Jak zrealizować wzmacniacz alogarytmujący dla równania Uout=exp(-0,5349*Uin+2,8)?

Witam. Szukam jakichs przystepnych materiałów na temat wzmacniacza alogarytmujacego. Moj problem polega na tym ze mam takie rownanie
Uout=exp(-0,5349*Uin+2,8). Zakres Uin to 5-7 V wiec dosyc waski. Wiem ze mozna to zrealizowac za pomoca wlasnie wzmacniacza alogarytmujacego niestety nic nie moge znalezc na ten temat w internecie. Jesli ktos ma jakies pomysly jak sie z tym uporac to b. prosze o pomoc.


Pozdrawiam
Leszek

Witam,
policzyłem sobie zakres przeciwdziedziny Twojej funkcji i sporządziłem jej wykres, zobacz:



Napisałem też dwie (nad i pod wykresem) alternatywne postacie tej funkcji.
Ta druga jest chyba możliwa do realizacji na jednym wielofunkcyjnym układzie analogowym produkowanym kiedyś przez Burr Brow a wchłoniętym kilka lat temu przez Texas Instruments.
Poszukaj tam: http://www.burr-brown.com/
Alternatywą są produkty od Analog Devices, zobacz: http://www.analog.com/en/
Niestety, ale nie mam czasu, by poszukać konkretnego, a pasownego Tobie modelu układu.

Pozdrawiam

Hejka. Dzieki za odpowiedz. Zgadza sie tak mniej wiecej wyglada przebieg tej funkcji chodzi ale nie o to mi chodzi. Jest to projekt w pspice ktory musze wykonac na studiach dlatego tez nie moge sie poslugiwac zadnymi gotowymi elementami tylko je sam zaprojektowac. Jestem pewny ze mozna ta funkcje przedstawic za pomoca wzmacniacza alogarytmujacego. Mam nawet jego schemat jesli komus sie to przyda. Nie mam po prostu pojecia jak dobrac parametry tego wzmacniacza tak aby spelnial on zadana przeze mnie zalezonosc.

Pod tym linkiem mozna znalezc schemat ukladu alogarytmujacego z ktorego ja chce skorzystac:

http://158.75.102.2/~leszek/alog.jpg



Pozdrawiam
Leszek

Witam,

wuda84 napisał:

Hejka. Dzieki za odpowiedz. Zgadza sie tak mniej wiecej wyglada przebieg tej funkcji chodzi ale nie o to mi chodzi. Jest to projekt w pspice ktory musze wykonac na studiach dlatego tez nie moge sie poslugiwac zadnymi gotowymi elementami tylko je sam zaprojektowac.

to wtedy będzie to kiepski model i akademicki przykład, ale jak znajdziesz na stronie Burr Brown teorię (kiedyś tam była), to wiele możesz z tego skorzystać.

wuda84 napisał:

Jestem pewny ze mozna ta funkcje przedstawic za pomoca wzmacniacza alogarytmujacego.

Niestety ale na pojedyńczym układzie tego nie zrealizujesz.
Przecież masz tam (druga postać zapisu) podwójne potęgowanie i potem mnożenie tego wszystkiego.

wuda84 napisał:

Mam nawet jego schemat jesli komus sie to przyda. Nie mam po prostu pojecia jak dobrac parametry tego wzmacniacza tak aby spelnial on zadana przeze mnie zalezonosc.

Pod tym linkiem mozna znalezc schemat ukladu alogarytmujacego z ktorego ja chce skorzystac:

http://158.75.102.2/~leszek/alog.jpg

Kiedyś (kiedy za Komuny nie można było kupić gotowego) coś podobnego projektowałem na UL1111N i µA741A i badałem praktycznie wykonany model, ale bez utrzymania stałej temperatury złącz P-N (grzanie i kontrola temperatury struktury UL1111N), to zapomnij by to poprawnie działało.
Poszukaj książki; Kulka Z., Nadachowski M.: "Wzmacniacze operacyjne i ich zastosowania cz. 2 relizacje praktyczne" WN-T Warszawa 1982 z serii USE (Układy i Systemy Elektroniczne).
Poza tym, to wzory Ebersa - Molla dla złącza P-N su to nieodzowne.

Pozdrawiam

Super dzieki za kolejna odpowiedz

Ogolnie cale zagadnienie jest zlozone i ciezko jest tutaj je wylozyc. Wiec moze zrobimy tak. Tutaj podaje link do sprawozdania z podobnego projektu z poprzedniego roku.

http://158.75.102.2/~leszek/projekt.rar

Ja mam bardzo podobne zagadnienie tylko troche inna krzywa. Jak tam zauwazysz ta krzywa jest dzielona na odcinki i wyznaczane sa jej rownania postaci exp(ax+b). Ja mam juz tez to zrobione. Mam te odcinki i mam ich rownania w tej postaci. I im w tym projekcie jakos za pomoca tego wzacniacza sie udalo uzyskac te krzywe tylko ja nie wiem skad. Naprawde walcze z tym dobry tydzien i nie moge tego wykombinowac.


