Witam. Myślę że takiego tematu jeszcze nie było, przez co mam nadzieję nikt mnie nie ochrzani na "dzień dobry". Niebawem moim przydomowym zadaniem będzie zamontowanie w ogrodowym środowisku sterownika oświetlenia lamp. Kolejno będą się zapalać gdy czujka wyłapie obiekt. Właściwie nieistotnym są efekty świetlne, a chodzi mi bardziej o bezpieczne i rozsądne zamontowanie owego sterownika. Czy wspomniany w tytule słoik byłby czymś właściwym? Może brzmi początkowo banalnie i komicznie wręcz, ale przecież idealnie trzyma szczelność, stosunkowo twardy - grubą warstwą ziemi można przykryć. Zabrałbym się do tego z pomocą silikonu. W deklu zrobiłbym otwór na dławik którym poprowadziłbym przewody, wspomniany dławik w przelocie zalał silikonem, dokręcił go maksymalnie i z pewnością nie przeszłoby już tamtędy nic. Sęk w tym że obawiam się jakichś cudów natury i odzewów fizyki w postaci podciśnień, nadciśnień i innych atrakcji - pary w środku, a co za tym idzie wilgotności zbyt dużej, zwarć itp. Sterownik z części mogących mieć jakieś nadzwyczajne wymogi posiada kondensatory elektrolityczne. Te wiadomo - za ciepło i sucho źle, za mokro też mogą stwarzać problemy. Konstrukcje te jak wiemy nie są szczelne w swej budowie i dość delikatne. Reszta to lite odlewy w postaci rezystorów i kondensatorów ceramicznych, tranzystory w obudowie TO92 i przekaźniki w hermetycznych obudowach. Co szanowni elektrodowicze sądzą o temacie słoika jako obudowy na elektronikę?
i wrzucić do środka pokazaną wyżej torebkę desykantu. Swoją drogą taki desykant również zmienia kolor - z przezroczystego w mleczny - więc też można go kontrolować. Do regeneracji świetnie nadaje się mikrofalówka.
Przecież napisał, że nie będzie kupował, jeździł do sklepu itd. Zrobi to ze słoika czy wam się podoba czy nie 
