Rdzeń transformatora, kształt 4xCC - czym skleić?

Potrzebuję pomocy, czym można skleić taki rdzeń?

Klej Distal, ewentualnie żywica epoksydowa.

Proszę zwrócić uwagę na końce rdzenia po demontażu. Wyraźnie widoczne ślady szarej lub czarnej pasty ferrytowej. Przed ponownym sklejeniem należy go usunąć rozpuszczalnikiem, takim jak aceton lub podobny, a na końce rdzenia nałożyć nową powłokę z mieszaniny kleju i proszku ferrytowego, który można uzyskać, pocierając kawałek pręta anteny ferrytowej papierem ściernym. Można również zastosować rdzenie ferrytowe z cewek indukcyjnych fal długich i średnich odbiorników radiowych. Bez tej pasty i przy niezbyt dokładnym szlifowaniu końcówek rdzenia transformatora prąd jałowy wzrośnie wielokrotnie.

Bardzo dziękuję za wyczerpującą i pomocną odpowiedź. Właśnie zastanawiałem się jak takie łączenie do czoła bez zakładki ma się do sprawności "magnetycznej".
Przy okazji w ostateczności można to wykorzystać w nierozbieralnych rdzeniach, co jest jedynym sposobem na wymianę uzwojeń.

Powinieneś mieć obejmy do ściśnięcia.
Najważniejsze, aby czółka rdzeni ładnie do siebie przylegały.

I j.w.

aksakal napisał:

na końce rdzenia nałożyć nową powłokę z mieszaniny kleju i proszku ferrytowego

Tak, są opaski z blachy już w obudowie. Przy okazji pytanie, są jakiś sposoby za nawój wtórnego 2 mm, żeby to ładnie przylegało? Można np. delikatnie wspomagać się gumowym młotkiem, podgrzać odrobinę drut? Nie zaszkodzi to emalii?

Wpisz wskazane wymiary rdzenia, aby obliczyć jego gabarytową moc i obliczyć uzwojenia. Jakie i ile napięć ma być odbierane z uzwojeń wtórnych i ich prąd obciążenia.

W mm:
H= 79 h=59 b=24
L=44 y= 10 y1=48
To trafo prostownika na 12 V z regulacją natężenia - 10 przełączeń, amperomierz do 10 A, realizacja przez odczepy na uzwojeniu pierwotnym. Jak rozbierałem stare uzwojenia to się doliczyłem.

Wtórnie:
43 zw, drut około 2 mm

Pierwotne od karkasa:
546 zw
odczep 1
14 zw
odczep 2
12 zw
odczep 3
13 zw
odczep 4
13 zw
odczep 5
13zw
odczep 6
13 zw
odczep 7
14 zw
odczep 8
12 zw
odczep 9
13 zw

Czyli max 663 zw na pierwotnym, min 546 zw.
Drut pierwotnego pod mikroskopem wygląda na 0,6 mm czyli rdzeń miedzi ok. 0,55 mm, 0,56 mm.
Czy są jakieś wzory na moc uwzględniające w rdzeniu H, h, L, b?
Ogólnie przyjmuje się przekrój czyli tutaj S=y*y1*2 = 9,6 cm2

Tego rdzenia się nie klei on w karkasie siedzi ciasno, a z zewnątrz skręcony jest obejmami metalowymi. W oryginale miałeś polakierowane wszytko i dlatego tak dobrze się trzymało.

Na stykach jednak było coś czarnego, błyszczącego, odróżniającego się od pozostałego malowania.

Przekrój rdzenia wynosi 8,64 cm2 - należy wziąć pod uwagę, że płytki posiadają powłokę lakierniczą. Wygląda na to, że to transformator z radzieckiego prostownika. I odłóż na bok wątpliwości co do tego czarnego błyszczącego. Wątpliwości rodzą niepewność!

Potwierdzam dokładnie ten model, prosta konstrukcja, miałem przypadek że elektroniczny prostownik nie dawał rady naładować akumulatora a ten poradził sobie bez problemu. Te średnice dla uzwojeń będą ok?
0.55mm pierwotne
1.5 mm wtórne
Zależy mi żeby zachował oryginalne parametry.

poll81 napisał:

otwierdzam dokładnie ten model, prosta konstrukcja, miałem przypadek że elektroniczny prostownik nie dawał rady naładować akumulatora a ten poradził sobie bez problemu.

Tylko, że ten prostownik nie jest dla idiotów.

.Żeby prostownikiem mogła korzystać i ta kategoria ludzi, o której wspomniał kolega, jego należy uzupełnić schematem ograniczenia maksymalnego napięcia ładowania. Nie zbędna będzie i ochrona od zwarcia na wyjściu i od nieprawidłowego podłaczania akumulatora. Maksymalny pobór mocy z sieci - 150W. Drut uzwojenia pierwotnego - 0,56 mm, wtórnego - 1.56mm.Jeśli pozwalają na to wymiary okna rdzenia, można zwiększyć średnicę drutu uzwojeń, co zmniejszy gęstość prądu i ich nagrzewanie.

Moja praktyka z tymi rdzeniami wygląda tak:
Najpierw czoło rdzenia szlifuje na drobnym papierze ściernym na błysk a przed skręceniem obejmami smaruję
powierzchnie szlifowane smarem bez kwasowym zapobiega rdzewieniu i dzwonieniu rdzenia.
Metoda wielokrotnie sprawdzona.

Nawet najlepszy papier ścierny nie jest w stanie zapewnić idealnie lustrzanej powierzchni.W tym łatwo przekonać się przy rozpatrzeniu szlifowanych powierzchni przez lupę z zwiększeniem 5-10 razy. Lepsze rezultaty uzyskuje się stosując specjalną pastę szlifierską. Ponadto, proces szlifowania wymaga odpowiednich umiejętności i doświadczenia.Nawet najcieńsza warstwa smaru tworzy szczelinę, mikroskopijną, ale szczelinę, a to oznacza wzrost prądu jałowego. Kiedyś testowałem transformator do telewizora kolorowego o mocy 270 W. Bez pasty ferrytowej i bez szlifowania prąd jałowy przekraczał 400mA, po szlifowaniu - ok 140mA, z pastą ferrytowa - ok 90mA. Myślę, że jasne jest, że każdy będzie miał swój własny wynik i każdy wybiera własną drogę, która jego zdaniem jest najlepsza.