Pozrawiam
Leszek

Witam,

wuda84 napisał:

[ ... ]
Ogolnie cale zagadnienie jest zlozone i ciezko jest tutaj je wylozyc. Wiec moze zrobimy tak. Tutaj podaje link do sprawozdania z podobnego projektu z poprzedniego roku.

http://158.75.102.2/~leszek/projekt.rar

tyle tylko, że za wyjątkiem równań (napisanych na podstawie wzorów Ebersa - Molla) zaczynających się na str. 8., to cała reszta nie jest nic warta do dyskutowanej tu funkcji.
Poza tym to zapisane tam pod rys. 8. równanie jest niespójne z oznaczeniami na owym rysunku, co, moim zdaniem (gdybym był jej recenzentem), dyskwalifikuje całą pracę, oraz jej Promotora...

wuda84 napisał:

Ja mam bardzo podobne zagadnienie tylko troche inna krzywa.

Nie trochę, tylko zupełnie inna...

wuda84 napisał:

Jak tam zauwazysz ta krzywa jest dzielona na odcinki i wyznaczane sa jej rownania postaci exp(ax+b). Ja mam juz tez to zrobione.

Tylko po co? Krzywa jest gładka (według matematycznej nomenklatury), pasuje pod funkcję ekspotencjalną, więc nie widzę żadnego powodu, by sobie utrudniać pracę i dzielić tę funkcję na przedziały o różnych równaniach.

wuda84 napisał:

Mam te odcinki i mam ich rownania w tej postaci. I im w tym projekcie jakos za pomoca tego wmzacniacza sie udalo uzyskac te krzywe tylko ja nie wiem skad. Naprawde walcze z tym dobry tydzien i nie moge tego wykombinowac.

Ale co to jest tydzień? To zaledwie wystarcza na "przespanie się" z tematem.
Nie widzę tam żadnych porządnych wyników, a trzy "rozłażące się krzywe" i bez policzenia stosownych do tego statystyk korelacyjnych, a więc mogę tamto opracowanie potraktować z przysłowiowym "przymrużeniem oka"...
O wpływie temperatury na wartość "trzymania" parametrów już napisałem wcześniej.

Pozdrawiam

Dobra ale odbielismy kapke od tematu. Moje pytanie brzmi: Jakim cudem podobierali te odpowiednie parametry zeby ten wzmacniacz zachowywal sie wg ich rownan. Jakby nie patrzec ich rownania czastkowe sa bardzo podobne do mojego. Jak zrozumiem na przykladzie jednego mojego rownania czastkowego to reszte bede w stanie dalej zrobic sam.
Co do dzielenia. Ja mowie o dzieleniu calej krzywej wielomianowej na odcinki dajace sie spasowac do funkcji exp a nie o dzieleniu tej mojej pierwotnej funkcji z poczatku tego watku. Tak czy siak dziekuje za kolejna odpowiedz.


Pozdrawiam
Leszek

Witam,

wuda84 napisał:

Dobra ale odbielismy kapke od tematu. Moje pytanie brzmi: Jakim cudem podobierali te odpowiednie parametry zeby ten wzmacniacz zachowywal sie wg ich rownan. Jakby nie patrzec ich rownania czastkowe sa bardzo podobne do mojego. Jak zrozumiem na przykladzie jednego mojego rownania czastkowego to reszte bede w stanie dalej zrobic sam.

Kolego, albo my nie rozumiemy się, albo Kolega ma zbyt duże braki w wiedzy teoretycznej i matematycznej... a wtedy "szkoda tu mojego czasu i atłasu".

wuda84 napisał:

Co do dzielenia. Ja mowie o dzieleniu calej krzywej wielomianowej na odcinki dajace sie spasowac do funkcji exp a nie o dzieleniu tej mojej pierwotnej funkcji z poczatku tego watku. Tak czy siak dziekuje za kolejna odpowiedz.

Przepraszam, ale gdzie w Kolegi równaniu jest wielomian?
Proszę "przespać się" z Wzorami Ebersa - Molla, poszukać na wskazanej stronie Burr Brown Teorii, a tamto mizerne opracowanie głęboko schować i lepiej dalej doń nie zaglądać.

