Obliczanie punktu pracy wzmacniacza z diodą Zenera 8,2V i tranzystorem T103

✨ Dyskusja dotyczy obliczania punktu pracy wzmacniacza z diodą Zenera 8,2 V i tranzystorem T103. W układzie nie ma klasycznego źródła prądowego w emiterach pary różnicowej; rezystor R104 jest zasilany napięciem 8,2 V, a tranzystor T104 pełni rolę regulowanego źródła napięciowego, które ustawia napięcia sterujące tranzystorami końcowymi T107/T109 i T108/T110, umożliwiając regulację prądu spoczynkowego stopnia wyjściowego (ok. 26 mA). Napięcia +1,2 V i -1,2 V na wejściu wzmacniacza (punkt 1) są napięciami spoczynkowymi wynikającymi z pracy stopnia końcowego w układzie Darlingtona i są symetryczne względem masy przy zamkniętej pętli sprzężenia zwrotnego. Prąd przez tranzystor T103 oblicza się jako I = (Uzas - 2Ube) / (R111 + R112) ≈ 6,4 mA, gdzie 2Ube to spadek napięcia na bazach tranzystorów Darlingtona. Tranzystor T103 pracuje w układzie wspólnego emitera z obciążeniem R111 i R112, dostarczając główne wzmocnienie napięciowe stopnia pośredniego (około 1,3 kV/V bez uwzględnienia efektu bootstrap). Kondensator C105 działa jako element bootstrap, zwiększając efektywną wartość rezystancji R111 i tym samym wzmocnienie stopnia. Rezystor R113 pełni funkcję antyparazytową, zapobiegając oscylacjom wtórnika emiterowego. Wzmocnienie całkowite wzmacniacza dyskretnego w otwartej pętli wynosi około 20 kV/V. Potencjometr R109 służy do regulacji napięcia na bazie T107, co pozwala ustawić odpowiedni prąd spoczynkowy i napięcia spoczynkowe w układzie.
Wygenerowane przez model językowy.