Wyznaczanie mocy silnika na podstawie rezystancji uzwojenia

Czy jest możliwość wyliczenia mocy silnika elektrycznego 3-fazowego znając jego napięcie znamionowe (1000V i 500V) i opory uzwojenia (8 i 4,5 Ohm analogicznie).
Cos f wynosi 0,8 a natężenie dla 1000V wynosi chyba 4A a dla 500V wynosi 8 A.
Wiem że moc mogę wyliczyć korzystając z wzoru P=sqrt(3)*U*I*cos(f) ale chciałbym wiedzieć jak znając jedynie napięcie i opór cewek wyznaczyć jego moc (nie mam możliwości puszczenia pompki 1000V; obydwie pompki mają 4,5kW).
Bardzo bym prosił o wzór. Z góry dziękuje

Masz tylko R, nie masz L. Nie da rady. Przy prądzie przemiennym to L najbardziej ogranicza prąd. Napięcia typowo górnicze, skąd masz te pompy? Wstępnie policz sobie moc ze wzoru P=U^2/R. Zrozumiesz, że rezystancja nic nie znaczy.

Można tą moc oszacować ze sprawnosci.
Jeśli przyjąć, że sprawność silnika jest 92% i połowa strat (4%) powstaje w magnetowodzie, a połowa w uzwojeniach, to R powinno stanowić 4% impedancji uzwojenia.
Oznacza to, że impedancja uzwojenia "8Ω" jest 25 razy większa i wynosi 200Ω, co przy napięciu 1000V daje pobór prądu 5A, wstaw do wzoru uwzględniajac cos(f)i i SQR(3) - zatem moc oddawana 4,5kW jest możliwa (rząd wielkości się zgadza).
Oszacowanie jest bardzo "zgrubne", na dodatek nie wiadomo, jaka ma być praca tego silnika: ciągła, czy przerywana, z jakimi przeciążeniami, jak często starty itp.

Sprawność pompy wynosi 0,81; praca ciągła
@Rzuuf
przy R=200 dla 3*r*i*i*cosf daje 4434 W dla 1000V; 4A, czy mógłbyś mi powiedzieć jak dla 500V?
Mógłbyś objaśnić dlaczego zawada jest 25 razy większa bo tego nie za bardzo rozumiem?

stasork napisał:

Mógłbyś objaśnić dlaczego zawada jest 25 razy większa bo tego nie za bardzo rozumiem?

Popatrz na silnik tak, jak patrzymy na układ zastępczy transformatora: masz uzwojenie "główne" (czysta indukcyjność) zabocznikowane przetransformowaną opornością czynną, reprezentującą pobieraną moc, oraz połączoną do tej indukcyjności szeregową "oporność strat", która obniża 100% sprawność w proporcji takiej, jaki jest jej udział w układzie zastępczym.
Silnik (lub transformator) o 100% sprawności musiął by mieć ZEROWĄ oporność uzwojeń i ZEROWE straty w rdzeniu. Jeśli sprawność jest np. 92%, to brakujące 8% wydzieli się jako ciepło: w rdzeniu i na oporności uzwojeń.
Maszyny indukcyjne projektuje się najczęściej tak, aby straty w "żelazie" i straty "w miedzi" były równe - wtedy jest minimum strat łącznych.
Jeżeli moje straty łączne będą 8% mocy znamionowej, to mogę przyjąć, że straty w "w miedzi" i straty "w żelazie" będą po 4% - i stąd konsekwentnie, moc znamionowa będzie 25 razy (nooo, dobrze: 24 razy - czy to ma znaczenie?) wieksza, niż moc strat w miedzi.

Ten drugi silnik (4,5Ω/500V) bedzie miał tylko połowę mocy poprzedniego.

Obydwie pompy mają taką samą moc (4,5 kW)