Atmega16 - MAX232 - Komunikacja RS232 z dwoma mikrokontrolerami jako jedno urządzenie

Witam
Mam pewien problem z komunikacją RS232 PC <-> Atmega16. Otóż zależy mi na tym, aby komputer mógł komunikować się z dwoma mikrokontrolerami, ale traktując je jako jedno urządzenie tzn. sygnał wychodzący z komputera wysyłany jest do obu uC taki sam. Chodzi po prostu o to, żeby mikrokontrolery otrzymywał takie same informacje.

Zastanawiam się czy nie zadziała to, gdy po prostu z jednego wyjścia z MAX232 pociągnę połączenie do dwóch mikrokontrolerów. MAX232 posiada dwa wyjścia i zastanawiam się, czy to nie jest to czego szukam. Z jednego wyjścia połączenie do uC1, a z drugiego do uC2.

Czy macie może jakieś pomysły na to? Wałkuję już temat kilka dni bez większych rezultatów.

Jeśli transmisja jest w jednym kierunku, to po prostu połącz wejścia RXD obu uC z jednym wyjściem MAX232. Nieco trudniej byłoby z transmisją w drugą stronę z obu uC - potrzebowałbyś odpowiedniej inteligencji oprogramowania obu uC i np. bramki diodowej.

Zależałoby mi na komunikacji w dwie strony. Może problem rozwiazać w ten sposób, że uC1 byłby traktowany jako kontroler główny i miałby komunikację dwustronną z PC, a uC2 wysyłałby informacje tylko do uC1.

Założenie jest takie:
- PC wysyła informacje do obu uC1
- w sterowniku musi być podłączony min. 1 mikrokontroler, 2 jest opcjonalny
- przy uruchomieniu programu na PC wysłane jest do sterownika zapytanie "ile uC jest podłączone"
- mikrokontrolery wysyłają informację o "swojej obecności"

W przyszłości chciałbym to rozszerzyć o dodatkowe 2 mikrokontrolery, czyli będą w sumie 4.

Chodzi tylko o to żeby program wiedział ile mikrokontrolerow jest podłączonych. Jeżeli nie da się tego jakoś łatwo zrobić to sobie odpuszczę i zrobię tylko komunikację jednostronną.

Łatwiej zrobić adresowanie mikrokontrolerów - każdy odpowiada tylko na polecenie skierowane do niego. Wtedy linie TXD łączysz po prostu przez bramkę diodową (tyle diod, ile uC i wspólna anoda diod przez rezystor do plusa zasilania).
Inne rozwiązanie, które często stosuję - to pierścień. Polecenie leci przez wszystkie uC kolejno, wyjście TX każdego uC jest połączone z wejściem RX następnego. Wtedy nie musisz jawnie nadawać adresów, wystarczy sprytnie zaprojektować protokół, np. na początku paczki leci adres, uC retransmituje każdą paczkę z adresem umniejszonym o 1, a ten, który dostanie adres 0, wypełnia paczkę swoją odpowiedzią.