Jak się wykonuje taki portret? Czy to coś skomplikowanego?

Dzień dobry,
taka niecodzienna sprawa, na pewno są tutaj osoby które znają się na technikach fotograficznych i sprzęcie, szczególnie w odniesieniu do portretów.
Poniżej prezentuje taki mój porter zrobiony kiedyś z 3 lata temu przy okazji zdjęć biznesowych (CV itd) i pytanie do obeznanych w temacie, czy to foto jest wynikiem super umiejętności fotografa? czy posiadaniem dobrego sprzętu, światła?
Czy to jest zwykłe foto po prostu dobrej jakości?
Próbowałem coś podobnego odtworzyć u innego fotografa niedawno i efekt był mizerny, nie chodzi nawet o to co jest przedstawione ale o postać, o styl, tutaj ewidentnie widać artystyczną robotę (wg mnie), a nie zwykłe wykonanie zdjęcia lustrzanką jak smartfonem.
No chyba że przesadzam?
Może ktoś rzucić okiem i swoje zdanie wyrazić? Czy tutaj jakiś specyficzny obiektyw mógł być użyty czy światło robi robotę?


Oczywiście jeszcze raz podkreślam to co jest przedstawione nie ma znaczenia, zamiast buta mógłby być kanarek czy jastrząb na ręku, chodzi mi o jakość zdjęcia, o ten artyzm swoistego rodzaju i jakość.

Podstawą do uzyskania takiego efektu jest oświetlenie .
Wyraźnie widać, że z Twojej lewej strony błysk był większy, ale nie na tyle żeby zniwelował cienie po prawej stronie
Tylnego oświetlenia widzę, że jego brak, ale to prawdopodobnie efekt zamierzony.
W fotografii najważniejsze jest światło jakie obserwuje fotograf.
I jego sprzęt który to wszystko zarejestruje.
Jeśli będę posiadał odpowiednie oświetlenie to wykonam Ci podobne zdjęcie. Nawet zwykłym smartfonem.

Dodano po 7 [minuty]:

DeniRoom napisał:

Czy tutaj jakiś specyficzny obiektyw mógł być użyty

standardowa pięćdziesiątka mówiąc w języku fotografów.

Dodano po 3 [minuty]:

klm787 napisał:

czy światło robi robotę?

Tak robi robotę.

Ok, ale problemem w wykonaniu czegoś podobnego u innego fotografa to brak wiedzy czy sprzętu? Chociaż było studio, było oświetlenie itd.
Nie rozumiem tego.
Bo ogólnie mam wrażenie (ale ja niestety nie siedzę w fotografii), że to takie światło które tylko rozświetla centrum w sposób taki trochę jak świece w kościele ale może się mylę, może przez to taki efekt, nie mniej jednak z efektu u innego fotografa który niby też wszystko pro-robił zadowolony zbytnio nie jestem.

DeniRoom napisał:

brak wiedzy czy sprzętu? chociaż było studio, było oświetlenie itd

Raczej wiedzy i doświadczenia. Kilkanaście lat pracowałem u fotografa i robiłem takie fotki naprawdę nic trudnego, jeśjli będzie odpowiedni sprzęt. Mam na myśli tylko oświetlenie.

Dodano po 3 [minuty]:

Do tego zdjęcia wystarczy dwie lampy błyskowe o regulowanym błysku każda.
Ja robiłem takie fotki analogiem.
A w dobie fotografii cyfrowej. Nie rozumiem jak można nie uzyskać takiego efektu ?

Pytanie tylko, czy autorowi nie chodzi też o ujęcie, tutaj już kwestia ustawienia do zdjęcia, odpowiedniego profilu, mimiki twarzy (tutaj dość poważna), być może też ubioru (ciemny strój i ciemne tło)
Takie rzeczy to zarówno dobry fotograf, który potrafi ustawić jak i sam model, jeśli ma obycie z pozowaniem. Często jest tak że lepszy jest np. lewy profil niż prawy, twarz ustawiona pod innym kątem daje inny efekt itd.

Więc pytanie czy mówimy o efektach fotograficznych typu światło-cień, czy bardziej ujęcie i przedstawienie postaci, czyli sztuka wykonywania portretów.

I wiedza i doświadczenie i oświetlenie jest ważne ale najważniejsze jest IMHO smak artystyczny, którego nie da się nauczyć. Po prostu - trzeba go mieć.

