VBA makro do tworzenia arkuszy o nazwach pobieranych z komórek

Witam wszystkich. Aktualnie pracuję nad dużym plikiem analitycznym zawierającym trochę małych makr. W tej chwili mam problem z makrem do tworzenia arkuszy o nazwach pobieranych z zakresu komórek. Zależy mi na tym, aby makro sprawdzało, ile jest wypełnionych pól w dedykowanej tabeli (zakresie) przeznaczonym do wpisywania kodów przez użytkownika, a następnie tworzyło tyle nowych arkuszy o nazwach pobieranych z kolejnych komórek, ile jest wpisanych kodów. Zatrzymałem się na tym etapie:









Ktoś coś?

Powinieneś załączyć przykładowy plik Excela, bo za dużo jest niejasności w tym, co napisałeś.
Przykładowy kod, który działa wg Twojego opisu:

Przyjęte założenia:
1) Komórki z nazwami arkuszy do wstawienia znajdują się w arkuszu o nazwie kodowej Arkusz1 w kolumnie B zaczynając od komórki B5 w dół. Założyłem, że wszystkie kolejne komórki od B5 są wypełnione. Pusta komórka oznacza koniec danych.
2) Nowe arkusze są dodawane za ostatnim istniejącym arkuszem.
3) Po dodaniu nowych arkuszy kod wraca do Arkusza1.

Z Twojego opisu nie wynika, co ma być dalej. Czy po zmianie danych w kolumnie B Arkusza1 mają być dodawane kolejne nowe arkusze, czy te wcześniej dodane mają być usunięte i dopiero dodane nowe.

Dziękuję, po lekkiej modyfikacji i dopasowaniu kodu wszystko działa tak jak powinno.

Moje kolejne zmartwienie to przepisanie funkcji "wyszukaj.pionowo" na kod VBA:

=WYSZUKAJ.PIONOWO('Arkusz2'!A43;'Arkusz2'!A:E;5;0)

Mam takie coś:



To sztywna formuła, która odwołuje się do konkretnego arkusza i konkretnej komórki i kolumn. Jak zmodyfikować formułę w VBA, żeby:
1. Zamiast arkusza "Arkusz2" formuła szukała arkusza o nazwie pobieranej z komórki (np. B6) z aktywnego arkusza?
2. Przy zachowaniu funkcjonalności z pkt.1 szukała w tym arkuszu komórki zawierającej określony tekst (a nie, jak wyżej zawartość komórki A43) i na tej podstawie wyrzucała wynik.

Podczas poszukiwań składni tej funkcji natrafiłem na różne jej sformułowania. Jaka jest różnica pomiędzy: ActiveCell.FormulaR1C1 / ActiveCell.Formula / ActiveCell.Function / Application.WorksheetFunction / WorksheetFunction, ponieważ widzę różną składnię tego samego polecenia i szczerze powiedziawszy ciężko jest dostrzec różnice i zastosowanie.

Ad 1. Tu należy zwrócić uwagę, że każdy arkusz ma w VBA dwie nazwy, tzw. nazwę "zakładkową" - widoczną na zakładce arkusza i nazwę kodową - dostępną tylko w VBA. Te nazwy są początkowo identyczne, ale użytkownik może je zmieniać niezależnie, więc mogą później się różnić. Jeśli piszemy odwołanie:
to wykorzystujemy nazwę zakładkową arkusza, a jeżeli napiszemy:
to używamy nazwy kodowej.

Wracając do treści pytania, odwołanie może wyglądać tak:
Komórka B6 musi zawierać nazwę zakładkową arkusza, z którego chcemy czytać dane.

