dosyć wysoki dla pewnych częstotliwości ponieważ elementy indukcyjne i pojemności w układzie wstrzykującym zakłócenie tworzą filtr pasmowozaporowy dla pewnych częstości. Z uwagi na to znacznie zwiększają się dla tej częstości prądy masy, co znacznie utrudnia pomiar. Aby to obejść wystarczy zastosować inne wartości elementów LC dla tych częstotliwości. Pamiętać także trzeba o fakcie iż układ LC powoduje także pewne straty w napięciu stałym co oznacza iż musimy mierzyć jego wartość bezpośrednio na pinach zasilających układ z przetwornikiem ADC. Na przykład przy zasilaniu systemu pomiarowego napięciem 5 V na ADC możemy zaobserwować napięcie równe zaledwie 4,8 V. Aby to skompensować wystarczy podnieść wejściową wartość napięcia.

    Współczynnik modulacji napięciem zasilającym mierzy się bardzo podobnie jak PSRR. Zasadniczą zmianą jest to że w wypadku pomiary PSMR na wejście analogowe przetwornika podaje się pewien znany przebieg. Układ służący do pomiaru wartości PSMR zaprezentowano poniżej.

    Drugą różnicą jest modulacja lub też sygnał błędu który widoczny jest tylko dla niewielkich częstotliwości, przy których można zobaczyć efekty wynikające
    z mieszania się sygnałów wejściowego i zakłócającego. Typowo wykorzystuje się w tym celu częstotliwości od 1 kHz do około 100 kHz. Amplituda sygnału błędu może być relatywnie stała tak długo jak sygnał błędu i powstające z mieszania się częstotliwości prążki widoczne są wokół częstotliwości podstawowej na widmie FFT. Jednakże czasami warto zmienić amplitudę zmodulowanego sygnału błędu aby sprawdzić czy wartość ta istotnie jest stała. W celu otrzymania finalnej wartości PSMR wyznacza się różnicę pomiędzy najmocniejszym z prążków błędu i prążkiem zasadniczego sygnału. Przykład widma FFT obserwowanego podczas pomiaru tego współczynnika pokazany jest poniżej schematu układu pomiarowego.

    Szumy w przetwornikach Analogowo-Cyfrowych, część V


    Analiza poziomu szumów w liniach zasilających

    Z punktu widzenia przetwornika i w konsekwencji całego projektowanego systemu niezwykle istotne jest to aby szum w liniach zasilających bądź sygnał wejściowy nie miały wpływu na działanie układu. W momencie kiedy dokonaliśmy pomiary współczynników PASS i PSMR a ich istotność dla opisu działania urządzenia została zrozumiana możemy posłużyć się przykładem który pozwoli nam zrozumieć jak stosować powyższą wiedzę do rzeczywistych układów ADC. Poniżej opisujemy ciąg obliczeń służących do wyznaczenia znanego szumu w projektowanym układzie, co pozwoli nam na zrozumienie jak zaprojektować układ tak aby spełnił wymagania stawiane mu w projekcie.

    Rozpocznijmy od wyboru przetwornika ADC, po czym następnie wybierzmy stabilizator i inne elementy toru zasilającego. Nie każdy układ zasilający nada się do aplikacji w takim systemie. Z karty katalogowej odczytać musimy poziom zakłóceń w stabilizowanym napięciu oraz częstotliwość przełączania, jeśli wybraliśmy stabilizator impulsowy. W typowym układzie możemy napotkać wartości wynoszące, odpowiednio, około 10 µWrms przy pasmie szumu 100 kHz. Zakładając szum o rozkładzie spektralnym szumu białego, jest to ekwiwalent gęstości spektralnej szumu równej 31,6 nV/√Hz przez całe pasmo które nas interesuje.

    Następnie sprawdzamy współczynnik tłumienia wpływu zasilania naszego przetwornika ADC. Pozwoli nam to na zrozumienie na ile pogorszą się jego parametry z uwagi na zakłócenia przenikające z linii zasilających. Typową wartość PSRR dla szybkich przetworników ADC jest 60 dB (czyli 1 mv/V) dla pierwszej strefy Nyquista (częstotliwości od 0 Hz do połowy częstotliwości próbkowania - fS/2). Jeśli wartość ta nie jest podana w karcie katalogowej to możemy ją albo zmierzyć, korzystając z powyższego opisu, albo zwrócić do producenta o ujawnienie wartości tego współczynnika.

    W naszym przykładzie korzystamy z przetwornika ADC o rozdzielczości 16 bitów. Układ ten charakteryzuje się zakresem wejściowym równym 2 V i częstotliwością próbkowania 125 MHz. Przetwornik ten charakteryzuje się stosunkiem sygnału do szumu równym 78 dB, i poziomem szumów wynoszącym 11,26 nVrms. Szum z dowolnego innego źródła musi charakteryzować się amplitudą nie większą od tej wartości aby nie mieć wpływu na pracę układu. W pierwszej strefie Nyquista szum konwertera wyniesie 89,02 µVrms =(11.26 nV rms/√Hz) x √(125 MHz/2). Jakkolwiek szum stabilizatora napięcia, o gęstości spektralnej równej 31,6 nv/√Hz to dwa razy więcej niż szum samego przetwornika to pamiętając o 60 dB tłumieniu tego zniekształcenia szum który efektywnie pojawi się na ADC z winy zasilania wyniesie 31,6 pV/√Hz. Wartość ta jest o wiele mniejsza niż własny szum przetwornika ADC, co oznacza iż praca z tym układem nie pogorszy parametrów konwersji analogowo-cyfrowej.

