DOS i nauka programowania - W czym zacząć programowanie dla DOS?

Zobacz Pascal.

Albo Turbo C++
Kiedyś w turbo C++ pisałem różne rzeczy na mój kalkulator.

No właściwie to chodziło mi o Turbo Pascal 7.0 przypominam sobie jak robiło się w tym krzyżówki czy obsługę myszki itd.

To co posiadasz wystarczy czyli Dos no i przydałby się poczciwy Norton Commander aby było prościej. Ja już za bardzo nie pamiętam ale ostatnio wpadła mi w rękę moja praca na zaliczenie. Była to właśnie krzyżówka która pojawiała się na ekranie. Wpisując kolejne hasła jeśli były poprawne pojawiało się rozwiązanie. Jestem w drugim końcu polski jak wrócę być może dzisiaj do domu to zeskanuje. Zresztą razem z instalacją programu instalują się chyba przykładowe programy. Bardziej zaawansowane konstrukcje pozwalały na sterowanie czy odczyt danych przez Com czy LPT. Co prawda w dzisiejszych czasach te porty są praktycznie nie osiągalne w dzisiejszych płytach głównych.

Pascal jak pascal.
No jest inny niż C++ale to bardzo fajny język.
Turbo Pascal (IDE) działa juz chyba nawet na 386.
Ja w turbo C++ odpalałem programy kompilowane na pc które się uruchamiały nawet na na procesorze zgodnym z 80186.
Możliwości sa nieograniczone bo zawsze można się posiłkować asemblerem.

W czasach 386 to już się powoli zbliżał koniec TP Borlanda. To chodziło na wszystkim od 8088 bez dysku HDD zaczynając, i działa dziś na moim i3.
Co w tym można zrobić? Wszystko, prawie jak w Assemblerze. Najwyżej się przy tym napracujesz, albo użyjesz jakichś znalezionych bibliotek. Podstawowe ograniczenie to segment pamięci danych (kodu na pojedynczy moduł też) prawie 64kB i nie przeskoczysz. Heap obsługuje dużo więcej, ale musisz sam obsłużyć struktury wskaźnikowe (proste, ale trzeba). To oczywiście w Real mode, jest jeszcze Protected mode (i Windows), ale nie pamiętam czy zwykły TP to miał, BP napewno.
Pozostaje pytanie po co się tak męczyć, gdy nikt już DOSa nie używa, a pod Windows jest masa gotowców do wszystkiego i to w różnych językach?

Witam!
Ja używałem Turbo C i Borland C++ 2.0 z biblioteką graficzną GUI a później Borland C++ 3.0 z biblioteką graficzną GUI oraz, sporadycznie, biblioteką TurboVision. Korzystałem głównie z trybu rzeczywistego. Oczywiście, posiłkowałem się też asemblerem. Co do "nieprzeskaczalności" 64kB dla pamięci danych, to zastosowanie modelu pamięci Huge rozwiązuje ten problem, ponieważ w tym przypadku rejestr segmentowy danych pełni funkcję jak gdyby starszego słowa adresu, ale trzeba było z tym uważać zwłaszcza przy wstawkach asemblerowych. Oczywiście mowa o trybie rzeczywistym.
Pozdrawiam
KG