Jeśli chodzi o zdjęcie to poczytaj o fotografowaniu “niskim kluczem” albo low key. Natomiast co do reszty to trzeba mieć to coś. Oczywiście sprzęt i postprodukcja też robią swoje. Photoshop, Lightroom to też ważna część pracy fotografa.

DeniRoom napisał:

u innego fotografa który niby też wszystko pro-robił zadowolony zbytnio nie jestem.

Czy mógłbyś wkleić to zdjęcie które nie jest takie jak chciałeś? Na jego podstawie można będzie powiedzieć co było inaczej zrobione w stosunku do tego pierwszego.

No dla przykładu coś takiego:


tamto foto ma lepsze kolory, lepsza prezencja postaci, pomimo że tandetne w sensie przekazu być może ale postać jest konkretna i dobrze przedstawiona.
Nie wiem dlaczego ale pomimo ze na tym tutaj, normalne porządne zdjęcie to jakoś tak nie przekonuje mnie.

Zdaje sobie sprawę że tamto to też troszkę coś innego, tam siedzę, zdjęcia z oddali, tutaj typowy portret z bliska..ale czegoś brakuje.

Kolor można łatwo zmienić na zbliżony do tego pierwszego zdjęcia:


Światło jest tutaj zbliżone co do rodzaju natomiast nieco inny jest kierunek padania.
Reszta to już sama postawa modela i sposób jej ujęcia.

Zdecydowanie - głębia ostrości została „zatracona”. To przede wszystkim. Kadr raczej książkowy i dlatego taki mało atrakcyjny.
Próba ustalenia kompozycji/obrazu w ostrym trójkącie. Są widoczne obszary z prześwietleniem (okolice prawej skroni i wyżej), a to z kolei rzutuje na resztę kompozycji, (na jakość zdjęcia również), jako takiej. Moim zdaniem nie zastosowano filtru polaryzacyjnego lub użyto go z nie do końca tzw. zrozumieniem. Z chęcią zamieściłbym kilka swoich prac z wykorzystaniem jedynie naturalnego światła (polaryzacja!) ale nie chcę przed orkiestrę się wyrywać…

No właśnie ale chodzi mi o to że nawet jakość jest gorsza, bardziej "zamglone", mało soczyste, no i tam widać całą postać konkretnie, tutaj tak twarz 50/50, kolory blade i właśnie..postawa i wykonanie też słabe wg mnie.
Tzn takie bardzo z bliska...
ale podpowiedzcie bo ja to tak słabo się znam, obydwa portrety wykonane tym samym obiektywem? Bo na tym drugim jakby taka twarz wielka się wydaje albo takie złudzenie?
Tak trochę nienaturalnie...

A co to znaczy kadr książkowy? No i właśnie na tym pierwszym głowa lekko przechylona i nieco dalej a nie tak z bliska...z resztą tam siedzę, fotograf chyba też siedział?..już nie pamiętam ale był oddalony o jakieś 3m (?)
Tutaj zdjęcie jak selfie , na stojąco itd

P.S.
bo odnośnie obiektywu i wykonnia zdjęcia i nienaturalnej twarzy np przy takim teście ogniskowej, widać że różnice są i ten dolny rząd, ostatnie ujęcia to ta pani już dużo gorzej wygląda, czy tutaj mogło być podobnie?

Nie, to nie jest ten problem. Normalnie nie używa się do portretów obiektywów o krótkiej ogniskowej.

Ok, no jak dla mnie chociaż nie wiem czy się zgodzicie to problem jest taki, ze raczej powinno unikać się robienia portretów z tak bliskiej odległości, więc pewnie też dlatego tamto udało się zrobić lepsze. Bo taki kadr niczym selfie z telefonu chyba niczemu nie służy
A może inne lampy?

Bardziej niż same lampy, to kwestia ich ustawienia, zależy też jaki jest zakres tonalny matrycy w twoim aparacie. Obiektyw też jest ważny, mniej niż 50mm raczej unikałbym, a i sam rozmiar matrycy swoje robi.

ladamaniac napisał:

Obiektyw też jest ważny, mniej niż 50mm raczej unikałbym,

To jest słuszne dla rozmiaru matrycy 24x36mm. Dla mniejszych matryc to stwierdzenie nie ma za bardzo sensu.

DeniRoom napisał:

ze raczej powinno unikać się robienia portretów z tak bliskiej odległości

Tu nie chodzi o odległość tylko o to co jest na zdjęciu zmieszczone. Np. w pierwszym przypadku jesteś tam cały a na drugim w zasadzie tylko głowa. To popwoduje że wymowa obu zdjęć jest różna.

