uzyj sieci 10.0.0.0 => IP od 10.0.0.2 do 10.255.255.254
oraz maski 255.0.0.0 => nie będziesz miał dostępu do internetu
Nic nie przejdzie przez router.
Możesz zablokować to na routerze.
Adres IP (IP to skrót od Internet Protocol) jest 32-bitową liczbą, zapisywaną zazwyczaj w formie czterech 8-bitowych członów oddzielonych kropkami. Ponieważ w praktyce używa się zapisu dziesiętnego, liczba w każdym z czterech pól może przyjąć wartość od 0 do 255, np: 192.152.22.10.
Poszczególne części adresu IP odpowiadają, z grubsza rzecz biorąc, kolejnym coraz mniejszym sieciom, które napotykamy "po drodze" do interesującego nas komputera. Przykładowo, w adresie 149.156.24.12 pierwsza liczba - 149 - oznacza Polskę (jeden z kilku numerów przydzielonych naszemu krajowi), 149.156 to Kraków (ściślej - krakowska sieć miejska, MAN), 149.156.24 odnosi się do konkretnej instytucji przyłączonej do tej sieci, a ostatni człon adresu jest już numerem komputera w obrębie tej instancji.
W pierwotnej wersji protokołu IP (zaprojektowanego dla sieci ARPANet) najstarsze 8 bitów adresów identyfikuje sieć, natomiast pozostałe 24 bity reprezentują urządzenie wpięte do Sieci. Ponieważ ARPANet miał łączyć co najwyżej kilkadziesiąt instytucji, przyjęta 32-bitowa przestrzeń adresowa wydawała się rozwiązaniem nowoczesnym i przyszłościowym. Ponieważ szybko okazało się, iż ARPANet połączy więcej niż 256 sieci, wydzielono pięć klas 32-bitowych adresów dla sieci różnych wielkości. Spośród nich szeroko stosowane są klasy A, B oraz C:
· Klasa A. Przeznaczona dla rozległych sieci obejmujących wiele możliwych do zaadresowania urządzeń. Część identyfikująca sieć składa się z jednego (pierwszego) bajtu, pozostałe trzy bajty opisują konkretny komputer. Możliwe jest zatem zaadresowanie 16 milionów urządzeń w każdej ze 127 sieci. W tej klasie znajdują się adresy od 0.0.0.0 do 126.255.255.255 (z czego adresy od 10.0.0.0 do 10.255.255.255 są zarezerwowane do specjalnych celów).
· Klasa B. Przeznaczona dla sieci średnich rozmiarów. Części identyfikujące sieć jak i poszczególne komputery są jednakowych rozmiarów i obejmują po dwa bajty. Pozwala zaadresować 65 tysięcy urządzeń w każdej z 16 tysięcy sieci. Klasa obejmuje adresy od 128.0.0.0 do 191.255.255.255 (minus zarezerwowane adresy od 172.16.0.0 do 172.31.255.255).
· Klasa C. Najczęściej spotykana w Internecie, przeznaczona dla małych sieci zawierających do 254 komputerów. Część identyfikująca sieć to trzy pierwsze bajty, poszczególne komputery identyfikuje ostatni bajt. Adresem tej klasy może dysponować aż 2 miliony różnych podsieci Internetu. Pula dostępnych adresów zawiera się w przedziale 192.0.0.0 do 223.255.255.255 (zarezerwowane są adresy od 192.168.0.0 do 192.168.255.255).
Pozostałe dwie klasy (D i E) mają marginalne znaczenie:
· Klasa D. Przeznaczona dla adresów typu multicast. Obejmuje adresy od 224.0.0.0 do 239.255.255.255.
· Klasa E. Zarezerwowana do przyszłych zastosowań. Obejmuje adresy 240.0.0.0 i wyższe. Adresy 127.x.x.x są zarezerwowane do specjalnych celów (tzw. pętla zwrotna (loopback), używana do wewnętrznych testów lokalnego komputera).
Adresy IP ze względu na ich mało czytelny charakter są rzadko stosowane w praktyce. Większość komputerów ma przypisane znacznie łatwiejsze do zapamiętania dla człowieka nazwy domenowe. Konwersją pomiędzy tymi dwoma sposobami adresowania zajmują się serwery DNS.
