Witam.
Dzisiaj przedstawiam mój przedwzmacniacz stereofoniczny. Powstał już jakiś czas temu, ale dopiero ostatnio zamontowałem go na stałe razem z dwoma wzmacniaczami na TDA7294, które przedstawiałem kilka tygodni temu.
Ten stereofoniczny przedwzmacniacz zbudowany jest w oparciu o trzy popularne wzmacniacze operacyjne NE5532 i garstkę elementów dyskretnych. Układ nadaje się do współpracy z dowolnym źródłem sygnału, takim jak odtwarzacz MP3 bądź komputer, a uzupełniony o końcówkę mocy znakomicie nada się do nagłośnienia w domu. Przedwzmacniacz umożliwia regulację tonów niskich, wysokich oraz regulację głośności za pomocą trzech podwójnych potencjometrów obrotowych. Umieszczenie potencjometrów na brzegu płytki pozwala jednocześnie zrezygnować z przewodów łączących potencjometry z płytką, a tym samym poprawia parametry szumowe układu. Przedwzmacniacz zasilany jest napięciem symetrycznym +/-18 do +/-30V dzięki obecności stabilizatorów napięcia.
Schemat ideowy przedwzmacniacza przedstawiony został na rysunku 1. Składa się on z dwóch jednakowych kanałów, z których jeden zostanie opisany poniżej. Sygnał wejściowy podawany jest na złącze GP1 (NS25-W3) (oba kanały) i trafia prosto na filtr górnoprzepustowy CR złożony z C1 (1uF) oraz R1 (100k) o częstotliwości granicznej około 1,5Hz, co skutecznie wycina składową stałą i najniższe częstotliwości.
Dalej sygnał trafia na wzmacniacz nieodwracający U1 (NE5532), a rezystory R3 (10k) i R7 (4,7k) zapewniają wzmocnienie sygnału na poziomie 1,5. Niewielki kondensator C3 (10pF) zapobiega wzbudzeniom, natomiast C5 (1uF) separuje układy na wzmacniaczach U1 i U2 (NE5532). Regulator tonów zbudowany jest na wzmacniaczu U2, a sama regulacja tonów zbudowana jest w sposób klasyczny. Elementy modyfikujące charakterystykę znajdują się w pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego wzmacniacza U2. Gdy oba potencjometry znajdują się w położeniu centralnym, impedancja X1 (wypadkowa z elementów: R9 (10k), C9 (3,3nF), C7 (4,7nF) oraz: P1 (100k), P2 (100k), R11 (10k) i R12 (3,3k) - "w połowie") między wejściem sygnału a wejściem odwracającym wzmacniacza U2 jest równa impedancji X2 (wypadkowa z elementów: R15 (10k), C11 (3,3nF), C13 (4,7nF) oraz w połowie także: P1, P2, R11 i R12 - "w połowie") między wyjściem wzmacniacza U2 a jego wejściem odwracającym. W efekcie wzmocnienie A, wyrażone zależnością: A=X2/X1 jest równe –1 dla całego zakresu częstotliwości pracy układu. Ma on wtedy płaską charakterystykę przenoszenia. Potencjometr P1 odpowiedzialny jest za regulację tonów niskich. Dla dużych częstotliwości sygnału kondensatory C9 i C11 stanowią zwarcie, więc regulacja potencjometrem nie daje żadnego efektu dla tych częstotliwości. Potencjometr P2 pozwala na regulację tonów wysokich, a dzięki kondensatorom C7 i C13 nie ma on wpływu na regulację basu. Dla niskich częstotliwości kondensatory C7 i C13 stanowią rozwarcie, przez co potencjometr staje się nieistotną częścią układu.
Sygnał z wyjścia regulatora tonów trafia za pomocą R17 (4,7k) na potencjometr do regulacji głośności P3 (100k) i dalej na kolejny stopień wzmacniający na układzie U5 (NE5532). Elementy R19 (15k) i R21 (33k) konfigurują U5 do pracy w roli wzmacniacza odwracającego o wzmocnieniu około –2. Z wyjścia U5 sygnał poprzez filtr R23 (100R), C21 (1uF) i R25 (100k) trafia na wyjście przedwzmacniacza GP3 (NS25-W3).
Cały przedwzmacniacz zasilany jest napięciem symetrycznym o wartości w granicach +/-18 ... +/-30V za pośrednictwem złącza GP2 (NS25-W3). Napięcie zasilania dla wzmacniaczy operacyjnych uzyskiwane jest za pomocą stabilizatorów U3 (78L15) i U4 (79L15), a filtrowane za pomocą kondensatorów C15–C16 oraz C17–C18. Dodatkowo zasilanie każdego z czterech wzmacniaczy operacyjnych wygładzane jest za pomocą kondensatorów C19–C20 i C23-C26 (100nF).
Fotografie:
Strona domowa projektu: http://mirley.net/przedwzmacniacz_stereofoniczny.html
Czekam na komentarze.
Fajne? Ranking DIY