Ad 2. Należy podać szukany tekst w cudzysłowie:


Ad 3.

darkstar666 napisał:

Jaka jest różnica pomiędzy: ActiveCell.FormulaR1C1 / ActiveCell.Formula / ActiveCell.Function / Application.WorksheetFunction / WorksheetFunction

ActiveCell.FormulaR1C1 oznacza, że formuła będzie w wersji angielskiej, a odwołania w niej będą w stylu R1C1
ActiveCell.Formula oznacza, że formuła będzie w wersji angielskiej, a odwołania w niej będą w stylu A1
ActiveCell.Function - nie ma takiej składni
Application.WorksheetFunction.angielska_nazwa_funkcji i WorksheetFunction.angielska_nazwa_funkcji oznaczają to samo, natomiast
Application.angielska_nazwa_funkcji jest wywołaniem "w starym stylu" i w szczegółach różni się od poprzedniego (inna obsługa błędów, obsługa składni rozszerzonej, ale za to jest nieco wolniejsza).

Nota bene ten kod, który pokazałeś to jest pomieszanie z poplątaniem.
Funkcje arkuszowe można wywoływać w VBA w ten sposób, że obliczenia wykonuje VBA i do komórki trafia tylko wynik. Wtedy piszemy np.
Używamy tu odwołań do obiektów lub ich wartości.
Inny sposób, to wstawienie formuły do komórki arkusza, i dopiero ta formuła przy przeliczeniu arkusza zwróci wynik. Wtedy używamy właściwości Formula lub analogicznej:
Tu zapis jest jak w angielskim Excelu.
Użycie Formula zamiast Value w pierwszej wersji nie jest błędem, ale niepotrzebnie zaciemnia zapis i wymusza dodatkowe działanie.

Dziekuję za zwrócenie uwagi na róznicę w zapisuwaniu nazw arkuszy.

Odnosnie pkt 2 doszedłem do takiego etapu:



Wybrałem zapis "AcitiveCell.Value = " zamiast "ActiveCell.Formula = ", ponieważ wyrzuca tylko wynik, a nie wstawia całą funkcję. Z tego poziomu zapisu składnia nie obsłuży poszukiwania komórki po zawartości.

Kiedy próbuję zastosować wspomnianą zmianę:

Cytat:

Ad 2. Należy podać szukany tekst w cudzysłowie:
"szukana_fraza"

wyrzuca mi błąd 1004. Próbowałem także z opcją .Value, niestety bezskutecznie. Jak więc zamiast stałej komórki "A43" zapisać poszukiwanie komórki zawierającej określony tekst?

Zdecydowanie łatwiej się porozumieć na bazie załączonego pliku. Widać wtedy różne niuanse, które mogą wydawać się z pozoru nieistotne, a poza tym można przetestować proponowany kod.
Powinien działać kod:
Zakładam, że szukasz dokładnie słów "szukana_fraza" w kolumnie A, a wynik chcesz zwrócić z kolumny E. Użycie .Value czy .Formula po ActiveCell jest bez znaczenia, jeśli wynikiem wyszukiwania jest stała. Zasadne jest użycie .Formula, gdy wynik wyszukiwania jest tekstem jakiejś formuły (w języku angielskim).

Owszem, jestem tego samego zdania, jednakże wolę zrozumieć kod pisząc go, a nie dostawać wszysko gotowe, stąd moje stopniowe rozwiązywanie problemu. Jeśli jednak plik jest niezbędny, utworzę taki (w tej chwili pracuję na danych, których nie mogę udostepnić).

Powracając do tematu, jak wspomniałem wcześniej, wybrałem zapis "AcitiveCell.Value = " zamiast "ActiveCell.Formula = ", ponieważ wyrzuca tylko wynik w postaci liczby, a nie wstawia całą funkcję. I teraz porównując zapisy:


i

już z konkretnymi danymi z arkusza, powstaje problem, ponieważ o ile dla jednej ekstrakcji danych to się sprawdza, o tyle dla sumy kilku danych, których potrzebuję wyszkać, już nie. Czyli jak np:



Jak więc wpisać sumy funkcji, używając "Application.WorksheetFunction..."? Suma vlookup'ów: Application.WorksheetFunction.Sum(Application.WorksheetFunction.VLookup() + Application.WorksheetFunction.VLookup() )?

