Automatyka i robotyka na PW bez doświadczenia technicznego – czy warto studiować?

Witam

Jestem tegoroczną maturzystką. Matematykę rozszerzoną zdałam na 94%, podstawową na 100% a rozszerzoną fizykę na 77%. Do tego jeszcze nieźle udało mi się zdać rozszerzony angielski-68%. Wyniki nie idealne ale pozwalają mi się dostać praktycznie wszędzie.

Moje pytanie dotyczy studiów na politechnice, najprawdopodobniej na PW. Czy jeśli do tej pory nie miałam do czynienia z techniką, konstruowaniem itp. ani programowaniem to mam czego szukać na automatyce i robotyce na przykład?

paula2664 napisał:

Witam

Jestem tegoroczną maturzystką. Matematykę rozszerzoną zdałam na 94%, podstawową na 100% a rozszerzoną fizykę na 77%. Do tego jeszcze nieźle udało mi się zdać rozszerzony angielski-68%. Wyniki nie idealne ale pozwalają mi się dostać praktycznie wszędzie.

Moje pytanie dotyczy studiów na politechnice, najprawdopodobniej na PW. Czy jeśli do tej pory nie miałam do czynienia z techniką, konstruowaniem itp. ani programowaniem to mam czego szukać na automatyce i robotyce na przykład?

Plany studiów przewidują wyłożenie wszystkiego praktycznie od zera. Pytanie, po co sie pchać w coś, czym się nigdy nie interesowało i poświęcać na to 5 lat życia?

Myślę że wiele rzeczy można się nauczyć i wiele polubić. Terasz szukam pomysłu na siebie i spodobało mi się tworzenie robotów do celów medycznych.

A może ktoś mógłby mi podpowiedzieć jakiś kierunek w obszarze nauk ścisłych-technicznych po którym nie musiałabym całego dnia spędzać przerzucając papierki za biurkiem jak np po finansach? W tej chwili nie mam jakiegoś wymarzonego zawodu, szukam czegoś co mnie zainteresuje i nie będzie nudne...

To, że nie miałaś z czymś do czynienia, to nie znaczy, że nie możesz być w tym dobra. Pytanie, czy to Cię interesuje lub będzie interesować

Czy będzie? Nie wiem jak to przewidzieć :/

Przecież czymś się musiałaś zainteresować w ciągu całego życia. A jeśli nie, to tym bardziej czy jest sens pchać się na studia na oślep w nadziei, że trafisz na tyle celnie, żeby nie zmarnować kilku lat życia?

Trochę interesuję się fotografią ale nie jest to tak duża pasja żeby wiązać z nią przyszłość Lubię też np. czytać ale to nie zawód. Jestem dobra z matematyki ale potrafię też napisać dobre opowiadanie albo wygłosić przemówienie. Jednak wiem na pewno że filologia polska czy europeistyka to nie to. Chcę wiązać przyszłość z naukami ścisłymi, to na 100%.

Chciałabym pracować gdzieś gdzie będę wykorzystywać przedmioty ścisłe ale będę też miała kontakt z ludźmi. Macie może jakieś propozycje studiów dla mnie? Dodam że sama myślalam też o matematyce.

Znajdź se chłopa, wyjdź za niego i spokój. Ponad 90% dziewczyn po studiach i tak wykonuje zawód, który wykonywałaby bez studiów. Na studia techniczne to trzeba się nadawać. Tu nie ma miejsca dla zabłąkanych dziewczynek, co chciałyby se postudiować.

Brutalna prawda, ale prawda.

Spróbuj przeczytać siatki potencjalnie interesujących cie kierunków (nie kieruj się nazwą), następnie przeanalizuj każdy przedmiot w siatce pod kierunkiem realizowanych tematów.

Nie jest to trudna rzecz, a ta już pewien pogląd na sprawę da.

Zrobiłam to już wcześniej Trochę kierunków odpadło i teraz zostały: matematyka i inżynieria materiałowa.

Nie zniechęcaj się! Studia mają na tyle szeroką ofertę programową, więc nawet jeśli główny nurt nie zainteresuje Cię w 100%, to może zdecydujesz, czy któryś z kierunków dodatkowych jest dokładnie tym, czym chciałabyś się zajmować.

Nie oszukujmy się, kto był pewny na 100% co chce robić w życiu, gdy miał 19 lat?

