parowanie tranzystorów- w jakm przypadku je parowac ??

witam chciałbym sie dowiedzieć kiedy trzeba parować tranzystory, chodzi mi konkretnie o tranzystory końcowe we wzmacniaczu, szukałem na necie i znalazłem róznorodne wypowiedzi na ten temat. Jedni pisali ze trzeba parowac a inni ze wogóle niesłyszeli o parowaniu tranzystorów o dóżych mocach, Dowiedziałem sie tez ze najlepiej kupować tranzystory z jednej seri produkcyjnej żeby ich prądy beta nieróżniły sie zabardzo ale co zrobić z para komplementarna np irfp 240 oras irfp 9240 cieżko znaleść te tranzystory o takim samym prądzie beta

wiec jak trzeba robic zeby było poprawnie ?

pozdrawiam

Z reguły paruje się wszystkie tranzystory pracujące na końcówkach mocy .Była dawniej taka zasada jeszcze w dobrych firmach że były fabrycznie dobrane,a dziś to idą na łatwiznę i nawet jeśli brak jest jakiegoś elementu to robią malowanki .Na co dzień naprawiam przetwornice pracujące na 2N3055 i też należy parować aby prostym językiem mówiąc pracowały i nie grzał się któryś.Najprościej przeprowadzić parowanie na zwykłym mierniku z możliwością mierzenia wzmocnienia tranzystorów/takie małe gniazdo na 8 / pozdrawiam

Witam.
Dodam jeszcze że dawniej nie było takiej technologii rozrzut parametrów zwłaszcza rodzimej produkcji dochodził do 100% a tolerancja mogła być do 30% teraz jest inaczej i poszło to w zapomnienie, wystarczy kupić tranzystor z taką a taką literką i parametry są pewne.

Tranzystory dużej mocy należałoby parować przy większych prądach kolektora niż można uzyskać w zwykłym cyfrowym mierniku.
Zakładając, np. wzmocnienie rzędu 20 i prąd kolektora 1A, mielibyśmy prąd bazy rzędu 50mA (dla tranz. mocy)
Więc można zrobić układ z regulowanym prądem bazy na taką samą wartość dla wszystkich mierzonych tranzystorów i- porównując prądy kolektora obliczamy wzmocnienie ( przez podział Ic/Ib = wzmocnienie.
Oczywiście, trzeba ograniczać Ic do wartości bezpiecznej dla życia tranzystora, aby przypadkiem pomiar nie okazał się ostatnią posługą tego elementu.

Witam.
Parowanie miałoby sens, gdyby końcówka mocy nie była objęta sprzężeniem zwrotnym, a tak - przy dzisiejszej technologii wykonania tranzystorów, o czym wyżej napisano - chyba jedynie w sprzęcie z wyśrubowanymi zniekształceniami.
Kiedyś, w stopniach z wyjściem transformatorowym chodziło o to, żeby asymetria, wiążąca się z pojawieniem w sygnale składowej stałej, nie nasycała rdzenia trafo.
O to samo biega w przetwornicach ze stopniem przeciwsobnym, o jakich prawdopodobnie pisze kol. Tadeusz.
Wybieranie tranzystorów o podobnych charakterystykach (bo takie dopiero uważać można za parowanie, a nie z pomierzoną jedną wartością prądu kolektora) jest istotne, kiedy pracują połączone równolegle, bez sprzężenia prądowego w emiterach, w postaci małych rezystorków. Bipolarne, które mają większe wzmocnienie grzeją się bardziej, co potęguje różnice w rozpływie prądu między poszczególnymi egzemplarzami i w konsekwencji pali je. Dlatego, nawet dobierane należy umieszczać na wspólnym radiatorze.

Kolego fotonn masz rację. Dziękuję za uzupełnienie i rozszerzenie tematu.
Zgodność w jednym punkcie nie oznacza zgodności charakterystyki.
Pozdrawiam wszystkich!