Widzę też, że tylko dla takiego zapisu funkcji będzie możliwe wyszukiwanie i przyporządkowywanie dynamiczne, czyli zamiast konkretnej nazwy arkusza ("HDK021") będę potrzebował przyporzadkować zmienną z komórki B6, a dla komórki (A43, A50), będę potrzebował wyszukiwania ciągu znaków. Podsumowując, dla każdej wartości z komórki B6, będącej nazwą arkusza, potrzebuję wyciągnąć szukane dane lub sumy szukanych danych

Bez przykładowego pliku traci się zbyt dużo czasu na domysły.
Ty piszesz, że coś się sprawdza lub nie, a ja mam się domyślać na czym polega problem.
Jak już pisałem, zapis:
zwróci wartość, chociaż użyto właściwości Formula.
Natomiast zapis:
zwróci do komórki formułę, bo po prawej stronie jest tekst formuły. Dopiero ta formuła, po przeliczeniu przez Excela pokaże wartość.

Suma może być użyta w obu przypadkach, o ile dodajesz liczby. Trudno się domyślić na czym polega problem, bo Twój opis jest bardzo ogólny.

Gdy sumujesz nie ma potrzeby dublowania funkcji SUM i znaku +.
Jeśli SUM, to argumenty oddzielamy przecinkami, jeśli używamy + to SUM jest niepotrzebne.

Ok, jestem po dłuższej przerwie...

Ogarnąłem temat z funkcją wyszukaj.pionowo z wpisaniem treści formuły do komórki:


lub

Mam natomiast problem z wpisaniem składni do funkcji sumowania pionu danych:

Powyższa składnia wpisuje mi do komórki formułę "=D7/E2". Jak zapisać ten fakt, aby w komórce był tylko wynik pionu danych o adresach komórki od "w, kQy.Column" do "ostw, kQy.Column" (wiersz, kolumna)? Nie przyjmuje mi takich argumentów.

darkstar666 napisał:

Arkusz1.Cells(ostw + 1, kQy.Column).Formula = Application.WorksheetFunction.Sum("=D7/E2")

Bardzo dziwne rzeczy wypisujesz w tym wyrażeniu.
1) Jeśli po prawej stronie masz wyrażenie zwracające wartość (WorksheetFunction.Sum), to po lewej stronie powinno być .Value, a nie .Formula.
Pisałem już o tym, to nie jest formalny błąd, ale zagmatwanie kodu.
2) Jeśli używasz funkcji Sum, to argumentem musi być zakres komórek (odwołanie), a nie tekst formuły.
Nigdy w takich okolicznościach nie powinno być cudzysłowów ani znaku = wewnątrz Sum.
3) Jeśli chcesz sumować zakres komórek, to odwołanie do tego zakresu wewnątrz Sum może wyglądać tak:

Zakładam, że oznaczenia, których użyłeś są poprawne. Bez przykładowego arkusza nie można tego zweryfikować. Nie wiem co to jest kQy? W każdym razie Range i Cells bez kwalifikatorów odnoszą się do arkusza aktywnego.

Zadziałała taka składnia, ale po części:

przy założeniu, że w to pierwszy wiersz, ostw to ostatni wiersz, kQy.Column to numer kolumny ustawionej, aby szukać pionowego zakresu danych.

Problem polega na tym, że zlicza wszystkie wartości liczbowe w pionie, ale bez ostaniego, czyli przy układzie:
2
4
6
pod tym podaje wynik 6 (w ułamku sekundy widzę jakąś liczbę dwucyfrową - prawdopodobnie 12 jako sumę powyższych komórek, ale potem zostaje 6). Chodzi ty chyba o to, że chcę podać sumę bezpośrednio pod pionem danych i tą sumę też chyba jakoś bierze do liczenia...

