Wzmacniacz słuchawkowy klasy A na tranzystorach NPN.

Podobnym przerostem (formy nad treścią) jest stosowanie 2N3055 lub innych podobnej mocy tranzystorów we wzmacniaczu słuchawkowym.
To jak użycie miotacza płomieni do zapalania papierosa.
Jeśli już chcesz koniecznie ten wzmacniacz w tym układzie - zastosuj w końcowym stopniu BD135.
Oczekujesz że ktoś to za ciebie policzy a nie podałeś napięcia zasilania, impedancji słuchawek, ich mocy, czułości wzmacniacza...

Tranzystory 3xBD135/16 (ewent. BD137, BD139 - grupa 16 - chodzi o betę).
R1=1k,
R2=150Ω/0,25W,
R6=47Ω
R4=100Ω,
R3= 470Ω (podkówka)
R5=2,4k
R7=220Ω
R10=22Ω/0,5W,
R11=100Ω,
R9=220Ω (podkówka),
R8=1,8k
C1=10µF/63V (niestety, w takim układzie to musi być elektrolit, zaleca się na napięcie 63V, albo dobudować wtórnik emiterowy na wejściu na np. BC547),
C3=100µF/25V,
C2=0,1µF ceramiczny
C4=0,1µF ceramiczny
C5=470µF/25
Prąd kolektora Q1 to 30mA - ustawiasz podkówką R3=470Ω napięcie 1,5V na R6, prąd kolektora Q2-Q3 =70mA ustawiasz podkówką R9=220Ω napięcie 1,5V na R10.
Tranzystory na niewielkich radiatorach - osobnych, odizolowanych od siebie i od masy, ewentualnie wspólny, ale duży i tranzystory na podkładkach izolujących.
Układ nie będzie termicznie stabilny, a to z powodu tranzystorów bipolarnych, które podczas nagrzewania się zachowują się inaczej niż polowe.
O ile z Q1 można coś zrobić - z Q2 i Q3 raczej nie.
Baw się dobrze, to cię sporo nauczy, poczytaj o stabilności termicznej.