Okreski napisał:

Nie zniechęcaj się! Studia mają na tyle szeroką ofertę programową, więc nawet jeśli główny nurt nie zainteresuje Cię w 100%, to może zdecydujesz, czy któryś z kierunków dodatkowych jest dokładnie tym, czym chciałabyś się zajmować.

Nie oszukujmy się, kto był pewny na 100% co chce robić w życiu, gdy miał 19 lat?

Mało kto, ale większość miała chociaż nakreślony jakiś plan i konkretne zainteresowania.

Właśnie. Za dużo przypadkowych ludzi dzisiaj na studiach. Dawniej decydowali się na nie ludzie z jakimiś doświadczeniami, wiedzą, więc mniej więcej znali już swoje przeznaczenie i wiedzieli, jaki kierunek wybrać. A teraz na studia idą osoby, których jedynym argumentem jest "nobo miałam czwórkę z matematyki".

Zawsze po pierwszym roku można zrezygnować i pójść na inny kierunek. Wprawdzie to zmarnowany rok, ale lepiej zmarnować rok niż 5 lat.

Można też nie marnować roku i od razu pójść pracować do KFC albo agencji reklamowej przy projektowaniu kalendarzy okolicznościowych albo stać za ladą w sklepie z elektronarzędziami.

Dzisiejszej młodzieży brakuje wiedzy, sama obecność na studiach nie wystarczy, by stać się fachowcem. Trzeba siedzieć w nauce od podstawówki, a nie dopiero w klasie maturalnej obudzić się, że coś trzeba w życiu robić. Obijanie się przez całe życie zarezerwowane jest dla ludzi z poważnymi znajomościami, a nie dla ogórków. Takie jest życie. Waszych potencjalnych pracodawców guzik obchodzi Wasz wyżebrany dyplom na pierwszym lepszym kierunku. Jeżeli jednak nadal myślicie "E co tam, spróbuję, może się uda", to wiedzcie, że tak samo myśli tysiące podobnych nieudaczników. A miejsce znajdzie się dla kilku procent - dla tych ze znajomościami właśnie. Albo znajomości, albo prawdziwe umiejętności nabywane przez całe życie, a nie dopiero na studiach, na których i tak się nic nie robi, bo panuje tam zbyt duża demoralizacja i lenistwo.

Moja rada - nie idźcie na studia. Po prostu - nie idźcie. Wyobraźcie sobie, że minęło te pięć lat, macie jakiś tam dyplom i szukacie roboty. Jesteście w tej przyszłości na dokładnie tej samej pozycji, co teraz bez dyplomu. Z tą różnicą, że teraz macie te niecałe 20 lat i jeszcze Wam się chce i jeszcze pracodawcy Was jako tako szanują.

*************

Władze forum proszę o utworzenie przyklejonego tematu z tym i innymi postami, które uświadomią młodym ludziom, że nie warto iść na studia, jeżeli nie jest się od początku ukierunkowanym. Myślę, że będzie się to zawierało w misji tego portalu, bo wydaje mi się, że strona ta stawia sobie za cel pomoc w kształceniu młodych ludzi. A wpychanie na siłę na studia na pewno nie jest pomaganiem, a tylko szkodzeniem. Człowiek dużo więcej się nauczy od razu idąc do zwyczajnej roboty niż siedząc bezczynnie na studiach. A jednocześnie takie "sobie studiowanie" obniża poziom uczelni wyższych i przyczynia się do pogorszenia ostatecznej jakości inżynierów.

Ale jeśli ktoś ma 94% z rozszerzonej matury z matematyki i 77% z rozszerzonej fizyki, to wiedzy akurat mu raczej nie brakuje...

A cóż matura znaczy? To tylko wkuwanie niepotrzebnych formułek. Wszyscy wiemy, jak daleko jest standardowa wiedza szkolna od tej użytecznej w życiu.

W życiu może i nie, ale do poradzenia sobie na studiach może być kluczowa.

No racja. Żeby dostać się na studia rzeczywiście nie trzeba nic wiedzieć, wystarczy tylko posiadać byle jaką maturę - u nas, na kierunku technicznym, byli gamonie z polskim, angielskim i geografią (wszystko podstawa) na maturze. Żeby przejść przez studia i uzyskać dyplom nie trzeba posiadać nic ponad to. Tylko co z tego? Gdzie ci ludzie mają pracę teraz? W McDonald's, telefonii Orange (jako sprzedawcy 8 zł/h), w kosztorysach (jako popierdółki liczydła) itp. Więc wracamy do punktu wyjścia. Po co studia ludziom, którzy się na nie nie nadają?