Dopuszczalne napięcie wyjściowe dc na wyjściu wysterowanego wzmacniacza mcz

Witajcie
Mam pytanie jakie może być dopuszczalne napięcie dc na wyjściu wzmacniacza mcz przy maksymalnym wysterowaniu np sinusoidą ? Mam wzmacniacz na tranzystorach bipolarnych i w trakcie spoczynku ustawiłem mu 2 mv dc na wyjściu co wydaje się dobrym wynikiem, jednak po wysterowaniu sinusoidą ok 600mv RMS dostaje blisko 500mV dc na wyjściu. Obciążam go rezystorami. Napięcie wyjściowe blisko 45V~ przy 4Ohm

Jeśli stałoprądowo jest 2mV to jest Ok.
Pomiar przy wysterowaniu jest problematyczny.
Jeśli dodatnia i ujemna połówka sygnału sterującego nie jest idealnie symetryczna wówczas
pojawia się błąd składowej stałej na wyjściu.
Zwykle taki błąd maja generatory funkcji gdzie sinus nie jest generowany obwodem LC
a przekształcany z trójkata i aproksymacja sinusa jest diodami.

Dzięki za pomoc
Dziś wymieniłem jeden z podejrzanych tranzystorów (grzał się bardziej niż inne) i dc po wysterowaniu jest na poziomie do 50mV uprzednio w okolicach 500mV
Nie parowałem tranzystorów co uczynię w przyszłości
Jednak nadal mam pytanie o maksymalny bezpieczny poziom dc na wyjściu wzmacniacza, wzmacniacz będzie napędzał głośnik ponad 250W

Sebastian220V napisał:

Jednak nadal mam pytanie o maksymalny bezpieczny poziom dc na wyjściu wzmacniacza, wzmacniacz będzie napędzał głośnik ponad 250W

Dla praktyki można przyjąć, że wielkość napięcia stałego niezrównoważenia na wyjściu wzmacniacza, nie powinna przekraczać 100mV. Oczywiście każde napięcie stałe na wyjściu jest dla obciążających go głośników niekorzystne. Myślę jednak, że ważniejsza jest tutaj stabilność pracy, związana m.in. z głębokością sprzężenia zwrotnego, chłodzeniem i tp.. W przypadku jej braku w czasie pracy, napięcie to, może przyjmować znaczne(często niekontrolowane) wielkości.

Też mam rozterkę związaną z tym tematem, bo sam często wywalam dwa kondensatory w obu kanałach przy układzie różnicowym i tranzystor wejściowy (+) pracuje wtedy na bazie ze zmienną rezystencją od 0 do 5k-50kOhm dla prądu stałego (w zależności od pozycji potencjometru volume), a wejściowy (-) od sprzężenia z opornością od 470 do 3.3kOhm (zamiast 10k-100k), co powoduje asymetrię napięcia na bazach i do tego jeszcze wzmocnienie tej różnicy napięć na wyjściu wzmacniacza (bo kondensator między (-) a 0V/GND został zwarty) , tak że w zależności od pozycji volume mam często od -200mV do +400mV na wyjściu, co powoduje że w trakcie spoczynku, prąd spoczynkowy w sumie już nie płynie już przez jedną stronę pary.
Ideałem było by coś w okolicy paru mV i można pokusić się o "DC servo" na op-amp, ale lepsze było by w tym przypadku skonstruowanie symetrycznej pary różnicowej, z dobranymi tranzystorami, albo zastosowanie JFET, które jednak z uwagi na łagodniejszą charakterystykę, słabiej wystabilizują 0V na wyjściu i wymagają z reguły potencjometru do regulacji 0V.

Czy to problem? Pewnie jakiś jest dla czystej symetrii harmonicznych powstałych przy przechodzeniu przez 0V i wyłączaniu się tranzystorów wyjściowych, chociaż małe zniekształcenia nieliniowe, to w sumie problem trzeciorzędny przy zniekształceniach inter modulacyjnych, które robią nieakceptowalną sieczkę z dźwięku i przy koszmarze brzmieniowym, jaki wydobywają z siebie przetworniki (DAC) 1-bitowe i większość przetworników delta-sigma. Obciążeniem dla kolumn bym się nie przejmował, bo to nawet nie 50mW (co innego, gdyby miały być to słuchawki).