Czemu nie załączysz przykładowego arkusza?
Ten kod, który napisałeś ma niewielki sens, bo w pętli powtarzasz ciągle to samo.
Po lewej stronie masz adres konkretnej jednej komórki, do której trafia wynik. A po prawej stronie zmieniasz zakres sumowania, ale wyniki trafiają i tak do tej samej komórki, więc się nadpisują i otrzymujesz w efekcie wynik ostatniego kroku pętli.

Wiem, nie mam pomysłu na rozdzielenie tego odwołania cyklicznego :/

Plik załączony.

Jaka będzie więc składnia podstawowych funkcji matematycznych w VBA? Tak jak poniżej?

Suma:
Arkusz1.Cells(ostw + 1, kQy.Column).Value = Application.WorksheetFunction.Sum(Range(Cells(w, kQy.Column), Cells(ostw, kQy.Column)))

Różnica:
??

Iloczyn:
WorksheetFunction.Product(Range(Cells(w, kQy.Column), Cells(ostw, kQy.Column)))

Iloraz:
WorksheetFunction.Quotient(Range(Cells(w, kQy.Column), Cells(ostw, kQy.Column)))

W sumie nie wiem, czy chcesz mieć w wyniku wartości, czy formuły.
Zrobiłem oba warianty.
Pamiętaj, że nie zawsze trzeba i opłaca się używać funkcji. Są też operatory +, -, *, /. Wybór zależy od danych - jeśli dane są liczbowe, to prawie nie ma różnicy. Problemy mogą być przy danych nieregularnych wymieszanych z liczbami (teksty, puste komórki, wartości logiczne itp.).

Poza tym miałeś pomieszaną kolejność wiersz/kolumna.
Pamiętaj, że w Excelu tylko przy adresowaniu typu A1 podajemy najpierw kolumnę, a potem wiersz. We wszystkich innych sposobach adresowania jest najpierw wiersz, a potem kolumna. I tego trzeba pilnować, bo Excel nie ma jak się domyślić, co my chcemy.

Dziękuje, obie wersje przydadzą się w przyszłości. Tutaj chciałem mieć tylko wartości.

Pytanie dotyczące aktualizacji wyników:

lub


dotyczyło faktu możliwości zmiany wartości danych, aby wynik aktualizował się od razu po zmianie (stąd powyższy znaleziony fragment). Ma to miejsce w tej sytuacji tylko przy opcji wpisania w wyniku formuł (wartości pozostają niezmienne).

Co to podstawowych funkcji (+, -, *, /), operatory są możliwe do zastosowania przy konkretnych danych, mi zależy aby funkcje zawierały odniesienia dynamiczne, tak jak właśnie poniżej:



Czy mój zapis tych podstawowych funkcji jest poprawny?

Z tą aktualizacją to znowu jakieś nieporozumienie.
Jeśli dane będą się często zmieniać, ale sposób ich obróbki będzie niezmienny, to należy stosować formuły i przeliczanie automatyczne. Wtedy sam Excel zadba o to, by wszystko było aktualne.
Jeśli wpisujesz do komórek wartości, to w domyśle te dane nie powinny się zmieniać, albo na tyle rzadko, żeby po zmianie móc ręcznie uruchomić makro.
Ewentualne rozwiązanie pośrednie, to makro zdarzeniowe wyzwalane automatycznie, gdy jakaś komórka zmienia wartość. Ale należy wtedy określić, które komórki mają być nadzorowane, bo jeśli będziemy reagować na wszystkie zmiany, to arkusz będzie działał powoli, mniej efektywnie niż przy formułach.

Automatyczne przeliczanie arkusza czy skoroszytu dotyczy tylko formuł, a nie makr, więc jeśli masz makro, które wstawia do komórek wartości stałe, to przeliczanie arkusza tak jak zapisałeś nic tu nie da.

Poza tym, po co jest to
Po pierwsze, to jest ustawienie domyślne - czy ktoś lub coś Ci to zmienia, że musisz resetować? Po drugie, czy w ogóle korzystasz z tego ustawienia? Robisz jakieś obliczenia iteracyjne?

