Elektroda.pl
Elektroda.pl
X
Proszę, dodaj wyjątek dla www.elektroda.pl do Adblock.
Dzięki temu, że oglądasz reklamy, wspierasz portal i użytkowników.

Dlaczego modulacjia PWM nie nadaje się do budowy zasilacza?!

13 Cze 2006 21:59 2118 3
  • Poziom 16  
    Witam!
    Mam pytanie: Dlaczego modulacja przebiegiem prostokątnym o zmiennym współczynniku wypełnienia (przy stałej częstotliwości) jest złym wyborem jako precyzyjne źródło regulowanego napięcia odniesienia do budowy zasilacza laboratoryjnego?
    Jaka jest stałość napięcia, poziom tętnień i szumów, współczynniki termiczne i długoczasowe stabilności napięcia, liniowość zmian napięcia w funkcji częstotliwości, w funkcji współczynnika wypełnienia w rzeczywistych układach aplikacyjnych najczęściej wykorzystywanych procesorów (np ATMEL 2051 itp.)?
    Dlaczego regulacja napięcia warikapów w głowicy telewizyjnej to super sprawa przy wykorzystaniu PWM a w zasilaczu laboratoryjnym to nieporozumienie!?
    Jaki jest więc właściwy sposób sterowania przy pomocy procesora zasilaczem laboratoryjnym - zaznaczam: LABORATORYJNYM!?
    Czy w grę wchodzi tylko przetwornik D/A za procesorem?
    Może jest lepsze i prostsze rozwiązanie?
    Może zna ktoś pełną i prawdziwą odpowiedź?
    Pozdrawiam!
  • Poziom 40  
    Twoje pytanie jest po prostu nie prawdziwe. Modulacja PWM to nic innego jak przetwornik cyfrowo analogowy. I bardzo czesto stosuje sie go do otrzymywania roznych napiec generowanych za pomaca uP.
    Problem w tym ze napiecie odfiltrowane z sygnalu PWM ma zawsze pewne tetnienia a jesli zastosujemy bardzo dlugi czas filtracji to bedziemy mieli bardzo dlugi czas ustalania napiecia wyjsciowego. Do zasilacza lepiej jak uzywa sie specjalnych przetwornikow C/A ktore daja stabilne napiecie wyjsciowe przy bardzo duzej szybkosci jego zmian.
    W zasadzie to uP daje tylko napiecie referencyjne a o stabilizacje napiecia zasilacza dba juz uklad analogowy dlatego spokojnie mozna do tego celu wykozystac wyjscie PWM procesora choc nie bedzie to wysokiej klasy zasilacz.
  • Poziom 16  
    Witam!
    Na proste pytania są zwykle proste odpowiedzi.
    W tym przypadku chodzi o odpowiedź popartą konkretnymi pomiarami (nieliniowość zmian napięcia wyjściowego w funkcji współczynnika wypełnienia, stałość termiczna, szumy, itd.).
    PWM ma jedną zaletę: jest prosty do realizacji programowo.
    Parametrem przetworników D/A i A/D jest osiągana rozdzielczość. Ile ona wynosi przy przetwornikach PWM? Konkretnie i na przykładzie możliwym do werfikacji?!
    Nie zadaje tych pytań bez powodu!
    Dlaczego wykorzystuje się technikę PWM np. w fabrycznych w ładowarkach a nigdy w fabrycznych zasilaczach laboratoryjnych?
    Zgadzam się, że PWM można wykorzystać do budowy zasilacza ale jakiego? Związek z laboratoryjnym będzie żaden! Dlaczego?
    Pozdrawiam!
  • Poziom 43  
    Witam,
    irek2 napisał:


    [ ... ]
    W zasadzie to uP daje tylko napiecie referencyjne, ...

    z powyższym określeniem nie mogę zgodzić się w żaden sposób.
    Poprawnie powinno brzmieć:
    W zasadzie to µP daje tylko ciąg impulsów o regulowanym wypełnieniu, proporcjonalnym do modulacji PWM, który to ciąg, sterując przełącznikiem łączącym stałe co wartości napięcie odniesienia, daje po jego uśrednieniu, wyjściowe napięcie referencyjne proporcjonalne do współczynnika wypełnienia ciągu impulsów, czyli modulacji PWM.

    Teraz dopisek mój: według powyższej zasady działają układy strojenia napięciem varicap'ów w głowicach odbiorników TV, choć nie tylko.
    Nic nie stoi na przeszkodzie by tak uzyskane napięcie referencyjne użyć, jako napięcie odniesienia w stabilizowanym i regulowanym zasilaczu laboratoryjnym.
    Stabilność tego napięcia referencyjnego związana jest ze stabilnością wyżej wspomnianego napięcia odniesienia, oraz stałością wypełnienia ciągu impulsów modulacji PWM.
    Ostatnie zdanie wyjaśnia dlaczego nie jest to najlepsze źródło referencyjne dla regulowanego i stabilizowanego zasilacza laboratoryjnego.
    Podstawową sprawą jest tu rzeczywisty przełącznik (klucz), który swymi parametrami odbiega od parametrów wirtualnych klucza idealnego (teoretycznego).

    Pozdrawiam
    Greg