Jak naprawić stary wzmacniacz i jakiego transformatora użyć?

Witam. Mam taki oto stary wzmacniacz i chciałbym go naprawić i nie wiem jaki transformator do niego wstawić. Czy po zdjęciach widać że coś brakuje ? I jeszcze co mogę z nim zrobić jak ktoś ma jakiś pomysł.

Witam,
widze tam STK4241:
pdf.datasheetcatalog.com/datasheets2/29/291608_1.pdf
tu masz co to za uklad i jak zasilac, oczywiscie nie przekraczaj napiec dopuszczalnych dla kondensatorow elektrolitycznych.
Pozdrawiam

MaciekTEaM napisał:

Mam taki oto stary wzmacniacz i chciałbym go naprawić

A co to jest? Ja widzę jakieś połamane resztki.
STK4241 ma zalecane zasilanie symetryczne 2x53V.

Niko72 napisał:

Na drugim zdjęciu widać, że masz połamaną płytkę drukowaną. Płytka pokryta jakimś nalotem jakby została odzyskana ze szrotu. Czy jest to sens naprawiać i uruchamiać? Można się pokusić o odzysk STK4241 i zbudowanie na nim nowego wzmacniacza z nowymi elementami (ze sklepu, a nie z tej płytki). Tylko co jeśli STK4241 okaże się niesprawny? Poniesiesz pewne koszty, aby się o tym przekonać?

Przypuśćmy że stk działa i co kupić i gdzie zamontować
( możesz w uproszczeniu napisać )

MaciekTEaM napisał:

Przypuśćmy że stk działa i co kupić i gdzie zamontować

Przypuśćmy, że nie masz zbyt wielkiej wiedzy na temat elektroniki i nie sprawdziłeś nawet jak wygląda podstawowa aplikacja dla STK. Jak mamy pomoc?
Niezbędne informacje dostałeś - należy znaleźć schemat aplikacji, zaprojektować według niego płytkę, wykonać ją wstawić elementy, podłączyć zasilanie (wartość również w DS układu STK) i sprawdzić czy działa...

Mam duże wątpliwości , że ta informacja pomoże ci, jeśli nie masz odpowiedniej wiedzy i przynajmniej minimalnego doświadczenia. Do wzmacniacza 2x120W przy zalecanym zasilaniu napięciem symetrycznym 53-55V potrzebny transformator o napięciu wtórnym 2x40V AC 400-420VA.

Tylko nowa płytka a nie łatanie.

Napier wylutować STK i go sprawdzić, na sprawność tranzystorów końcowych czy nie ma przebicia kolektor a emiter, multimetrem na zakresie diody.

W pdf widać jak są połączone tranzystory

ojciec napisał:

Tylko nowa płytka a nie łatanie.

Dokładnie.
Łatać można gdy jest jedno, dwa niewielkie pęknięcia, ale nie wtedy gdy z płytki pozostały szczątki.

Niko72 napisał:

Wyprowadzenia niektórych elementów mogą być skorodowane w otworkach płytki. Wzrokowo niby wszystko jest OK, ale połączenia nie ma lub jest połączenie niepewne.

A co to ma wspólnego z punktem lutowniczym? Noga elementu może być zaśniedziała, cyna nie pozwala na śniedzenie, więc (o ile nie ma zimnego lutu) połączenie jest.
Gdyby jeszcze to była płytka dwustronna to ewentualnie mógłbym przyznać rację - ale też tylko wtedy gdy nie byłoby cyny w otworze.

Na oryginalnej płytce są jeszcze dodatkowe tranzystory sterujące przekaźnikiem - zapewne (nie ma schematu modułu ani nie wiem z jakiego sprzętu jest ta płytka) realizujące jeszcze dodatkowo funkcję zabezpieczenia końcówki.

Niko72 napisał:

Korozji uległa nóżka rezystora w otworze płytki drukowanej. Wzrokowo wszystko było OK, a połączenia nie było.

Jeśli przy okazji punkt lutowniczy się zdegradował (chociażby od wysokiej temperatury, czy zbyt małej ilości topnika to możliwe, że coś nie kontaktowało. Jednak prawidłowo wykonane lutowanie (czyli takie gdzie oba elementy lutowane są dobrze pobielone cyną przy lutowaniu) Zabezpiecza powierzchnię nóżki przed utlenianiem i nie ma prawa wystąpić tak coś takiego, co by powodowało brak kontaktu.

Masz jakieś elementy z odzysku? Najlepiej takie, które "leżakowały" po wylucie kilka lat? Obejrzyj ich nóżki. W miejscu gdzie była cyna nie ma prawa być widoczna jakakolwiek korozja czy śniedź.
Jak pisałem wcześniej - nie dlatego nie działało, że była noga elementu sczerniała (siarczek srebra - elementy z przed kilkunastu lat były srebrzone dla ułatwienia lutowania, ale jak to srebro - po latach wystawienia na czynniki atmosferyczne /siarka w powietrzu!/ pokrywały się siarczkiem srebra), ale dlatego że sam punkt lutowniczy był zły - czasem wystarczy poruszyć elementem zanim cyna zastygnie, i powstaje porowata struktura, podatna na utlenianie. A to powoduje szybsze wystąpienie t.za. "zimnego lutu". Dlatego też cyna srebrowa (która z natury ma bardziej porowatą strukturę - zwłaszcza niedogrzana lub z niewłaściwym/bez topnikiem lutowana - tak szybko ulega degradacji.
Dla cyny ołowiowej (w dodatku pracującej w wyjątkowo niekorzystnych warunkach - temperatura) degradacja może wystąpić po 30-40 latach, a nawet więcej. Dla srebrowej już nawet po 2-3 latach lut się degraduje i zaczynają się problemy.