Jest to lokalizator impulsowy działający na zasadzie emisji prostokątnej fali elektromagnetycznej w głąb gruntu. Fala taka, w przypadku natrafienia na przedmiot metalowy indukuje w nim siłę elektromotoryczną samoindukcji (tzw. SEM).
Siła ta odkształca kolejną wiązkę pola elektromagnetycznego, zatem w układzie elektronicznym następuje rejestracja takiego odkształcenia. Zostaje ono przetworzone na sygnał akustyczny, który jest łatwo zrozumiały dla użytkownika.
Wskaźnikiem wykrycia obecności metalu jest sygnał akustyczny pochodzący z generatora przestrajanego napięciem, którego częstotliwość w głośniku zmienia się proporcjonalnie do wielkości zlokalizowanego metalu, jego masy oraz odwrotnie proporcjonalnie do odległości od cewki indukcyjnej (anteny lokalizatora).
Lokalizator typu PI posiada szereg własności, których nie posiadają lokalizatory innych typów. Tego rodzaju urządzenie jest w stanie wykryć monetę o śr.2,5 cm na głębokości 28 – 35 cm a jego zasięg graniczny wynosi ok. 180 cm. Czułość urządzenia jest funkcją poboru prądu. Wykorzystaną do detekcji metodę bardzo niskich częstotliwości charakteryzuje niewrażliwość na grunt nawet bardzo wilgotny (np. plaże morskie), odporny jest zatem na działanie tzw. efektu gruntowego. Lokalizator impulsowy posiada jeszcze jedną pozytywną właściwość. Jest nią brak strat spowodowanych gruntem, dla przykładu straty w gruncie w lokalizatorach z dyskryminacją (fazowych) wynoszą 10 do 20 a w innych typach (BFO, IB) nawet 50 .
Do wad tego typu lokalizatora z technicznego punktu widzenia należałoby zaliczyć stosunkowo duży pobór prądu ok. 80 – 100 mA oraz niezdolność do rozróżniania metali ferromagnetycznych (żelazo, nikiel) od diamagnetycznych (złoto, srebro, brąz).
Przy wykrywaniu istotne jest jedynie ułożenie przedmiotu metalowego względem cewki lokalizatora. Przedmioty kolorowe np. monety łatwiej będą wykryte przy ułożeniu równoległym, natomiast przedmioty żelazne np. gwóźdź przy ułożeniu centrycznym
Generalnie, najlepszą wykrywalnością odznaczają się metale kolorowe a zwłaszcza niektóre ich stopy jak brąz i miedzionikiel. Bardzo dobrze wykrywane jest srebro, zaś nieco słabiej złoto. Najsłabszą wykrywalnością odznacza się aluminium.
Należy także zaznaczyć, że skuteczność wykrycia wzrasta dla tych przedmiotów ( zwłaszcza żelaznych), które przetrwały w ziemi setki lat.
Zwiększa się wówczas pole oddziaływania ze względu na utlenienie się części metalu, która weszła w reakcję z ziemią.
W załączniku dokument w formacie DOC lub PDF zawierający: szczegółowy opis wykonania, opis wykonania sondy, wzór płytki, montaż, schemat, wykaz elementów.
Zgoda na publikację - projekt z dnia 15.05.2005r. od J.M.
Siła ta odkształca kolejną wiązkę pola elektromagnetycznego, zatem w układzie elektronicznym następuje rejestracja takiego odkształcenia. Zostaje ono przetworzone na sygnał akustyczny, który jest łatwo zrozumiały dla użytkownika.
Wskaźnikiem wykrycia obecności metalu jest sygnał akustyczny pochodzący z generatora przestrajanego napięciem, którego częstotliwość w głośniku zmienia się proporcjonalnie do wielkości zlokalizowanego metalu, jego masy oraz odwrotnie proporcjonalnie do odległości od cewki indukcyjnej (anteny lokalizatora).
Lokalizator typu PI posiada szereg własności, których nie posiadają lokalizatory innych typów. Tego rodzaju urządzenie jest w stanie wykryć monetę o śr.2,5 cm na głębokości 28 – 35 cm a jego zasięg graniczny wynosi ok. 180 cm. Czułość urządzenia jest funkcją poboru prądu. Wykorzystaną do detekcji metodę bardzo niskich częstotliwości charakteryzuje niewrażliwość na grunt nawet bardzo wilgotny (np. plaże morskie), odporny jest zatem na działanie tzw. efektu gruntowego. Lokalizator impulsowy posiada jeszcze jedną pozytywną właściwość. Jest nią brak strat spowodowanych gruntem, dla przykładu straty w gruncie w lokalizatorach z dyskryminacją (fazowych) wynoszą 10 do 20 a w innych typach (BFO, IB) nawet 50 .
Do wad tego typu lokalizatora z technicznego punktu widzenia należałoby zaliczyć stosunkowo duży pobór prądu ok. 80 – 100 mA oraz niezdolność do rozróżniania metali ferromagnetycznych (żelazo, nikiel) od diamagnetycznych (złoto, srebro, brąz).
Przy wykrywaniu istotne jest jedynie ułożenie przedmiotu metalowego względem cewki lokalizatora. Przedmioty kolorowe np. monety łatwiej będą wykryte przy ułożeniu równoległym, natomiast przedmioty żelazne np. gwóźdź przy ułożeniu centrycznym
Generalnie, najlepszą wykrywalnością odznaczają się metale kolorowe a zwłaszcza niektóre ich stopy jak brąz i miedzionikiel. Bardzo dobrze wykrywane jest srebro, zaś nieco słabiej złoto. Najsłabszą wykrywalnością odznacza się aluminium.
Należy także zaznaczyć, że skuteczność wykrycia wzrasta dla tych przedmiotów ( zwłaszcza żelaznych), które przetrwały w ziemi setki lat.
Zwiększa się wówczas pole oddziaływania ze względu na utlenienie się części metalu, która weszła w reakcję z ziemią.
W załączniku dokument w formacie DOC lub PDF zawierający: szczegółowy opis wykonania, opis wykonania sondy, wzór płytki, montaż, schemat, wykaz elementów.
Zgoda na publikację - projekt z dnia 15.05.2005r. od J.M.
Fajne? Ranking DIY
