Zwykle z hasłem retro komputery kojarzy się atari, c64, amiga i podobne. Widoczna na zdjęciu pamięć RAM ma pojemność 64KB i jest to część z polskiego komputera MERA 9150 (produkowanego około 1970r). Pamięć ma formę modułu wkładanego w slot podobnie jak współczesne pamięci RAM, tyle że o ogromnych rozmiarach i zapewne sporym poborze mocy (wystarczy popatrzeć na ilość układów TTL oraz wielkość rezystorów np. w prawym dolnym rogu widać jeden okopcony).
Jest to pamięć ferrytowa, wygląda na to, że każda z kości miała pojemność 1KB (jest ich 8x8),
czyli każda z 64 kości tej pamięci hybrydowej planarnej posiadała 8192 mikroskopijnych rdzeni (można zgadywać że były one ułożone w formacji 32x256).
Na takie pozostałości komputera Mera 9150 produkowanego przez Warszawskie Zakłady Meramat udało mi się natrafić.
Czy posiadacie ciekawe zdjęcia dokumentujące wygląd i konstrukcję starych rozwiązań komputerowych np. mainframe lub posiadanych kiedyś komputerów domowych lub firmowych?
Urządzenie do zapisywania danych wykorzystywało dyski twarde w postaci aluminiowych i dość lekkich talerzy, którego jedna strona pozwalała ponoć zmieścić 5MB.

Mimo że dysk leżał kilkadziesiąt lat w magazynie to po posypaniu go pyłem z metalowych opiłków nadal widoczne były sektory, każdy z nich miał wymiary zbliżone do pudełka zapałek, na środku każdego sektora znajdował się kilkumilimetrowy odstęp. System posiadał też pamięć taśmową i umożliwiał podłączenie terminali (max. 32szt.).
Dzięki eksperymentom wykonanym przez Grucus możecie zobaczyć jak dane były zapisywane na powierzchni talerzy: Link

Jest to pamięć ferrytowa, wygląda na to, że każda z kości miała pojemność 1KB (jest ich 8x8),
czyli każda z 64 kości tej pamięci hybrydowej planarnej posiadała 8192 mikroskopijnych rdzeni (można zgadywać że były one ułożone w formacji 32x256).
Na takie pozostałości komputera Mera 9150 produkowanego przez Warszawskie Zakłady Meramat udało mi się natrafić.
Czy posiadacie ciekawe zdjęcia dokumentujące wygląd i konstrukcję starych rozwiązań komputerowych np. mainframe lub posiadanych kiedyś komputerów domowych lub firmowych?
Urządzenie do zapisywania danych wykorzystywało dyski twarde w postaci aluminiowych i dość lekkich talerzy, którego jedna strona pozwalała ponoć zmieścić 5MB.
Mimo że dysk leżał kilkadziesiąt lat w magazynie to po posypaniu go pyłem z metalowych opiłków nadal widoczne były sektory, każdy z nich miał wymiary zbliżone do pudełka zapałek, na środku każdego sektora znajdował się kilkumilimetrowy odstęp. System posiadał też pamięć taśmową i umożliwiał podłączenie terminali (max. 32szt.).
Dzięki eksperymentom wykonanym przez Grucus możecie zobaczyć jak dane były zapisywane na powierzchni talerzy: Link
Fajne? Ranking DIY
