Wybór kotła na drewno i węgiel do domu 11x13 m, żeliwny czy stalowy?

6 lat temu miałem podobny dylemat, z tym, że wymieniałem kocioł stalowy - rozciekł sie bez możliwości naprawy po 11 sezonach grzewczych. Postanowiłem kupić żeliwny i kupiłem czeskiego Viadrusa. By było taniej kupiłem go bez automatyki, wyłącznie z wentylatorem w drzwiczkach popielnika. Osobno kupiłem polski moduł sterowania (nadmuch + pompa). Spalam średnio 1/3 mniej opału niż w poprzednim kotle stalowym, pozostały mi jeszcze 4 lata gwarancji, wiec - puk, puk - jest OK. Na wybór Viadrusa miało wpływ mi. uznanie tej marki w Europie, serwis w Polsce, 10 letnia gwarancja no i prawie 100 letnia historia firmy.
Pozdrawiam

bizon_126 napisał:

Na oglądałem sie ostatnio w tym tygodniu dużo kotłów i dużo też słyszałem i żeliwny mi od radzono i waham sie pomiędzy kotłami SAS i DefroMoc jaką mi wyliczono do ogrzania domu to 23 kW
SAS Ma całkiem ładne wykonanie i długi wylot spalin a właśnie na tym mi zależy
Musze się w miarę szybko zdecydować bo przed wakacjami muszę zmienić

Już Ci niewiele pomogę, - wcześniej podpowiedziałem Viadrusa. Piszę jedynie by zwrócić uwagę na fakt iż po ciężkiej i skomplikowanej selekcji wybierasz kocioł z tak ważnym parametrem jakim jest "całkiem ładne wykonanie" i "długi wylot spalin". Gratuluję.
Aha, tym, którzy odradzili Ci kocioł żeliwny przekaż, że się nie znają.

bizon_126 napisał:

Cóż może źle mi radzą i ja się nie znam ale dlatego piszę aby ktoś mi polecił to co najlepsze i zdementował plotki

Tak się składa, że w przeciwieństwie do świata - pomijając anachronizm indywidualnego kotła w każdym domu - jesteśmy potęgą wszechświatową w produkcji kociołków spawanych. Wzięło się toto z biedy, wyobraź sobie, że jeszcze 20 lat temu wyrób żeliwny był w Polsce wyrobem strategicznym, "żeberka" żeliwne były rarytasem takim samym jak cytrusy czy papier toaletowy. Produkcja kociołków spawanych za sprawą polskich złotych rączek rozwinęła się do tego stopnia, ze do dziś w niektórych rejonach kraju istnieją całe zagłębia kotłowe. Nie istnieje ani jeden argument przemawiający za zastosowaniem stali, jeśli do dyspozycji jest (w przybliżonej cenie) żeliwo jako materiał i technologia odlewania. Działa to tak: do kotła spawanego potrzebny jest kolega z nożycą lub palnikiem, drugi z giętarką i spawarka. Noo może jeszcze pędzel. Do kotła żeliwnego potrzebna jest fabryczka nazywająca się odlewnią. Nie będę opisywał zalet odlewu żeliwnego vs konstrukcja spawana, bo nie będę się wygłupiał - możesz to wyczytać bez problemu w necie. Co do parametru "długość wymiennika" to taki parametr formalnie nie istnieje. Jeśli temperatura spalin opuszczających kocioł jest zbyt wysoka (?), to przyczyn jest zapewne kilka, najczęściej źle zaprojektowana komora spalania lub niewłaściwe paliwo.

Watchbuyer napisał:

...Czy krótki, ale pełen zakamarków i trudny w czyszczeniu wymiennik Viadrusa będzie tu lepszy niż......Szczerze mówiąc - wątpię.

Wymiennikiem jest cała powierzchnia kotła - zarówno komora spalania jak i użebrowany kanał wylotowy spalin. Nie masz racji jeśli chodzi o czyszczenie tego kanału. Używam prozaicznego "narzędzia" jakim jest druciany wycior fi 80 mm na prostym pręcie. Czyszczenie to kilka ruchów posuwisto zwrotnych tym wyciorem. Część pyłów przy wpada do paleniska, a pozostała do zasobnika w miejscu połączenia z czopuchem, skąd po otwarciu klapki sypie się do podstawionego pojemnika. Uwaga: czyszczenie wykonuję w sezonie grzewczym jakieś 2 razy na miesiąc. Zero problemu.

Watchbuyer napisał:

101pawel, w jaki sposób Ty palisz w swoim Viadrusie? Ładujesz węgla i rozpalasz od góry czy od dołu (jak w instrukcji) i stale dokładasz. A może palisz koksem? Jaka jest średnia stałopalność na węglu? Nie masz problemów z dymieniem i smołowaniem wymiennika?

Palę węglem, rozpalam go tradycyjnie: papier, drewno, pół wiadra węgla. Zamykam drzwiczki popielnika i włączam nadmuch. Po rozpaleniu się węgla, praktycznie trwa to jakieś 20 minut (w tym czasie biorę prysznic) wsypuję 1 wiadro węgla przy temp. zewnętrznej do -10°C lub 1,5 wiadra jeśli temperatura oscyluje kolo -15°C. Taki załadunek wystarcza na ok. 6 godzin. Niekiedy wszyscy domownicy są poza domem, więc wsypuję 2 wiadra węgla. Nie jest to wtedy spalanie ekonomiczne, "automatyka" nie daje rady z utrzymaniem górnej granicy ustawionej temperatury. Załadunek 2 wiader to ok. 10 do 12 godz. palenia. Na noc (ok, 22:00) wsypuję 1,5 wiadra i na węgiel wsypuję popiół i drobny żużel - warstwę ok. 5 cm, czyli zawartość oryginalnej skrzynki na popiół. To zapewnia mi palenie do 6:00 czyli jakieś 8 godzin. Ogień rozpalam 2 lub 3 razy w tygodniu. Przed rozpaleniem czyszczę z popiołu komorę spalania i popielnik.
Mam - drobne problemy z sadzą i smołą, są drobne, więc nie ma o czym pisać - w sezonie raz w tygodniu ładuję do paleniska kilka porządnych łyżek tego zielonego proszku, albo dołożę trochę suchego drewna i większość sadzy się spala albo wylatuje kominem.
Myślę, że większość problemów z użytkowaniem domowych kociołków bierze się z niewłaściwego paliwa. Mieszkam na Śląsku, to udaje mi się kupić węgiel właściwy. Nie powiem, że jest to zadanie łatwe, ale jest jeszcze na razie wykonalne. Zdaję sobie sprawę, że większość użytkowników zaopatruje się w składzie opałowym, gdzie kupuje się węgiel marki "węgiel", a podstawowym kryterium jest jego cena.
Zapomniałem napisać jakim palę węglem:
wyróżnik 32 (gazowo-płomienny),
wart. opałowa 30-31 MJ/kg
siarka < 0,6%, popiół < 5%
sortyment - orzech II
dziś w sprzedaży po ca 750 zł/Mg
Pozdrawiam