Witam,
gebus24 napisał: witam
wydaje mi sie ze to nalezy postepowac w nastepujacy sposob. Szeregowe polaczenie cewka kondensator -> rezonans zaporowy dla w=sqrt(1/LC )
tylko szeregowe połączenie cewki i kondensatora, trudno jest nazwać: "
rezonansem zaporowym" ? !
Zawsze, jak dotąd, był to
rezonans napięć (szeregowy).
gebus24 napisał: masz jeden wezel swobody. Wzor zaklada idealnosc elementow ale chyba nie powinno buc duzych odstepstw od rzeczywistosci pozdraiwam
Chyba kiepskie kryterium doboru tych elementów, moim skromnym zdaniem.
Powinno zacząć się od doboru wartości pojemności kondensatora
C, jako poprzecznej i wyjściowej gałęzi filtru typu
Γ (gamma odwrócone) ze względu na dopuszczalną wartość tętnień przy danym (maksymalnym) poborze prądu (a tego jak na razie nie wiemy), lub minimalnej rezystancji obciążenia
Rmin przy danej wartości napięcia wyjściowego
Uwy, następnie można już sformułować kryterium odnośnie doboru wartości indukcyjności
L, znając już uprzednio wymienione parametry.
W książce B. Pałczyńskiego i W. Stefańskiego; "Projektowanie układów z przyrządami połprzewodnikowymi", WKiŁ 1969 podane jest takie kryterium:
C≥796000/(f1•Rmin), gdzie
C - pojemność kondensatora filtru w mikrofarafach [µF],
f1 - częstotliwość pierwszej harmonicznej wyprostowanego przebiegu (tu zwracam uwagę, iż w przypadku prostownika dwupulsowego - dwupołówkowego, jest to podwojona wartość częstotliwości napięcia wyprostowanego),
Rmin - minimalna rezystancja obciążenia w ohmach [Ω].
Nastepnym krokiem jest wybór
wartości współczynnika redukcji tętnień kf=Utwe/Utwy, gdzie oczywiście;
Utwe - napięcie tętnień na wejsciu filtru,
Utwy - napięcie tętnień na wyjściu filtru.
Teraz w zależności od wartości kf=(1÷20), stosujemy jedno ogniwo filtru, dla kf=(20÷200) dwa ogniwa filtru, a dla kf=(200÷2000) trzy ogniwa filtru.
Dla wybranej wartości współczynnika redukcji tętnień
kf należy z wykresu na Rys. 16-11a w/w książki, odczytać wartość pomocniczego iloczynu;
A=f1^2•L•C i z niego znaleźć wartość indukcyjności filtru jednoogniwowego
L. W przypadku filtrów wieloogniwowych należy ów pomocniczy iloczyn odczytać z Rys. 16-11a w/w książki w zależności od ilości ogniw filtru, przy czym tu autorzy zakładaja, iż ogniwa filtru są identyczne.
W przypadku przyjęcia różnych wartości współczynnika redukcji tętnień dla poszczególnych ogniw filtru, należy skorzystać wielokrotnie z zależności dla jednego ogniwa filtru, definiując za każdym razem wartość kf.
Problemem dla mnie na chwilę obecną, jest fakt nie dysponowania w domu skanerem, by owe wykresy zeskanować i tu je zamieścić, ale to kwestia jednego, czy dwóch dni, a będą one tu zamieszczone.
Pozdrawiam
Greg
