W standardzie LPC10 dzwiecznosc wykrywana jest przez wykonanie autokorelacji na probce sygnalu. Wyglada to w praktyce tak:
- dzieli sie sygnal na odcinki np. 20ms (160 probek dla fpr=8kHz)
- uwydatnia wyzsze czestotliwosci (filtr preemfazy)
- mnozy ramke z oknem Hamminga (poprawa charakterystyki czestotliwosciowej)
- progowanie sygnalu (nie jest wymagane ale wplywa na wykrywalnosc dzwiecznosci/bezdzwiecznosci)
- autokorelacja takiego sygnalu
Nastepnie poszukuje sie dla sygnalu autokorelacji maksimum w przedziale T=[20; 160] probek (zakres czestotliowosci 50-400 Hz). Jesli stosunek znalezionego maksimum do wartosci autokorelacji w punkcie r(0) jest wiekszy od 0.35 to mowa jest dzwieczna.
W celu wykrycia dzwiecznosci/bezdzwiecznosci mozna posluzyc sie rowniez metoda cepstrum - bardziej zlozona ale podpobna dajaca lepsze efekty.
Po szczegoly odsylam do bardzo dobrej ksiazki:
Tomasz P. Zieliński, "Od teorii do cyfrowego przetwarzania sygnałów", Wydział EAIiE AGH, Kraków 2000
Obecnie nowe wydanie chyba nazywa sie inaczej:
Tomasz P. Zieliński, "Cyfrowe przetwarzanie sygnałów: od teorii do zastosowań", Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 2005, ISBN 83-206-1596-8
Opisana pobieznie przeze mnie procedura zostala tam szczegolowo omowiona.