Zastosowanie operatorów nie ma nic wspólnego z danymi dynamicznymi. Zarówno operatory jak i funkcje można stosować i do danych statycznych i dynamicznych. Gdy operujemy na pojedynczych wartościach działa to prawie tak samo, tylko inny jest sposób zapisu.
Natomiast gdy danymi są tablice lub zakresy komórek, to sposób działania operatorów i funkcji jest różny. Poza tym odgrywa rolę również wersja Excela. W najnowszych wersjach 2021 i 365 są tzw. tablice dynamiczne, które pozwalają uzyskiwać tablice wyników z jednej formuły.

Witam, właśnie taki mam zamianr, aby możliwie jak najwięcej formuł zautomatyzować i uzależnić od wpisywanych danych, aby wszystko automatycznie było przeliczane. Nie chcę też go komplikować, odnośnie tematu z makrem zdarzeniowym, także myslę, że ten poziom automatyzacji obliczeń będzie odpowiedni. Dziękuję także za wspomnienie o tablicach dynamicznych - jest to rewelacyjen rozwiązanie, ale w tej chwili nie znajduje w nim tutaj zastosowania.

Niemniej jednak mam kolejne tematy, przez które nie mogę się przebić:

1. Moduł 3 - tworzenie kolumn

Nie mogę oznaczyć numerów kolumn D i E zmiennymi kWc i kW. W tej chwili są stałe, ale nie zawsze tak będzie, dlatego zależy mi na tym, aby makro szukało nazwy kolumny i na tej podstawie podawało numery kolumn do późniejszych obliczeń.

Poza tym wydaje mi się, że można skompresować dwa wiersze:

do jednego:

ale makro tego nie przyjmuje.



2. Moduł 4 - kurs euro

Tu po oznaczeniu numerów kolumn zmiennymi chciałbym uwolnić stałe komórki i je zautomatyzować (E1, E2, E2:E itp) oraz zmienić formułę na taką, która wpisuje od razu wynik przewalutowania.

Czy czasem także w obu przypadkach ustawienie zmiennych kWc i kW nie powinno być już wpisane w pętli (makro startuje z pierwszego arkusza, a wykonuje te same instrukcje dla pozostałych arkuszy, czy to się nie gryzie?), ponieważ wyrzuca mi różne błędy w takiej sytuacji.

Koncepcja działania tego kodu jest niejasna.
W module 3 na początku jest błąd logiczny. Szukasz tekstów "Wartosc calkowita" i "Waluta" w Arkuszu1 (Kalkulacja), gdzie ich nie ma, natomiast są w pozostałych arkuszach, ale tylko chwilowo, bo zaraz zostaną nadpisane.
Piszesz, poza tym, że chcesz oznaczyć numery kolumn, a tu nazwy kWc i kW odnoszą się do komórek (obiektów) w tym arkuszu, w którym zostaną znalezione.

Jeśli chcesz używać tych samych adresów w kilku arkuszach, powinieneś operować nie na obiektach komórek, tylko na ich adresach lub numerach kolumn.

Dalej, połączenie 2 wierszy z pominięciem selekcji jest możliwe i nie wiem, jaki miałeś z tym problem. Jedynie jeśli przypisujesz wartość, a nie formułę, to powinieneś używać właściwości .Value, a nie .Formula. Użycie .Formula nie jest tu formalnie błędem, ale zaciemnia kod.

Moduł 4. Tu początek jest taki sam jak w module 3 i ten sam problem. Szukanie danych, których nie ma, a jeśli byłyby szukane w arkuszu2, to zostaną nadpisane kodem z modułu 3 i kod z modułu 4 już ich nie odnajdzie.
Jeśli nie chcesz formuł, tylko wartości, to możesz je wyliczać w pętli.
Albo zachowując to, co jest, po wypełnieniu zakresu formułami zamienić formuły na wartości.
A jeszcze wcześniej jeśli używasz formuły w stylu R1C1, to trzeba ją przypisać do odpowiedniej wersji własciwości Formula:


Nie załączam pliku, bo nie wiem jak chcesz rozwiązać ten początkowy fragment kodu, ale liczę, że sobie poradzisz.

