Uziom fundamentowy – norma i graniczna rezystancja 1,0 Ω przy sprawdzaniu ciągłości

✨ Dyskusja dotyczy norm i wartości granicznej rezystancji 1,0 Ω przy sprawdzaniu ciągłości uziomu fundamentowego. Wskazano, że pomiar niskich rezystancji między elementami uziemienia służy do oceny ciągłości połączeń elektrycznych, a nie zależy od geologii terenu. Wartość 1,0 Ω odnosi się do maksymalnej dopuszczalnej rezystancji połączeń między punktami przyłączeniowymi uziomu, co ma na celu wykrycie ewentualnych uszkodzeń lub przerw. Normy regulujące pomiary ciągłości i rezystancji uziemienia to przede wszystkim PN-HD 60364-6:2016-07, dotycząca pomiarów ciągłości przewodów ochronnych, oraz PN-EN 62305, odnosząca się do uziemień odgromowych i impedancji uziemienia. Wartość 1,0 Ω jest zatem wartością graniczną wynikającą z wymagań normowych dla uziomów fundamentowych.
Wygenerowane przez model językowy.