Kompresor Airpol (Pomet) W2P170-980A - części, konstrukcja...

Części dostępne w sklepie firmowym Airpol, na telefon z wysyłką za pobraniem.
Na dzień dobry do przejrzenia/wyczyszczenia zawory, zużyte do szlifu na płycie traserskiej itp. przy użyciu papieru ściernego, lub do wymiany. Najczęściej nic się w nich nie psuje, tylko podlega naturalnemu powolnemu zużyciu.
Gdy wyjmiesz zawory to zobaczysz wnętrze tulei cylindrowych i można oszacować ich stan wizualnie. Można zdjąć silnik, osłonę wentylatora chwycić za wentylator ręcznie wybadać czy nie ma grubszych problemów typu rozbite sworznie, tulejki korbowodów, panewki.
Najlepiej przeprowadzić próbny rozruch, ale często to niemożliwe. Jeżeli sprężarka stała parę lat, można spodziewać się nalotu na cylindrach. Niestety u mnie jeden skorodował z drugiego stopnia (ale była zdemontowana chłodnica i mogła dostać się woda), wymiana kosztowała ~250PLN kupując tzw. leżak magazynowy gdzieś na aukcjach włącznie z pierścieniami na ten cylinder.

Jak kupisz, należy zapewnić skuteczną filtrację powietrza, cyrkulację powietrza w miejscu zainstalowania sprężarki (jeżeli mała kubatura), dorobić elektryczny upust powietrza = wyrzucić archaiczne mechanicznie wyzwalane zawory upustowe, zbudować sterowanie. Skontrolować zawory bezpieczeństwa na obu stopniach. Nigdy nie prowadzić oleju pod ciśnieniem gumowym wężykiem nędznej jakości, na opaskach zaciskowych do oddalonego manometru czy czujnika. W opcji pro, wyłączyć silnik po spadku ciśnienia oleju podczas pracy, przegrzaniu powietrza na wylocie, przegrzaniu oleju i co tylko chcesz, wystarczy jakiś przekaźnik programowalny i można zbudować dowolną logikę, do pracy ciągłej, albo do utrzymywania ciśnienia w zbiorniku, z dowolnymi zabezpieczeniami i pamięcią które zadziałało.

Warto brać. Dorobić sterowanie zapewniające autonomiczną pracę, zapewnić warunki wentylacyjne, czyste powietrze jak pisałem. Co do cofania powietrza, nie trzeba żadnego elektrozaworu, a jedynie zawór zwrotny z uszcelnieniem metal-guma-metal. W tej sprężarce jest już duża objętość pomiędzy kolektorem wylotowym a miejscem na zawór zwrotny i nie ma ryzyka pracy zwrotnego w cykl pracy cylindrów.

Ps. Koniecznie wykonać ręcznie resetowalną blokadę zatrzymujaca sprężarke na wypadek utraty ciśnienia oleju lub przegrzania.

Kiedyś przerobiłem znajomemu Copeland-a 6 cylindrowego ~80m3/h do pracy z powietrzem do zasilania mikro linii produkcyjnej do wydmuchiwania kanistrów, postanowił przenieść manometr ciśnienia oleju przez ścianę. Zrobił to bez konsultacji ze mną. Użył gołego węża bez zakutych końcówek do pneumatyki i opasek zaciskowych, wąż spadł, olej się wylał, kompresor stanął. Nawet z zakuciami jest ryzyko uszkodzenia mechanicznego itd. Większe moim zdaniem niż szansa wyłapania spadku w trakcie pracy przez losową kontrolę. Sugeruję takie modyfikację wykonać w stylu heavy-duty jeżeli się zdecydujesz.

U mnie w sprężarce do piaskarki (ČKD 2 JVK 120 jak w linku tylko pracującej przy znamionowych 1440rpm) jest manometr i 'czujnik' stykowy zamontowany na sztywno przy pompie ustawiony na chyba 3-4 bary, sygnał biegnie dalej elektrycznie. Gdy po 30 sekundach od startu sprężarki ciśnienie nie wzrośnie do tych 4 barów, albo spadnie poniżej w trakcie pracy kompresor się wyłączy, zdekompresuje układ wylotowy, zaświeci kontrolka i nie nie da ponownie się uruchomić aż do zresetowania kluczykiem.
Dawno temu kupiłem mały PLC Mitsubishi FX2N, brzmi groźnie ale kosztował tyle co może 3 przekaźniki czasowe, a realizuje dowolną logikę z pamięcią stanów wybranych obwodów nawet po wyłączeniu zasilania. Cała skrzynka sterująca wewnątrz to listwa ZUG-ów, wyłącznik S301, FX2N, 3 styczniki, termik, jeden mały SSR do dużego zaworu dekompresji, aby wyjścia nie przeciążać, parę kontrolek, wyłącznik główny, przełącznik pracy: stop, ciągła-piaskowanie, zbiornik-histereza, akustyczny sygnalizator dający znać na kilka sekund w przed, że zbliża się dekompresja (zbyt głośna), lub start kompresora, przełącznik kluczykowy resetowania zabezpieczeń. Żadnych pomocniczych przekaźników, czasówek. Powstał w zasadzie taki moduł sterowania dowolnym kompresorem tłokowym do 18.5kW.