Witam. Poradziłem sobie z redukcją wierszy i zastosowałem .Value. Tu juz nie ma problemu.

Ogólnie moduł 4 zależy od wykonanego modułu 3. Dlatego zachowuję taką kolejność.

W module 3 chcę rzeczywiście wyszukać kolumny i zmienić później ich nazwę, dlatego teraz wstawiłem Dim w pętle, narazie wydaje się działać, ale proszę o weryfikację. Chce znajdywac numery kolumn, dlatego używam nazw zmiennych kWc i kW, ale potem używam tylko numerów ich kolumn (kWc.Column i kW.Column), chyba, że robię coś źle :/

W module 4 chce tylko zamienić sztywnie wpisane kolumny D i E na znajdywane za pomocą ich nazw, jak wyżej.

Logika tego Twojego kodu jest dla mnie trudna do ogarnięcia.
Na początku jesteś w arkuszu1 i sprawdzasz ostatni wiersz w kol. B - O.K.
Potem w pętli przechodzisz kolejne arkusze i w każdym arkuszu:

1) znajdujesz komórki z tekstami: "Wartosc calkowita" i "Waluta", nadając im nazwy obiektów: "kWc" i 'kW".
Tu pierwszy błąd: musisz szukać tych tekstów w każdym arkuszu, czyli na początku pętli musi być:

a nie:

Z tych nazw będziesz mógł skorzystać prakytycznie jednorazowo, bo teksty na podstawie których je tworzysz za chwilę się zmienią i już tego kodu nie da się uruchomić ponownie w tym samym skoroszycie.

2) taki dziwny kod:

numer wiersza równy numerowi kolumny?
Jeśli chodziło o zaznaczenie całej kolumny 'Waluta', to raczej tak:

albo tak:

albo:

Ale czy to zaznaczanie w ogóle jest potrzebne?

3) teraz wstawiasz 2 kolumny przed kolumną 'Waluta', która tym samym przesuwa się z kolumny E na G, kopiując formatowanie z kolumny D, która akurat zawiera "Wartosc calkowita"

4) w kolejnym kroku kopiujesz formatowanie z kolumny kWc (D) do kolumny kW (G)

5) na zakończenie obiegu pętli zmieniasz nagłówki posługując się oznaczeniami literowymi kolumn, a nie nazwami, które miały być do tego wykorzystane (jak zrozumiałem). Kolumna kWc ma teraz nagłówek: "Wartosc calkowita PLN", następna: "Wartosc calkowita EUR", kolejna "IR", ostatnia (do której jest przypisany obiekt kW) "Forecast". Wszystkie kolumny mają formatowanie skopiowane z kWc.

Po zakończeniu obiegu pętli przechodzisz do następnego arkusza nadając nowe znaczenie obiektom kW i kWc itd.

Czy tak to było pomyślane?

Nie wiem jak chcesz wykorzystywać te arkusze, ale pisałem już, że tworzenie nazw w oparciu o teksty nagłówków, które za chwilę się zmienią nie jest dobrym pomysłem, bo jak coś pójdzie nie po myśli, to nie ma jak się cofnąć, chyba że będziesz tworzył za każdym razem kopie zapasowe.

Nie załączam na razie poprawionej wersji i nie zaglądałem też jeszcze do modułu4, bo czekam na potwierdzenie lub korektę algorytmu.

