W zakresie częstotliwości rezonansu charakterystyki częstotliwościowe różnych głośników bardzo się różnią. Dużą rolę
odgrywa tu tłumienie. Jeżeli membrana zostanie pobudzona krótkim impulsem, nie przechodzi ona po tym impulsie
natychmiast do stanu spoczynku. Poruszona masa membrany drga jeszcze przez krótki czas z częstotliwością rezonansową,
co oczywiście nie jest pożądane.
To, jak długo trwa takie drganie nieustalone, zależy od tłumienia. Tłumienie powodowane jest tarciem mechanicznym
w zawieszeniu membrany. Energia drgania przekształcana zostaje w ciepło, a amplituda drgań membrany stopniowo
maleje. Dla niższej krzywej w zakresie B (rys. 8) tłumienie jest duże, natomiast dla wyższej krzywej małe. Oba przypadki
mają wady i zalety:
1. przy małym tłumieniu:
Małe częstotliwości emitowane są mocniej. Odtwarzanie basów nie jest jednak zbyt czyste, gdyż impuls basowy
powoduje długie wybrzmiewanie.
2. przy dużym tłumieniu:
Odtwarzanie basowe jest wprawdzie poprawne, jednak charakterystyka częstotliwościowa opada tu zbyt wcześnie.
Obok tłumienia mechanicznego istnieje jeszcze tłumienie elektryczne, które przy niskich tonach oddziałowuje o wiele
mocniej. Cewka drgająca w polu magnetycznym wytwarza prąd jak w generatorze. Prąd ten może przepływać przez
cewkę, przez przewód doprowadzający głośnika i przez mały opór wewnętrzny wzmacniacza, i wywiera siłę hamującą
na cewkę. (Funkcjonuje to dokładnie tak samo jak w dynamie rowerowym, którym można lekko obracać przy wyłączonej
żarówce, jeżeli jednak się ją przyłączy lub wręcz spowoduje krótkie spięcie, odczuwa się wyraźny opór obracając
ręcznie pokrętłem.)
Aby zmniejszyć wpływ strat elektrycznych zastosować przewód głośnikowy o dużym przekroju. Indukowany prąd wsteczny
powinien płynąć bez przeszkód i mieć możliwość tłumienia niekontrolowanych ruchów membrany.
Miarą dla tłumienia jest dobroć Q, pojęcie z elektrotechniki, które m.in. charakteryzuje obwody drgające. Obwód drgający
tłumiony jest możliwie słabo. Stąd mała wartość tłumienia odpowiada dużej dobroci Q. Duża dobroć Q w głośniku nie
zawsze jednak jest potrzebna.
Najkorzystniejszym kompromisem jest wartość Q ok. 0,7. Ponieważ wartość Q zmienia się po wbudowaniu głośnika w
obudowę, twierdzenie to obowiązuje tylko dla obudowanego głośnika.
Szkoda że to jest tak ogólnie napisane . Może ktoś z was potrafi wyjaśnić przy jakim Qes wyhamowanie cewki przez wzmacniacz jest szybsze ? . Czy jak Qes jest wyższe czy jak niższe w głośniku ? Oczywiście wiem że wpływ ma na to jeszcze parametr Qms. Ale załóżmy ze w porównywanych głośnikach parametr Qms jest taki sam .
I z góry przepraszam za te dziwne pytania , ale czasem nie jest wyjaśnione to tak jak powinno . Przynajmniej dla mnie
odgrywa tu tłumienie. Jeżeli membrana zostanie pobudzona krótkim impulsem, nie przechodzi ona po tym impulsie
natychmiast do stanu spoczynku. Poruszona masa membrany drga jeszcze przez krótki czas z częstotliwością rezonansową,
co oczywiście nie jest pożądane.
To, jak długo trwa takie drganie nieustalone, zależy od tłumienia. Tłumienie powodowane jest tarciem mechanicznym
w zawieszeniu membrany. Energia drgania przekształcana zostaje w ciepło, a amplituda drgań membrany stopniowo
maleje. Dla niższej krzywej w zakresie B (rys. 8) tłumienie jest duże, natomiast dla wyższej krzywej małe. Oba przypadki
mają wady i zalety:
1. przy małym tłumieniu:
Małe częstotliwości emitowane są mocniej. Odtwarzanie basów nie jest jednak zbyt czyste, gdyż impuls basowy
powoduje długie wybrzmiewanie.
2. przy dużym tłumieniu:
Odtwarzanie basowe jest wprawdzie poprawne, jednak charakterystyka częstotliwościowa opada tu zbyt wcześnie.
Obok tłumienia mechanicznego istnieje jeszcze tłumienie elektryczne, które przy niskich tonach oddziałowuje o wiele
mocniej. Cewka drgająca w polu magnetycznym wytwarza prąd jak w generatorze. Prąd ten może przepływać przez
cewkę, przez przewód doprowadzający głośnika i przez mały opór wewnętrzny wzmacniacza, i wywiera siłę hamującą
na cewkę. (Funkcjonuje to dokładnie tak samo jak w dynamie rowerowym, którym można lekko obracać przy wyłączonej
żarówce, jeżeli jednak się ją przyłączy lub wręcz spowoduje krótkie spięcie, odczuwa się wyraźny opór obracając
ręcznie pokrętłem.)
Aby zmniejszyć wpływ strat elektrycznych zastosować przewód głośnikowy o dużym przekroju. Indukowany prąd wsteczny
powinien płynąć bez przeszkód i mieć możliwość tłumienia niekontrolowanych ruchów membrany.
Miarą dla tłumienia jest dobroć Q, pojęcie z elektrotechniki, które m.in. charakteryzuje obwody drgające. Obwód drgający
tłumiony jest możliwie słabo. Stąd mała wartość tłumienia odpowiada dużej dobroci Q. Duża dobroć Q w głośniku nie
zawsze jednak jest potrzebna.
Najkorzystniejszym kompromisem jest wartość Q ok. 0,7. Ponieważ wartość Q zmienia się po wbudowaniu głośnika w
obudowę, twierdzenie to obowiązuje tylko dla obudowanego głośnika.
Szkoda że to jest tak ogólnie napisane . Może ktoś z was potrafi wyjaśnić przy jakim Qes wyhamowanie cewki przez wzmacniacz jest szybsze ? . Czy jak Qes jest wyższe czy jak niższe w głośniku ? Oczywiście wiem że wpływ ma na to jeszcze parametr Qms. Ale załóżmy ze w porównywanych głośnikach parametr Qms jest taki sam .
I z góry przepraszam za te dziwne pytania , ale czasem nie jest wyjaśnione to tak jak powinno . Przynajmniej dla mnie