DeniRoom napisał:

A może inne lampy?

Lampy są ok moim zdaniem.

SlawekKedra napisał:

Tu nie chodzi o odległość tylko o to co jest na zdjęciu zmieszczone. Np. w pierwszym przypadku jesteś tam cały a na drugim w zasadzie tylko głowa. To powoduje że wymowa obu zdjęć jest różna.

Ok ale nie wydaje Ci się, że jednak cała postura lepiej się prezentuje z nieco dalszego punktu?
Nie wiem dlaczego czy to złudzenie? ale to moje drugie zdjęcie przypomina te kadry tej pani z góry, tej blondynki i to te gorsze kadry 3 ostatnie...
a niby to nie jest to.

Czyli reasumując obydwa ujęcia tak samo wykonane, taka sama technika i wszystko jest poprawnie? Tylko inne ujęcie postaci?

DeniRoom napisał:

Ok ale nie wydaje Ci się, że jednak cała postura lepiej się prezentuje z nieco dalszego punktu?

To zależy od gustu i od tego co chciałeś uzyskać. To co zmieści się w kadrze jest oczywiście zależne od odległości, jeśli obiektyw jest ten sam lub o tej samej ogniskowej.
Te dwa zdjęcia dałoby się wykonać z tej samej odległości z użyciem dwóch obiektywów o różnych ogniskowych. Da się też wykonać pierwsze zdjęcie z odległości mniejszej niż drugie, tak więc to nie tylko odległość decyduje o tym ale również ogniskowa obiektywu.

DeniRoom napisał:

ale to moje drugie zdjęcie przypomina te kadry tej pani z góry, tej blondynki i to te gorsze kadry 3 ostatnie...
a niby to nie jest to.

Jeśli Ci się to tak kojarzy to nic z tym się zrobić nie da ale to Twoje zdjęcie nie jest to wynikiem zastosowania zbyt krótkiego obiektywu.

DeniRoom napisał:

Czyli reasumując obydwa ujęcia tak samo wykonane, taka sama technika i wszystko jest poprawnie? Tylko inne ujęcie postaci?

Wygląda na to że tak. Wygląda też na to że sposób ujęcia na pierwszym zdjęciu podoba Ci się bardziej tak więc należałoby może zrobić sobie zdjęcia w tym stylu.

Obiektyw z krótką ogniskową powoduje zmianę proporcji. Elementy (twarzy) położone bliżej są większe (nos) a dalsze pomniejszone. Twarz jest wtedy zniekształcona w sposób nieco podobny do tego obrazu jaki widzimy przeglądając się w lustrze wypukłym (np. bombce choinkowej). Wychodzi wtedy lekka karykatura. Na tych powyższych przykładach mozaiki portretowej to te ostatnie zdjęcia.

W porządku, to zapytam w ten sposób, poniżej zamieszczam jeszcze jedno foto z tej sesji jak wyżej, tej pierwszej, a później niżej jakieś przypadkowe zdjęcie sesyjne z internetu (mam nadzieję że autor się nie obrazi jak i sam model..)

Chodzi mi o to czy nie wydaje Wam się źe te moje "lepsze" zdjęcia są wyraźniejsze, lepsze światło i razem z tymi przykładowymi - to taka klasyka portertowa?
A to słabsze jakby brakowało światła..jakości jakieś..pomysłu, no nie wiem o co chodzi.
Czy nie widać różnicy?

Co sądzicie o tych zdjęciach w odniesieniu do tego jednego kiepskiego?






P.S. a może faktycznie chodzi o to o czym pisał wyżej Preskaler, że fotograf musi mieć poczucie tego smaku, tego kunsztu i też pewnie mieć talent (?)

DeniRoom napisał:

A to słabsze jakby brakowało światła.

Tam jest światło bardziej jednostronne w porównaniu do pozostałych które są skontrowane z drugiej strony twarzy. Ponadtrto na tych pozostałych widać więcej szczegółów odzieży, natomiast w tym które nazwałeś słabsze twarz wyłania się z czerni. Nie widać tam za bardzo tego na czym głowa z szyją spoczywa. Może o to chodzi.
W dawniejszych czasach wykonanie każdego zdjęcia wiązało się z kosztami materiałów, często dość wysokimi. Obecnie nie jest to problemem ponieważ nic nie zostaje zużyte podczas robienia zdjęć, można więc pstrykać tyle aż rezultat będzie zadowalający.