Co do propozycji falownika, ma to sens do większej instalacji o ciągłym zużyciu sprężonego powietrza, jak jakiś duży warsztat, linia produkcyjna itp. wtedy sterowanie wydajnością może przynieść oszczędności. Do piaskowania nie ma potrzeby, bo sprężarka pompuje przez 95% czasu, może 5% pracuje na luzie. Do zasilania małego warsztatu wystarczy dobrać tak duży zbiornik aby wyeliminować częste załączenia.

Są na 230V, u mnie jest wizualnie podobny gdzieś z demobilu z regulowanym śrubą ciśnieniem przełączania 0-10bar. Link

U mnie stoi na drewnianych kantówkach przykręconych do podstawy, a pod tym leży arkusz gumy 2cm tylko dlatego, że był pod ręką. Do zbiornika podłączona elastycznym wężem stalowym.

Mały, tzn. 400 litrów z WAN-a, używam tej sprężarki zasadniczo do piaskowania, na potrzeby warsztatowe mam DIY śrubową na bazie RotorComp NK40-2, 7.5kW i zbiornik 250l na chwilę obecną. Myślę że 1m3 to minimum gdybym miał używać jako jedynej sprężarki.

Pierwszy to zawór bezpieczeństwa.
Drugim nastawiasz ciśnienie maksymalne, po jego przekroczeniu wyzwalany jest trzeci i czwarty jednocześnie (takie 'przekaźniki' pneumatyczne) które upuszczają nadmiar do atmosfery - taka prymitywna 'automatyka', regulowany upust. Działa tak samo jak zawór bezpieczeństwa, głośno strzela powietrzem.

Co do mycia to sprężarkę możesz drzeć myjką, zdjąć filtry i dobrze pozatykać dolot i wszelkie otwarte króćce. Wstępnie można ropować, czyścić pędzlami, szczotką drucianą, scotch brite-m itd.

Silnik bym zdjął, zdjął osłonę wentylatora i wentylator, wypełnił puszkę przyłączeniową gęsto ubitą tkaniną upewnił się że pod spodem jest solidna gumowa uszczelka i zamknął, miejsce gdzie wał wchodzi w obudowę owijasz tkaniną zaciskasz opaskami jak do węży. Myjesz jak wyżej, spłukujesz wodą pod niskim ciśnieniem. Dalej można wyjąć wirnik upewnić się że sucho, w razie potrzeby wymienić łożyska, do pełni szczęścia zmierzyć rezystancję izolacji i wiesz, że silnik kolejne 20 lat popracuje.

supchem napisał:

ale ten na zdjęciu jak próbuję pociągnąć za tą hmmm "rączkę" u góry to nie mogę dać rady, mocniej nie próbowałem by czegoś nie urwać, czy on ma tak ciężko chodzić?

Nic nie urwiesz, tam jest jedynie tłoczek, sprężyna i to ucho. Jak nie jesteś w stanie ręcznie go otworzyć, to możliwe że wymaga demontażu, czyszczenia, montażu i ustawienia ciśnienia zadziałania.

Co do oleju ma być czysty jak piszesz, jeżeli był by stary to będzie ewentualnie brązowy, ale w miarę klarowny. Nie ma spalania, nie ma węgla.
Z reguł używałem LDAA 100.

Gżehó napisał:

Co do uszczelek to ja doraźnie wycinałem z grubego brystolu i uszczelniacz silnikowy, w zasadzie sam uszczelniacz też dałby radę.

Trzeba się wyposażyć w arkusz materiału na uszczelki np. krajowej firmy Gambit, dostępny w sklepach w większych miastach od ręki, przykładowo 0.75mm, wycina się uszczelkę składa bez żadnego silikonu i zapewnia uszczelnienia na poziomie fabrycznym. Silikony zostawmy paprokom od motoryzacji.

Co do zaworów, trzeba obejrzeć dokładnie przylgnie, otworzyć zawory małym wkrętakiem, zaświecić latarką, jak przylgnie są wolne od wżerów, 'zabielone' nie ma nagaru, ani głębokich 'progów' to nie ma co szlifować.