Studnia kręgowa: czy warto głębić przez glinę dla większego zapasu wody?

Kilkadziesiąt lat temu, różdżkarz wbił palik w punkcie, w którym należało rozpocząć kopanie studni, a poziom wody (zdatnej do użycia) miał się znajdować na głębokości 11m. Na drugi dzień po tym fakcie, wyjęliśmy wbity przez różdżkarza kołek i czekaliśmy na drugiego różdżkarza. Po kilkudziesięciu minutach, po drobiazgowym przemierzeniu wierzbową witką(?) całej posesji, wskazał miejsce odległe od poprzedniego o 3 metry (parcela była prostokątem i miała 1500m²). Woda wg niego miała się pojawić na 10 metrze!. Ten drugi różdżkarz był jakby dokładniejszy i "zrobił" na działce więcej kilometrów, więc studnię zaczęliśmy kopać wg jego wskazania. Po osiągnięciu 12 metrów głębokości nic. Lita totalnie glina, - taka na wyroby garncarskie. Wykopaliśmy jeszcze na wszelki wypadek 2 metry - bo zostały nam 2 kręgi. NIC, zero, dno studni z gliny, jakby betonowe. Zbliżał się wieczór, więc kończyliśmy robotę głośno psiocząc (na wszystko). Musiało być to słyszalne na biegnącej wzdłuż posesji drodze, bo od tej drogi zaczął się do nas zbliżać gość z pytaniem, czy może spojrzeć do naszej studni. Było już prawie ciemno, nie mieliśmy latarki, więc gość wsadził do studni głowę i słuchał. Po kilku sekundach stwierdził: woda jest, ale metr obok i to już na głębokości 11 metrów. Przepytany, przyznał, że zajmuje się różdżkarstwem i jest pewny swego. To był trzeci na tej działce różdżkarz! A teraz najciekawsze, - jako sposób dostania się do tej leżącej metr obok żyły wodnej doradził na dno tej naszej świeżo wykopanej wsypać kilogram soli. Normalnej soli. I pojechał.
Nie czekaliśmy do następnego dnia, kilo soli znalazło się na dnie jeszcze tego wieczoru. Siedzieliśmy przy tej studni 3 godziny, prawie do pierwszej w nocy, klnąc tym razem na swoją naiwność. Już mieliśmy odjeżdżać, gdy nagle rozjegł się syk, potem huk, potem z głębokości 14 m wystrzelił gajzer wody, a potem jak dzieci, mokrzy do suchej nitki skakaliśmy kolo tej studni jeszcze godzinę. Rano policzyliśmy kręgi - woda ustaliła się na poziomie 11 metrów. Mimo wodociągu studnia do dziś jest czynna, stały poziom wody znajduje się na 11metrach.
Napisałem to wszystko, po przeczytaniu zdania "była firma która próbowała wywiercić głębinówkę i na 34 m stwierdzili że dalej nie ma sensu wiercić."
Kolego, w temacie znalezienia wody na działce i wykonania studni należy wcześniej - tzn. niż zacznie się stosować półśrodki, wykorzystać wszystkie możliwości znalezienia jej lokalizacji. Nam wodę do studni sprowadziło kilo soli i 3 różdżkarzy

W takiej studni nie uzyskasz dużej rezerwy wody. Malutka pompeczka o małej wydajności i duży zasobnik na potrzeby budowy. Możesz na hura wyciągać wodę i pogłębiać studnię wówczas teren w okolicy będzie się zapadał

Wibracje pompki membranowej sprzyjają "wysadzaniu dna" i osiadaniu gruntu w pobliżu studni. Malutka pompa taka co obniży lustro wody do połowy.

retrofood napisał:

...jak ktoś znajdzie sponsora to działkę może przebadać i 5 różdżkarzy, temu nie przeczę. A może to ma sens?

Z ciekawości poszperałem w necie w temacie dzisiejszych metod szukania wody. Nie zdziwiłem się bardzo, widząc że radiestezja ma się całkiem dobrze. Malo tego, nie jest metodą najdroższą, a jak piszą specjaliści w tej dziedzinie, w większości przypadków skuteczniejszą niż metody naukowe. Dziwię się tylko autorowi wątku, że nie poszukał firmy gwarantującej nie tylko normalną studnię, ale i wodę w niej. Bez umowy "success fee", to absolutna loteria. Przez pół roku przejeżdżałem obok mega-banera firmy wiercącej studnie: "zapłacisz jak z kranu poleci woda" czy jakoś tak.

Ja bym jeszcze spróbował na te kręgi postawić solidne obciążenie - dechy a na środek worki z piachem, a potem po krawędzi kręgu skakać (poprzez te dechy) solidną stopą wibracyjną. To musi pójść w dół.
Poza tym, firmy, które kopią tradycyjne studnie muszą znać sposób na takie przypadki.