DeniRoom napisał:

a może faktycznie chodzi o to o czym pisał wyżej Preskaler, że fotograf musi mieć poczucie tego smaku, tego kunsztu i też pewnie mieć talent (?)

Nie musi mieć talentu ale jeśli go ma, to zdjęcia będzie z pewnością robił lepsze niż ten który nie ma. Ten pierwszy będzie miał prawo nazywać się artystą fotografikiem a ten drugi fotografem.

SlawekKedra napisał:

Nie musi mieć talentu ale jeśli go ma, to zdjęcia będzie z pewnością robił lepsze niż ten który nie ma. Ten pierwszy będzie miał prawo nazywać się artystą fotografikiem a ten drugi fotografem.

Już niczego, bardziej przekonującego nie można tutaj wymyślić.
Na tym polega to rzemiosło. Albo fotografujemy albo - tylko utrwalamy.
Z mojego stuprocentowego dorobku moja żona z wielką afirmacją ocaliła 90 procent. Ja wciąż obstaję przy tych nędznych dwóch i pół!!! Moim zdaniem to i tak niezły wynik. Poza tym, jako wcześniej się rzekło - na analogowym sprzęcie człowiek oszczędzał kadry/ujęcia/migawki/pstryki, bo kieszeń stawała po tej słusznej stronie...
Chciałoby się powiedzieć - teraz to każdy głupi potrafi. Na zaprezentowanych (niektórych) przykładach... Potrafi?
Przyznaję, że trochę mnie temat rozpalił.
Sprawa tych zdjęć "z bliska" i "z daleka"...
Nawet taki początkujący kamerzysta!!! wie o co kaman. Kiedy komuś obiektyw do gęby/uzębienia się przykłada (plombowane zęby aktorzyna prezentuje) to raczej trudno jest wymagać jakichś szczególnych impresji.
Dlaczego zatem tak bez pardonu tę pieprzoną kamerę do gęby się przykłada? Dlatego, że łatwiej jest zapanować nad sprzętem! Ilu z nas/was ma o tym pojęcie. Patrzymy na te zdjęcia/ruchome obrazy w "Wiadomościach", albo w "Faktach" i nie myślimy o tym, dlaczego te ruchome obrazki są właśnie takie. Bardzo często widzimy brak ostrości na GADACZU (chociaż on/ona jest na pierwszym planie) a to co oddalone - jest, że tak powiem - prawie ostre.
Lenistwo operatora/kamerzysty lub jednoosobowe dyletanctwo. Jest jeszcze opcja numer kolejny. Tumiwisizm operatora i jeszcze kilka innych szlachetnych przymiotów związanych z tymże. Legendarna głębia ostrości to jest to, co niewiele umiejący operatorzy lubią najbardziej!!! Kto sprzeda za konkretną kasę zdjęcie rozmydlonego reportera z całkiem dobrze wyostrzonym krajobrazem, który to komentator nadal niczego wielkiego nie wnosi swym komentarzem i wciąż pozostaje takim sobie pustynnym i rozmydlonym bibelotem.
Nie wierzycie? Bardzo łatwo można wyłapać, kiedy np. kamerę ustawiał ten, co sam siebie w świat puszcza, a kiedy ktoś z tzw. obstawą był.
Uwierzcie mi, że do tego naprawdę nie potrzeba jakiegoś fotograficznego geniusza.
Poza tym, bez wielkich ceregieli można się zorientować na jak wysokim poziomie stał kamerzysta.
Oto schemat - ustawiamy ostrość na plan ogólny (najlepiej z bardzo szerokim kątem) i następnie "kadrujemy" to co mamy kręcić
Z jak wielkim zażenowaniem przytaczam te zawodowe terminy. Zawodowiec to jest ten, który ma pojęcie i wyłazi ze skóry w celu uniknięcia blamażu.
I teraz - na koniec, problem tzw. fotografii na powiedzmy "dużej ogniskowej". Co otrzymujemy w zamian ? bardzo dokładne odwzorowanie obrazu, małe zniekształcenia, neutralizm obiektu (nie jestem żadnym profesorem, ale sam to sobie wykombinowałem!), punktowanie wrażeń.