Witam, poprawiłem kod, ale dalej mam błędy, mianowicie:
1. With Activesheet.UsedRange działa bez problemu
2. Columns(kW.Column).Select - tu wyrzuca mi błąd (info w komentarzy kodu makra)
Czyżby to zaznaczenie nie było potrzebne, aby skopiować formatowanie z kolumny D do kolumn E, F, G. Poprawiłem źródło i kolumny docelowe kopiowania formatowania, ale tu też wyrzuca mi błąd taki jak wyżej.
5. Poprawiłem automatyczne adresowanie, ale jeszcze nie wiem, czy działa, kod zatrzymuje się wcześniej.

Kod ma być tak pomyślany, aby właśnie wykonywał te opracje dla wszystkich zakładek o nazwiach pobieranych z kolumny B Arkusza1. Będą raczeju żywane raz, ponieważ po przygotowaniu takiech arkuszy reszta dzieje się na formułach liczb, które obliczy tam moduł 4.

Znowu namieszałeś w tym kodzie, ale nie rozumiem, jaki błąd masz w linii:
Tu nie powinno być żadnego błędu.

Zaznaczanie kolumny jest zbędne. Na początku tworzysz zmienne obiektowe kW i kWc, a później nie umiesz ich wykorzystać.
Poza tym, jak już poprzednio pisałem, kopiowanie formatowania jest zbędne, bo to formatowanie jest już kopiowane przy wstawianiu kolumn.

W Module3 wystarczy taki kod:

W swoim kodzie miałeś błędnie zdefiniowane obiekty Range.

W Module4 należy zastosować podobne podejście. Przy automatycznym wypełnianiu kolumny z kwotami przeliczonymi na EUR, tło w ostatnim wierszu zostaje nadpisane. Ale ponieważ pewnie będziesz wypełniał i następne kolumny i podobny problem może wystąpić, to tło trzeba będzie uzupełnić na końcu, jak już wszystko będzie gotowe.

Witam, mam już jaśniejszy pogląd na te moduły, rzeczywiście da się krócej napisać te procedury. Dziękuję.

Które obiekty Range były błednie zdefiniowane i na co w tym przypadku mam zwracać uwagę?

Grafiką komórek narazie się nie przejmuję, to temat kosmetyczny. Najbardziej zależy mi, aby kalkulacja działała bez problemów i intuicyjnie. Muszę przyznać, że napisany kod jest krótszy (polecenia są zwięzłe, ja bardziej pisałem jedno po drugim, aby prześledzić procedury krok po kroku). Mam jednak pytanie, czemu ma służyć wstawienie nowej zmiennej "ostd" i co ona definiuje? Nurtuje mnie też użycie offsetu w tej składni oraz dlaczego w autofillu jest resize i odejmowanie zmiennych w nawiasie? jak mam to rozumieć?

Dziękuję z góry.

Które obiekty Range były błędnie zdefiniowane?

Na przykład tu (i dalej):
Przeczytaj sobie, jaka jest składnia odwołania do obiektu Range.
Link
Jest tam kilka wariantów, ale to co Ty napisałeś odpowiada raczej składni Cells niż Range, ale w przypadku Cells pierwszym argumentem jest numer wiersza, a drugim numer kolumny, a u Ciebie jest odwrotnie.
Jeśli chodzi o Range oznaczający jedną komórkę, argumentem jest zazwyczaj tekst adresu w stylu A1.

Zmienna ostd określa ostatni wypełniony wiersz w kolumnie "Wartosc calkowita PLN" w kolejnych przetwarzanych arkuszach.

Offset jest używany kilka razy i nie wiem, o które użycie konkretnie pytasz. Jeśli o to:
to chodzi o komórkę położoną o wiersz niżej niż nagłówek kWceur, czyli komórkę, do której należy wpisać formułę.

"dlaczego w autofilu jest resize"?
Zakres docelowy w metodzie AutoFill musi obejmować wszystkie komórki, do których należy wprowadzić formuły. Wielkość tego zakresu trzeba jakoś obliczyć. Jednym ze sposobów jest użycie odwołania do pierwszej komórki (tu mamy kWceur.Offset(1)) i obliczenie do ilu wierszy należy ten zakres poszerzyć (Resize). Obliczamy to odejmując od numeru ostatniego wiersza (ostd) numer wiersza nagłówkowego (kWceur.Row).

