Potencjał elektryczny - jak to prosto wytłumaczyć?

Każdy, nawet początkujący, wie, że napięcie elektryczne, to różnica potencjałów elektrycznych. Niby proste, ale z tego co wiem, to nie istnieje coś takiego jak "miernik potencjału". Można zmierzyć woltomierzem np. spadek napięcia na rezystorze, czyli różnice potencjałów pomiędzy punktem przed i za rezystorem (plus doprowadzenia, etc.). Czym jest zatem potencjał?

Mamy ogniwa elektryczne chemiczne, czyli poczciwe baterie z dwoma biegunami (+ i -). Mówi się, że biegun dodatni to ten o wyższym potencjale, ujemny - ten o niższym. Z drugiej strony elektron ma ujemny ładunek elektryczny.

Czy można powiedzieć zatem, że potencjał to jakby ilość, nagromadzenie elektronów? Tam, gdzie potencjał jest wyższy mamy niedobór elektronów (ruch elektronów jest przeciwny do umownego kierunku + ---> -), natomiast tam gdzie elektronów jest więcej - potencjał jest wyższy.

Pytanie pewnie proste, ale ciekaw jestem co bardziej zaawansowani praktycy powiedzą na ten temat?

Oprócz tego, że trochę namieszałeś w 3 akapicie to ogólnie wszystko co napisałeś jest prawdą.
Do wglądu definicja z Wikipedii:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Potencja%C5%82_elektryczny

Jak się czegoś nie czuje w domenie elektryczności warto posłużyć się dla zrozumienia zagadnienia analogiem -nazwijmy go wodno-hydraulicznym.

Rozważmy wodospad gdzie z pewnego poziomu woda przelewa się na poziom niższy-powiedzmy ziemi. Napięcie to różnica wysokości a potencjał to wysokość. Pytanie jeszcze jaka wysokość...to już zależy do czego się ją odniesie.
Mówi się też o potencjale punktu na schemacie...np. przy metodzie potencjałów węzłowych (metoda obliczania obwodów w elektrotechnice). Tu potencjał zazwyczaj podawany jest w odniesieniu do masy- czyli innego potencjału który został wybrany do tego by reprezentować potencjał zerowy.

Czyli można powiedzieć, że potencjał niższy = więcej elektronów, natomiast potencjał wyższy = mniej elektronów?

Potencjał to twór czysto matematyczny
Link
bywa użyteczny w elektrostatyce.
Przy obliczaniu potencjału zakładamy jakiś punkt odnesienia najczęściej w nieskończoności, trudno było by zbudowć przyrząd który zmierzy cokolwiek względem nieskończoności.

Nawet gdyby pozbyć się nieskończoności, musi być jakiś punkt odniesienia, co powoduje że wygodny matematycznie twór, staje sie niewygodny w praktyce.

http://www.zstio-elektronika.pl/pliki_zsz/peie-5.pdf

Cytat: "Jeden z zacisków źródła napięcia stałego ma potencjał wyższy i stanowi biegun dodatni +, a drugi ma potencjał niższy i stanowi biegun ujemny - ."

Czyli generalnie bardziej interesuje nas różnica potencjałów elektrycznych - napięcie elektryczne. Pytanie wzięło się stąd, że zacząłem się zastanawiać nad tym, jak to można rozumieć najprościej. Potencjał, jako "całeczki" z nim związane w Teorii Pola EM znam, ale staram się szukać jakichś... prostszych, niekoniecznie w 100% dokładnych wytłumaczeń.

ety napisał:

Każdy, nawet początkujący, wie, że napięcie elektryczne, to różnica potencjałów elektrycznych.

Chyba nigdy nie widziałeś jak odpowiadają studenci drugiego roku na politechnice na laborce z elektrotechniki.

Nie można zmierzyć potencjału bo nie jest on mierzalną wartością fizyczną. Jest to ilość energii, którą trzeba dostarczyć do przemieszczenie obiektu. Zmierzyć ją można tylko, gdy wiemy gdzie mamy to ciało przemieścić.
W chemii mówimy o potencjale standardowym półogniw. Co to oznacza? Otóż, za wzorcową uznano elektrodę wodorową i przypisano jej odgórnie potencjał zerowy. Co z tego wynika? Ano to, że potencjał standardowy półogniw, jest tak na prawdę napięciem jakie występuje pomiędzy półogniwem badanym a wodorowym.
Można powiedzieć, że potencjał jest energią która może zostać wyzwolona przy kontakcie z ciałem o niższym potencjale.

Wielkie dzięki telecaster1951, teraz chyba rozwiałeś wszelkie wątpliwości. Koledzy wyżej też pomogli.

telecaster1951 napisał:

ety napisał:

Każdy, nawet początkujący, wie, że napięcie elektryczne, to różnica potencjałów elektrycznych.

Chyba nigdy nie widziałeś jak odpowiadają studenci drugiego roku na politechnice na laborce z elektrotechniki.

Akurat studiuję EiT i może sam nie jestem jakimś orłem (uczę się, staram się samemu działać, nie tylko czytać samą teorię, ale też robić coś w praktyce), ale to co niektórzy opowiadają... Albo w ogóle nic nie wiedzą. I kończą studia... Jako inżynierowie, tylko w sumie nie wiadomo "w czym"

Tu bardziej mi chodziło o "początkujących" elektronikach, tych, którzy rzeczywiście się tą elektroniką interesują.

Cieszę się że mogłem pomóc.

ety napisał:

Akurat studiuję EiT i może sam nie jestem jakimś orłem (uczę się, staram się samemu działać, nie tylko czytać samą teorię, ale też robić coś w praktyce), ale to co niektórzy opowiadają... Albo w ogóle nic nie wiedzą. I kończą studia... Jako inżynierowie, tylko w sumie nie wiadomo "w czym"

Mój faworyt, co prawda na chemicznym, ale uważam że każdy inżynier musi wiedzieć choćby jak działa transformator czy jak posługiwać się oscyloskopem (co w pracy chemika czasem jest niezbędne), cały czas podłączał woltomierz jednym kablem. Jak się go prowadząca laborkę zapytała, jeżeli próbuje coś podłączyć jednym przewodem, to po co według niego w gniazdku, w ścianie są dwie dziurki, odpowiedział "żeby się wtyczka nie obracała".