Wysokonapięciowy (do 50V) wzmacniacz sygnału sinusoidalnego 0-3 MHz

Wzmacniacz Y z oscyloskopu z lampą oscyloskopową ma taki wzmacniacz jakiego sobie życzysz. Szukaj schematów i nie bądź minimalistą, od razu o paśmie 10MHz i więcej .

Nie wiem jak z dostępnością ale jest również scalone rozwiązanie tego typu. Mam tu na myśli wzmacniacze końcowe odbiorników i monitorów CRT np. TDA6108 https://www.nxp.com/docs/en/data-sheet/TDA6108AJF.pdf , TDA8153 https://www.alldatasheet.pl/datasheet-pdf/pdf/25240/STMICROELECTRONICS/TDA8153.html , TDA6103 i podobnych układów z Dalekiego Wschodu. Wprawdzie gwarantowane pasmo to 6.5MHz ale w tym przypadku wystarczy.
Zaletą jest prosta implementacja. Można byłoby spróbować połączyć trzy wzmacniacze równolegle, wyjścia ze sobą za pomocą małych rezystorów wyrównawczych aby zwiększyć wydajność prądową gdyby była za mała. Napięcie 50V powinno w zupełności wystarczyć do zasilenia strony wysokonapięciowej.

mtzmc napisał:

Patrzę w dokumentację tych wzmacniaczy i się zastanawiam czy one "obsłużą" sinusa na wejściu. Wszystkie mają zasilanie napięciem dodatnim. Czy ewentualnie da się takiego sinusa "podnieść" powyżej zera aby podać go na wejście takiego wzmacniacza a następnie jakoś go w magiczny sposób z powrotem "przerobić" na sinus?

Da się to tak zrobić jak ze wzmacniaczem tranzystorowym. Dodaje się dzielnik 1:1 np. 100kR+100kR i sygnał do tego węzła wejściowego wzmacniacza podaje się przez kondensator. W ten sposób wymuszasz przesunięcie potencjału, punkt pracy wzmacniacza.

_jta_ napisał:

Z tymi wzmacniaczami od oscyloskopu też może być problem, że mają wyjście różnicowe - pytanie, czy będzie prawidłowo działać z jednym obciążeniem wyjście-masa (ewentualnie, ze sztucznym obciążeniem na drugim wyjściu - działać powinny, ale nie wiem, czy nie będzie zniekształceń).

Wzmacniacze odchylania buduje się w specyficzny sposób, tak by zapewnić możliwie niskie zniekształcenia. Prąd wyjściowy jaki musi zapewnić wzmacniacz na wyjściu jest proporcjonalny do iloczynu pojemności płytek i maksymalnej częstotliwości pracy. Wejście jest w konfiguracji WE, wzmacniaczem prądu o niskiej wartości zwykle nie więcej jak 20mA kaskadowo, bezpośrednio połączony z tranzystorem wykonawczym, wzmacniaczem napięcia, który w dodatku ma bardzo dobre własności szerokopasmowe, w konfiguracji WB. Obciążeniem tranzystora WB jest w prostszych rozwiązaniach rezystor a w bardziej szerokopasmowych lustro, źródło prądowe. W jeszcze lepszych wzmacniaczach jest pobierany sygnał z wyjścia, kolektora tranzystora w konfiguracji WB i podawany na wejście wzmacniacza poprzez dzielnik tworząc sprzężenie zwrotne.
Jeżeli wzmacniacz będzie działał tylko na jednej gałęzi to nadal będzie tak samo skuteczny i nie pojawią się zniekształcenia. Zasada zastosowania sprzężenia emiterowego czyli wzmacniacza różnicowego na stopniu WE ma na celu sprzęgnąć obie połówki ekranu lampy ze sobą. W ten sposób do zasilania płytek odchylających było konieczne 1/2 napięcia jakie wynikało z iloczynu czułości płytek i szerokości/wysokości ekranu. Dlatego w starych lampowych oscyloskopach wzmacniacz końcowy na jednej lampie był na napięcia rzędu 250V a w tranzystorowych do zasilania wzmacniacza końcowego konieczne jest zwykle 80V...120V.

Warto zerknąć na schematy wzmacniaczy końcowych Hameg HM203-4 i HM203-6 oraz PM3207. Ten ostatni to finezja ze źródłami prądowymi jako obciążeniem dla tranzystora w konfiguracji WB. Na dodatek źródło zbudowane na kaskadzie dzięki czemu użyto tranzystorów w.cz. o umiarkowanym napięciu Uce.