Wady dużego ogniskowania ? "ciemny obiektyw", długie czasy otwarcia migawki, ciężar tego całego majdanu, cena?
Ciężar można jeszcze wybaczyć bo im większa masa tym mniej wrażliwy jest sprzęt na drżenie wrażliwego fotopstryka przy długim czasie otwarcia spustu. Zatem cena jest chyba najbardziej wkurzająca.

arigato napisał:

problem tzw. fotografii na powiedzmy "dużej ogniskowej". Co otrzymujemy w zamian ? bardzo dokładne odwzorowanie obrazu, małe zniekształcenia, neutralizm obiektu

Nie jest to do końca prawda. O ile krótkie ogniskowe ''powodują'' (warunkowo) uwypuklenie np. nosa w stosunku do dalszych części twarzy to z kolei zbyt długie ogniskowe powodują że ta twarz jest spłaszczona tak więc dla uzyskania odpowiedniej plastyki należałoby użyć średnich ogniskowych.
Ponadto aby uściślić temat chciałbym zauważyć że obiektywy nie są źródłem zniekształceń nawet te krótkie. Kiedy fotografujemy krótkim obiektywem i chcemy aby w całym kadrze zmieściła się twarz i niewiele ponadto, wówczas musimy się do tej twarzy przybliżyć. Z małej odległości obiektyw ''zobaczy'' np. nieproporcjonalnie większy nos w stosunku do dalej położonych części twarzy. Nie jest to jednak jakąś wadą obiektywu. Ten efekt spowodowany jest faktem, że z małej odległości również gołym okiem widzimy dokładnie tak samo. Tak więc można powiedzieć że te zniekształcenia perspektywiczne zależą nie od ogniskowej ale od odległości patrzenia/fotografowania.

arigato napisał:

Wady dużego ogniskowania ? "ciemny obiektyw", długie czasy otwarcia migawki, ciężar tego całego majdanu, cena?

Obiektyw długi nie musi być koniecznie ciemny chyba że jest to bardzo długi obiektyw lustrzany. Ciężar i cena mogą być oczywiście znaczne.

Szanowny kolego i pozostali czytający,
pozwolę sobie dać wskazówkę, która być może przyda się nie tylko jako kuriozum ale pozwoli na podniesienie swoich umiejętności w fotografii.
strobox.com
To jest wg mnie bardzo fajne źródełko odpowiedzi na pytanie jak to jest zrobione.
pozdrawiam

Jasne, że ciemne
Nie ma sensu punktować. Wszyscy, którzy się w tę sztukę zanurzają wiedzą, że nienaturalnie krzywy (kulfoniasty) nos też jest sztuką! Krzywizna również nas rozpala, kiedy umiejętnie podana.
Uniwersalizmu szukamy i jest on bardzo chciany/pożądany.
Się zrobił wykład.
Sztuką jest z kulawego zrobić baletmistrza.
Z niewidomego zrobić ociemniałego a nie tylko i zaledwie - inwalidę.
Tak, dar przekonywania, obiektywna prawda.
Współczucie – zdjęcie nr B.
Wypalanie mózgu – zdjęcie nr A.
Przyznaję, że na więcej mnie nie stać.
Oczywiście, że można krytykować moje kredo…
Wybieram A. Lepsze bez nikakich się broni samo.
Lepsze jest wrogiem dobrego.
Na kolejnym zdjęciu kolegę po prostu utrwalono. Pierwsze zdjęcie to, z dumą - fotografia

A dla mnie to drugie foto autora wygląda jakby ktoś miał jakiś zamysł ale nie do końca by mu wyszło
Na zdjęcie trzeba mieć pomysł ale i umiejętnie ustawić modela, czasem lekkie skierowanie głowy w prawo, prośba o większe otwarcie oczu, lekkie pochylenie itd daje lepsze efekty niż po prostu ktoś stoi, siedzi i ma zrobione zdjęcie.

Takie coś widać np po zdjęciach aut w ogłoszeniach, prywatna osoba - amator robi centralnie zdjęcie auta jako bryły, handlarze natomiast nigdy nie robią centralnych zdjęć lub baaardzo rzadko, bo taki samochód wygląda nieciekawie, zawsze na lekko skręconych kołach, w odpowiednim kącie itd a nie prostopadle do chodnika na parkingu.

Po prostu na takie fotki trzeba mieć pomysł i daną postać umiejętnie przedstawić, osoba - model bez doświadczenia sama nie jest wstanie się usadowić tak żeby wyglądać korzystnie.
Niestety niektórzy mają sprzęt ale o reszcie zapominają.

Dlatego tutaj myślę, że to co ktoś pisał wyżej jest prawdą ze takie foto jak to pierwsze można zrobić dobrym smarfonem przy super ustawieniu postaci + świetle nie było by problemu.