Dziękuję, to rozwiewa moje wątpliwości na ten temat. Skrypt jest skończony i działa rewelacyjnie. Dziękuję bardzo

Pojawił się kolejny temat:

Napisałem skrypt, który powinien wykonywać następujące kroki po wciśnięciu guzika "Uzupełnij":
1. Pobierać wartość z zaznaczonej komórki i wyszukiwać je w tej samej kolumnie, ale wyżej (pomijam warunek, żeby zaznaczenie zawsze było ustawione w kolumnie C).
2. Przepisywać zawartość komórek z wyszukanego wiersza (od pierwszej z prawej do ósmej z prawej).

Czyli na przykładzie z załącznika: jeśli przesunę zaznaczenie na komórkę C14, powinno pobrać wartość "5", wyszukać ją wyżej w tej samej kolumnie (znaleźć w C6) i wpisać do komórek D14-L14 to, co jest w komórkach D6-L6.

Miał być jeszcze message box z informacją, że nie znalazło duplikatów, ale zrezygnowałem...



Mam wrażenie, że błąd siedzi w "LookAt:=xlWhole" i w "Cells(w1, k1 + 1).PasteSpecial xlPasteAll". Jak narazie nie rozwiązałem nieprawidłowego wpisywania w komórki.

Chciałeś szukać duplikatu w kolumnie C od komórki powyżej zaznaczonej do komórki w pierwszym wierszu, czy tak?
A gdzie szukasz?

Cytat:

ActiveSheet.UsedRange

czyli w tym przypadku w zakresie od A1 do L15 wierszami, zaczynając od komórki następnej po zaznaczonej, czyli jeśli zaznaczona była pierwotnie komórka C14, to przeszukane będą komórki od D14 do L15, a następnie od A1 do A15. Pierwszą znalezioną z wartością 5 będzie komórka H1.
Tu jest główny błąd. Masz szukać w kolumnie C (albo w kolumnie komórki aktywnej, czyli k1) w kierunku wstecz
, a wynik jeśli ma być do kolumny L, to to jest kolumna 9 (na prawo od C), a nie 8.

Ok, czyli zamiast "ActiveSheet.UsedRange" powinno być coś na kształt "Range(k1, 2)" - przeszukiwanie kolumny C od góry?

Rozumiem, że zastąpić "LookAt:=xlWhole" tym: "SearchDirection:=xlPrevious"?

A co dałoby usunięcie zapisów With (...) i End With i pozostawienie tego, co jest w środku? Na co to wpływa?

Teraz wywala mi błąd 13, wcześniej go nie było :/

"Cells(k1, 2)" to jest jedna komórka w wierszu k1 i w drugiej kolumnie, czyli raczej nie o to chodziło. A Range(k1, 2) to w ogóle błędna konstrukcja. Bardziej chodziło o "Columns(k1)".

"SearchDirection:=xlPrevious" należy dopisać, ewentualnie zastąpić "MatchCase:=False", które tu jest bez znaczenia, bo szukasz liczb, a nie tekstów.
"LookAt:=xlWhole" powinno zostać.

Poza tym w
i następnym wierszu Cells jest zbędne.

With .. End With można usunąć pod warunkiem, że wstawisz zakres przed Find, tzn.
Konstrukcja z With .. End With jest użyteczna gdy kilka razy odwołujemy się do tego samego obiektu. Tu jest tylko jedno takie odwołanie, więc można tę konstrukcję pominąć.

Teraz nie wywala żadnego błędu, ale nic nie wkleja i zostawia zaznaczenie :/

Okazuje się, że jeszcze trzeba dopisać w metodzie Find parametr
On jest opcjonalny, ale w tym przypadku musi być użyty.