Zaznaczmy jedno, nie ma czegoś takiego jak PM, bo energia elektryczna generowana przez urządzenie zawsze będzie w ten sam bądź inny sposób przetwarzana z innej włożonej w jej wytworzenie, zatem jeśli w energię mechaniczną koła zamachowego wkładamy magnes stały dla wygenerowania energii elektrycznej z prądnicy, to wpierw ten magnes trzeba wytworzyć, a jego magnetyzm też z czasem się wyczerpie, dodajmy do tego siłę tarcia koła zamachowego, oporu powietrza i przyciągania grawitacyjnego, żeby ostatecznie obalić mit PM jako urządzenia wytwarzającego energię z niczego, bo co to jest nic? W naturze wszystko jest czymś i wszystko w jakikolwiek sposób uzupełnia swe ubytki, także gdyby hipotetycznie taki generator energii punktu zerowego powstał to strach byłoby pomyśleć gdzie uzupełniałby swe niedobory.
Teraz o AISEG. Do działania każdego elektromagnesu potrzeba energii elektrycznej. Skąd? Chyba nie z baterii, bo to nie miałoby kompletnie sensu jeśli autorzy wynalazku mówią o zastąpieniu nim... baterii! Może z samowytworzenia, sęk w tym żeby w takim urządzeniu mniej energii w jego działanie włożyć niż wyciągnąć. Teraz pytanie ile można netto z niego wyciągnąć? Jakiej skali musi być generator dla pożądanego przez nas efektu, jaki jest koszt wytworzenia tego skądinąd urządzenia elektronicznego bo to przekłada się bezpośrednio na opłacalność komercjalizacji produktu, jaka jest masa własna, czy się przegrzewa, jaka jest awaryjność. W ten sposób możemy dojść do wniosku że to wcale nie musi być żadna technologia przyszłości lecz przeszłości, bo jakoś nie widzę montowania tego w sektorze automotive, lotniczym, itp. W ogóle nie widzę tam żadnych generatorów, ni reaktorów jądrowych. Co to musiałby być za silny generator żeby "ruszyć" taki samochód, że o samolocie nie wspomnę. A jak się w trakcie jazdy zepsuje to pozostaje jedynie modlić się o życie, a w baterii zawsze będzie zmagazynowana energia w zapasie. I po co tak skomplikowane urządzenie elektroniczne na pokładzie auta które w każdej chwili może ulec awarii?
