[Rozwiązano] Excel VBA Tworzenie wykresu z wypełnionych komórek

Dzień dobry, mam poniższy kod:


Problem polega na tym że nie wiem jak zrobić by wykres potrafił sam dostosować obszar z którego ma czerpać dane. Czyli gdy np wpiszemy do pierwszego inputboxa 10 to żeby wykres obejmował wszystkie liczby, ale też gdy wpiszemy do pierwszego inputboxa 3 to żeby brał tylko liczby do 3 rzędu. Mam nadzieję że dobrze wytłumaczyłem o co mi chodzi.
Z góry dziękuję za pomoc

gudyxon napisał:

Mam nadzieję że dobrze wytłumaczyłem o co mi chodzi.

Niestety nie

Cytat:

Range("B1").Offset(s, 0).Value = b

Jaki sens ma tworzenie makra do wykonania wykresu dla wartości stałej
Makro ma generować dane do wykonania wykresu dla stałej wartości b

gudyxon napisał:

jak zrobić by wykres potrafił sam dostosować obszar

Wprowadzić potrzebną wartość zmienną (a,b lub inną) do zakresu danych wykresu

Wartość stała jest podana dla przykładu, na szybko napisałem stałą b.
Chodzi mi o to żę gdy pętla uzupełni komórki do A10 (bo wpiszemy w inputbox 10) to żeby wykres obejmował do A10.
Ale też że gdy wpiszemy w inputbox 3 to żeby wykres czerpał dane do A3 czyli ostatniego wiersza z liczbą.

Cytat:

Wprowadzić potrzebną wartość zmienną (a,b lub inną) do zakresu danych wykresu

A co gdy chcę żeby te dane były od B10? To znaczy że ma być B(10+a) ?

Prot napisał:

gudyxon napisał:

Mam nadzieję że dobrze wytłumaczyłem o co mi chodzi.

Niestety nie

Cytat:

Range("B1").Offset(s, 0).Value = b

Jaki sens ma tworzenie makra do wykonania wykresu dla wartości stałej
Makro ma generować dane do wykonania wykresu dla stałej wartości b

gudyxon napisał:

jak zrobić by wykres potrafił sam dostosować obszar

Wprowadzić potrzebną wartość zmienną (a,b lub inną) do zakresu danych wykresu

Tam gdzie definiujesz źródło do wykresu musisz sobie wyliczyć zakres na podstawie wprowadzonych danych, np.
Ale jeśli to są wszystkie dane, to ten wiersz jest w ogóle niepotrzebny, bo do wykresu zostaną automatycznie wzięte wszystkie dane z ciągłego zakresu. Jest natomiast potrzebna jeśli będziesz chciał zrobić wykres z części danych.

To nie są jedyne dane. Napisałem tylko kod z przykładem dla lepszego zobrazowania zadania bez zbędnych innych danych i linijek tekstu.
A co jeśli chcę by dane były odczytywne z przedziału niż A1 do B10 tylko np A14 do B iles tam? To muszę napisać tak:
?

Maciej Gonet napisał:

Tam gdzie definiujesz źródło do wykresu musisz sobie wyliczyć zakres na podstawie wprowadzonych danych, np.

Kod: Text

Zaloguj się, aby zobaczyć kod

Ale jeśli to są wszystkie dane, to ten wiersz jest w ogóle niepotrzebny, bo do wykresu zostaną automatycznie wzięte wszystkie dane z ciągłego zakresu. Jest natomiast potrzebna jeśli będziesz chciał zrobić wykres z części danych.

Możesz konstruować zakresy w różny sposób. Jeśli wykorzystujesz obiekt Range, to adres musi być tekstem, a tekst ten może być zbudowany z dowolnych kawałków połączonych operatorami łączenia tekstów &. Liczby, które znajdą się w takiej konstrukcji są automatycznie przekształcane w tekst, ale operacje arytmetyczne mają wyższy priorytet niż łączenie tekstów, więc można sobie adresy wyliczać, np.
znaczy to samo, co
Zamiast stałych można również używać zmiennych albo wartości innych komórek.
W tekstach adresów można używać znaków $, ale są one niepotrzebne, bo tekst adresu nie podlega modyfikacji, więc znaczy zawsze to samo ze znakami $ co i bez.

A jak w takim razie zrobić to w tym makrze gdy moją pętla ma dodatkowo określony krok a ja chce żeby wykres obejmował każdy obszar zależnie od tego jakie t podamy?

Maciej Gonet napisał:

Możesz konstruować zakresy w różny sposób. Jeśli wykorzystujesz obiekt Range, to adres musi być tekstem, a tekst ten może być zbudowany z dowolnych kawałków połączonych operatorami łączenia tekstów &. Liczby, które znajdą się w takiej konstrukcji są automatycznie przekształcane w tekst, ale operacje arytmetyczne mają wyższy priorytet niż łączenie tekstów, więc można sobie adresy wyliczać, np.

Kod: VBScript

Zaloguj się, aby zobaczyć kod

znaczy to samo, co

Kod: VBScript

Zaloguj się, aby zobaczyć kod

Zamiast stałych można również używać zmiennych albo wartości innych komórek.
W tekstach adresów można używać znaków $, ale są one niepotrzebne, bo tekst adresu nie podlega modyfikacji, więc znaczy zawsze to samo ze znakami $ co i bez.

Jaki jest cel tego zapisu?
Ile punktów ma być obliczonych? t/krok+1 czy t/krok+2 ?
Generalnie takich zapisów należy unikać jeśli krok nie jest liczbą całkowitą, bo nigdy nie wiadomo, ile punktów zostanie uwzględnionych. Jeśli parametry pętli są liczbami całkowitymi to można liczyć, że wartość końcowa pętli zostanie uwzględniona. Najlepiej tak zapisywać pętle, żeby zmienna sterująca była całkowita.
Jeśli już zmienna sterująca musi być niecałkowita, to wartość końcowa pętli powinna być uwzględniona z lekkim zapasem (część kroku), czyli np.
jeśli ostatni punkt pętli powinien być dla s = t. Jeśli nie damy tej nadwyżki, to na skutek zaokrągleń możemy nie trafić w ten ostatni punkt. Jeśli chcemy mieć o 1 punkt więcej poza t, to analogicznie można napisać:

Jeśli teraz pierwszy wiersz danych do wykresu wypada w wierszu o numerze w (co odpowiada s = 0), to ostatni punkt wypadnie w wierszu
jeśli ostatni punkt wykresu ma być dla s = t, albo o 1 większa jeśli ostatni punkt ma być w s = t + krok
Odpowiednio do tego trzeba skonstruować zakres.
Możesz też wykorzystać zmienną całkowitą x, której używasz w pętli. Jest ona inkrementowana na końcu pętli, więc po wyjściu z pętli będzie miała wartość o 1 większą niż potrzeba, czyli znowu jeśli pierwszy punkt wykresu jest w wierszu w, to ostatni będzie w wierszu w + x - 1, czyli można też tak:

Poprawiłem kod, dziękuję wszystko działa jak należy.