Pozdrawiam

Chyba sie wlasnie nie rozumiemy. Zadaje bardzo proste pytanie. Chlopaki mieli rownania. Zrealizowali je przy pomocy wzmacniacza. Pytam JAK ? Szukam wlasnie porzadnie opisanego tego wzmacniacza ale nigdzie w internecie nie moge znalezc. Jutro wlasnie odbieram z biblioteki ta ksiazke Nadachowskiego. W zasadzie 2 bo druga to: "Analogowe układy scalone". Co do wiedzy teoretycznej. Zgadza sie nie mam o elektronice zielonego pojecia. Niestety musze sie zmiezyc z tym zagadnieniem na dodatek sam. Co do wiedzy matematycznej to studiuje fizyke 4 rok wiec naprawde nie mam z nia problemow.
Krzywa ktora podalem jest zaledwie wycinkiem calego przebiegu wielomianowego nieregularnego. Chodzi mi o takie dzielenie. Myslalem ze to oczywiste jesli przejrzal pan to ZGADZAM SIE W 100% MIZERNE SPRAWOZDANIE. Gdyby wlasnie nie bylo tak mizerne to pewnie nie mial bym zadnego problemy albo zrozumiec ich tok postepowania.


Pozdrawiam
Leszek

Witam,

wuda84 napisał:

Chyba sie wlasnie nie rozumiemy. Zadaje bardzo proste pytanie. Chlopaki mieli rownania.

jednak chyba inne od Twoich, ile razy mam to powtarzać?
Podałeś takie równanie:
Uout=exp(-0,5349*Uin+2,8), zapisałem je w postaci przekształconej, by lepiej było widać jakie operacje matematyczne (dwa potęgowania i mnożenie) na funktorach analogowych należy wykonać.
Technikę analogową znam znacznie lepiej jak dostatecznie i wiem co mam w tej materii pisać.

wuda84 napisał:

Zrealizowali je przy pomocy wzmacniacza. Pytam JAK ?

Jakiego wzmacniacza, operacyjnego? Ten był tylko przydatkiem do całej reszty.
Zrealizowali, jak widać, ale tylko na papierze... a papier każde opracowanie zniesie... i "nagięty" Symulator też...
Nie wykonali fizycznego modelu, więc jest to, jak dla mnie, zabawa dla zabawy, a nie porządne inżynierskie projektowanie, gdzie efektem końcowym jest działające (i zgodnie z przyjętymi założeniami) urządzenie.

wuda84 napisał:

Szukam wlasnie porzadnie opisanego tego wzmacniacza ale nigdzie w internecie nie moge znalezc.

To znaczy jakiego wzmacniacza?
Teoria wzmacniaczy logarytmujących i alogarytmujących jest opisana w wielu publikacjach.
Znacznie gorzej z tzw. niuansami, by to co na "papierze", chciało działać w rzeczywistości.

wuda84 napisał:

Jutro wlasnie odbieram z biblioteki ta ksiazke Nadachowskiego. W zasadzie 2 bo druga to: "Analogowe układy scalone". Co do wiedzy teoretycznej. Zgadza sie nie mam o elektronice zielonego pojecia. Niestety musze sie zmiezyc z tym zagadnieniem na dodatek sam. Co do wiedzy matematycznej to studiuje fizyke 4 rok wiec naprawde nie mam z nia problemow.

Odnoszę nieoparte wrażenie, iż fizycy chyba zapomnieli czego mają przede wszystkim nauczyć studentów na swym Wydziale.
Elektronika, w rozmiarze swej rozległości, jako nauka stosowania, jest znacznie szersza od fizyki, a którą (tj. wiedzą z fizyki) ja posługuje się, na swój użytek niezgorzej, choć nie kończyłem studiów uniwersyteckich tylko politechniczne.

wuda84 napisał:

Krzywa ktora podalem jest zaledwie wycinkiem calego przebiegu wielomianowego nieregularnego. Chodzi mi o takie dzielenie. Myslalem ze to oczywiste jesli przejrzal pan to ZGADZAM SIE W 100% MIZERNE SPRAWOZDANIE. Gdyby wlasnie nie bylo tak mizerne to pewnie nie mial bym zadnego problemy albo zrozumiec ich tok postepowania.

Obawiam się, iż nawet gdyby to było opracowanie wręcz wzorowe, to bez dobrej znajomości z Teorii Obwodów Elektrycznych, Podstaw Elektroniki (a tego nie uczą na Uniwersytecie) i Układów Analogowych, to i tak byłoby to, mimo wszystko, dla studenta fizyki trudne do zrozumienia.

Pozdrawiam

Oks dzieki za odpowiedz Na dzis koncze mam dosyc elektroniki jak na 1 dzien


Pozdrawiam
Leszek