Przetwornik C/A i wzmocnienie sygnału - problem ???

Witam !!!

Jestem tu początkujący i mam taki problem.
Posiadam przetwornik C/A sterowany szeregowo z uPC. Na wyściu mogę uzyskać napięcie w zakresie 0-10V lub dowolnie w zaklesie nie przekraczającym 10V. Potrzebuje wzmocnić te napięcie tak aby można było zasilić wentylator. Jak to zrobić ?? Wentylator pobiera około 200mA.

Myślałem też o wykorzystaniu PWM w uPC ale wentylator na niskich obrotach zaczyna piszczeć albo delikatnie "terkocze" - w zależności od taktowania PWMa. Te rozwiązanie mi się nie podoba ze względy na to, że układ ma wyciszyć wentylator a nie wprowadzać jakieś dziwaczne dzwięki.

A jakiego napięcia potrzebuje wentylator? Może wzmacniacz operacyjny plus tranzystor załatwiłyby problem?

Zapomniałem napisać. Wentylator jest na 12V (typowy wentylator komputerowy).

To można zastosować BD136 (z kawałkiem blachy ze 3cm2 w roli radiatora) jako tranzystor mocy,
i albo go sterować ze wzmacniacza operacyjnego, albo z pary różnicowej tranzystorów NPN (BC548).

Można prosić o jakiś mały schemacik tego rozwiąznia.

Coś takiego. Ale trzeba do tego dodać jeszcze jeden opornik - od bazy T2 do masy.
Zasada jest taka, że ujemne sprzężenie zwrotne powoduje, że na bazach T1 i T2
jest takie samo napięcie - więc odpowiednio dobierając oporniki określa się, jakim
napięciom na wejściu odpowiadają jakie na wyjściu - oczywiście zależność musi
być liniowa. Czyli należy dobrać oporniki tak, by przy zerze na wejściu i na wyjściu
wyszły takie same napięcia, a przy maksymalnym napięciu, jakie możesz mieć
na wejściu, takie same napięcia wyszły, dgy na wyjściu będzie maksymalne.
Bez dodatkowego opornika, i z R1:R2=R3:R4 napięcie na wyjściu powinno być
równe napięciu na wyjściu - układ działa jako wtórnik.

Aha, jeśli nie jest potrzebna dobra liniowość, to można by zrobić prostszy układ.
Taki prostszy układ zawierałby: tranzystor T1, oporniki R5 i R6, tranzystor T3, oraz
dodatkowy opornik pomiędzy kolektorem i bazą T3 - ten opornik daje ujemne
sprzężenie zwrotne, nazwijmy go R8. Zwiększenie napięcia na bazie T1 o deltaU1
zwiększyłoby jego prąd o deltaU1/R5 (gdyby impedancja emiterowa T1 była 0,
co jest dość dobrym przybliżeniem); gdyby wzmocnienie T3 było nieskończone,
to prąd R8 powinien zmaleć o tyle samo, czyli napięcie na wyjściu wzrosłoby
o R8*deltaU1/R5 - praktycznie można uzyskać około 90% takiego wzmocnienia.