    Filtrowanie zasilania, sposób prowadzenia masy oraz projekt PCB są niezwykle istotne. Dodanie pojemności odsprzęgającej równej 100 nF zmniejszy ten szum jeszcze bardziej. Pamiętajmy iż pewne piny układu pobierają więcej prądu niż inne i wymagają szczególnej troski podczas odsprzęgania. Kondensatory muszą zostać użyte na większości wejść, jednakże niektóre z nich potrzebować mogą dodatkowe pojemności. Wykorzystanie filtra LC na linii zasilania pozwoli tłumić szum jeszcze mocniej. Jednakże przy użyciu stabilizatora impulsowego kaskadowo umieszczony filtr LC pozwala mocniej zredukować szum. Wystarczy pamiętać iż dodanie prostego filtra LC pozwala poprawić charakterystykę tłumienia o około 20 dB/dekadę.

    Finalnie należałoby zaznaczyć iż przedstawiona analiza dotyczy systemu z pojedynczym konwerterem ADC. Jeśli w systemie znajduje się więcej przetworników lub wielokanałowy przetwornik, sporo to zmienia. Na przykład w systemach ultrasonograficznych stosuje się zwielokrotnione równoległe przetworniki ADC sumowane cyfrowo, co pozwala na zwiększenie zakresu dynamiki układu. Takie rozwiązanie zmniejsza zasadniczo poziom szumów w układzie o 3 dB na każde podwojenie ilości kanałów. Na przykład w powyższym przykładzie użycie dwóch konwerterów poprawi poziom szumów o 3 dB a czterech o 6 dB. Jest to w pełni prawdziwe gdyż szum pochodzący z każdego przetwornika jest nieskorelowany z innymi źródłami. Nieskorelowany szum się uśrednia (do zera w idealnym przypadku nieskończonej liczby źródeł) co oznacza że poziom szumu można uśrednić (jako pierwiastek sumy kwadratów). Oznacza to, że jeśli zwiększymy ilość przetworników w naszym systemie poziom szumu ulegnie odpowiedniej poprawie, ale wtedy stanie się on jednocześnie bardziej czuły na zakłócenia pochodzące na przykład z linii zasilających.

    Podsumowanie

    Nie istnieje żadna techniczna możliwość upewnieni się w 100% iż udało się wyeliminować wszystkie zakłócenia pochodzące z linii zasilającej w projektowanym układzie. Nie istnieje żaden system będący w pełni odpornym na zakłóceni pochodzące z zasilacza. Z uwagi na to projektanci wykorzystujący przetworniki ADC muszą także zwracać baczną uwagę na projekt zasilacza w wykorzystywanym urządzeniu oraz projekt PCB, mający znaczny wpływ na działanie gotowego urządzenia. Istnieje szereg prostych zabiegów o których musimy pamiętać, jeśli chcemy osiągnąć sukces w walce z zakłóceniami wnikającymi w system wykorzystując linie zasilające:

    * Odsprzęgaj wszystkie linie zasilające wchodzące do płytki z zewnątrz.
    * Pamiętaj że każdy filtr w linii zasilania zapewnia dodatkowe 20 dB/dekadę nachylenia zbocza filtrującego szum. Im zbocze bardziej nachylone tym lepiej.
    * Odsprzęgaj wielokrotnie. Kondensatory filtrujące powinny być umieszczone w każdym momencie gdy ścieżka zasilania jest dłuższa, zasila jakiś obszar płytki lub konkretny układ scalony.
    * Odsprzęgają dla szerokiego pasma - niskich (duże pojemności) i wysokich (niskiej pojemności) częstotliwości.
    * Szeregowo montowane koraliki ferrytowe to często używana praktyka pozwalające na filtrowanie zasilania. Koraliki takie powinny być umieszczone przed kondensatorem filtrującym na każdym wejściu napięciowym. Koraliki ferrytowe stosować można niezależnie od pochodzenia napięcia - z liniowego stabilizatora LDO czy stabilizatora impulsowego.
    * Dla zwiększenia pojemności pomiędzy masą a liniami zasilania wykorzystuj laminat i projekt zapewniający niewielką odległość pomiędzy wylewką masy a wylewkami poszczególnych napięć. Zastosowanie w projekcie odległości mniejszych niż 4 milsy zapewni istotne zwiększenie pojemności i lepsze filtrowanie szumu wysokiej częstotliwości.
    * Pamiętaj o podstawach projektowania PCB. Trzymaj z daleka linie zasilające od czułych układów analogowych takich jak front-end czy ukłądy taktujące przetwornik ADC.
    * Dobry projekt PCB to podstawa. Pamiętaj iż możesz wykorzystać sam laminat jako dodatkowy filtr elektromagnetyczny, umieszczając pewne elementy po spodniej stronie płytki drukowanej.
    * Zwróć uwagę na kierunek płynięcia prądu w wylewkach masy, zwłaszcza w sekcji cyfrowej. Istotne jest aby zakłócenia wraz z prądem sekcji cyfrowej nie spływały do zasilacza przez wylewkę masy w sekcji analogowej. Rozważyć można czasami nawet dwie niezależne wylewki.
    * Układy odniesienia dla sekcji cyfrowej i analogowej powinny być osobno na płytce drukowanej, najlepiej otoczone dedykowaną im wylewką masy, co zapewni izolację pomiędzy tymi systemami, która tłumi ewentualne zakłócenia przenikające z sekcji cyfrowej do analogowej.
    * Pamiętać należy o zaleceniach producenta układu przetwornika ADC. Jeśli zalecenia co do projektu PCB nie są wyraźnie i jasno opisane w karcie katalogowej należy posłużyć sie notami aplikacyjnymi itp, lub w ostateczności płytką ewaluacyjną.
    Źródła:
    http://www.analog.com/static/imported-files/tech_articles/MS-2210.pdf


    Fajne! Ranking DIY
  • CControls