EEPROM to ogólnie rzecz biorąc - rodzaj pamięci, kasowanej elektrycznie. Pamięć tą można modyfikować wielokrotnie, służy ona np. do przechowywania SMSów wychodzących w archiwum, skomponowanych przez siebie dzwonków, grafiki, kontaktów itp. (nie należy mylić pamięci telefonu z pamięcią karty SIM). Pamięć ta różni się od pamięci Flash, w której zapisane jest oprogramowanie telefonu tym, że można ją modyfikować bez konieczności posiadania kabla (np. wspomniane archiwum SMSów). Ponadto zazwyczaj ma małą pojemność - kilkaset kilobajtów, podczas gdy Flash ma kilkanaście megabajtów. Niektóre telefony posiadają zewnętrzną pamięć EEPROM w postaci układu scalonego (np. Nokia 3210), w innych jest to wydzielony obszar pamięci, razem z pamięcią Flash w jednej obudowie. EEPROM (zawartość) czasami trzeba zmieniać, czasami nie - spowodowane jest to tym, że zawarte są tam istotne informacje potrzebne do funkcjonowania telefonu, suma kontrolna oprogramowania, numer IMEI i inne różne informacje. Podczas zmiany softu może zajść potrzeba uaktualnienia zawartości pamięci EEPROM. Przy zabawach z modyfikacją softu warto zrobić kopię EEPROMU.
