Oto spojrzenie na wnętrze inteligentnej wtyczki Tuya BSD29 UK 20A z możliwością pomiaru energii. Odlutuję główną płytkę PCB, moduł, a następnie sflashuję go, aby uruchomić OpenBeken, odcinając go od wszystkich usług w chmurze Tuya. Dodam również czujnik temperatury DS18B20, aby można było zmierzyć temperaturę wewnątrz obudowy.
Ten czarny BSD29 został zakupiony w sklepie Cerhot Smart Store na Ali Express https://www.aliexpress.com/item/1005006573066580.html
Podobnie jak wiele wtyczek, ta została bardzo dobrze zespawana / sklejona, co oznacza, że do otwarcia wymagana jest brutalna siła i nacisk. W imadle zacisnąłem urządzenie kilka milimetrów poniżej okrągłej krawędzi dolnej części wtyczki. Powinno to pozwolić imadłu na bardzo lekkie zgniecenie bocznej ściany obudowy, otwierając kilka małych szczelin wzdłuż szczeliny klejowej.
Nie filmowałem tego procesu (następnym razem!), ale imadło było dość ciasne. Gdy pojawiły się małe szczeliny, użyłem skalpela, aby zagłębić się w te szczeliny, a klej słyszalnie pękał podczas wykonywania tej czynności. Wielokrotnie obracałem jednostkę, aż była bardziej pęknięta niż nie. Należy być przygotowanym na użycie siły. Należy uważać, aby nie wcisnąć przycisku.
Po wejściu do środka możemy zobaczyć jego wnętrzności, w tym moduł WL2S oparty na Lightning Semiconductor LN882H.
.
Aby dostać się do dolnej części modułu, należy rozlutować piny pod napięciem i neutralny. Można to osiągnąć za pomocą dużej ilości topnika, oplotu lutowniczego i odrobiny cierpliwości. Podgrzewanie i podnoszenie każdej strony PCB po kolei, aż nogi zostaną uwolnione.
Następnie to samo z topnikiem i oplotem, aby usunąć WL2S. Po tym moduł może być przylutowany i gotowy do zasilania i flashowania/backupowania UART.
(Te wygodne pady testowe GND i 3.3V podsunęły mi pewien pomysł).
Nie udało mi się jeszcze uzyskać arkusza danych dla WL2S. To nie jest moduł Tuya. Zrobiłem to, aby dodać brakujące szczegóły dla mnie i innych w przyszłości:
I z połączeniami przylutowanymi w następujący sposób
WL2S TXD1 -> USB-TTL RX
WL2S 3V3 -> zasilacz zewnętrzny 3.3V
WL2S GND - > PSU GND/USB-TTL GND
otrzymujemy następujący dziennik rozruchu przechwycony przy 921600 bodów
Przełączając TXD0/RXD0 na adapter USB-TTL i uziemiając A9, wprowadzamy LN882H w tryb pobierania UART po włączeniu zasilania. Oznacza to, że załączony spakowany skrypt Python i plik exe można uruchomić w celu pobrania 2mb fabrycznego oprogramowania układowego do pliku. Proces ten trwa około 40 minut.
Jak szczegółowo opisano w tym wątku sflashowałem OpenLN do modułu za pomocą oddzielnego programu GUI.
Mam torbę 10 fałszywych czujników Dallas/Maxim DS18B20 i te ładnie rozmieszczone pady 3v3 i uziemienia wydawały się, że można je dobrze wykorzystać. Z tyłu modułu znajdują się również nieużywane GPIO A1 i A5.
Z rezystorem 4,7k między nogami danych i VCC przetestowałem czujnik działający na GPIOA1 na urządzeniu testowym LN882H .
.
.
Dzięki ochronie termokurczliwej, kleksom z pistoletu do klejenia na gorąco i ostrożnemu poprowadzeniu niektórych przewodów, czujnik wydaje się dość szczęśliwie siedzieć w tej szczelinie we wtyczce
W tym momencie wlutowałem WL2S z powrotem do PCB i przetestowałem, że OpenBeken uruchamia się i nadaje punkt dostępu zgodnie z oczekiwaniami. Na szczęście szablon BSD34 jest identyczny dla tego urządzenia, więc było to łatwe. W przypadku DS18B20 oznacza to:
.
co wygląda następująco
Ale dla podstawowego szablonu BSD29 OBK jest:
.
Na koniec jeszcze kilka zdjęć opakowania, instrukcji i urządzenia
https://github.com/OpenBekenIOT/webapp/pull/158
Ten czarny BSD29 został zakupiony w sklepie Cerhot Smart Store na Ali Express https://www.aliexpress.com/item/1005006573066580.html
Podobnie jak wiele wtyczek, ta została bardzo dobrze zespawana / sklejona, co oznacza, że do otwarcia wymagana jest brutalna siła i nacisk. W imadle zacisnąłem urządzenie kilka milimetrów poniżej okrągłej krawędzi dolnej części wtyczki. Powinno to pozwolić imadłu na bardzo lekkie zgniecenie bocznej ściany obudowy, otwierając kilka małych szczelin wzdłuż szczeliny klejowej.
Nie filmowałem tego procesu (następnym razem!), ale imadło było dość ciasne. Gdy pojawiły się małe szczeliny, użyłem skalpela, aby zagłębić się w te szczeliny, a klej słyszalnie pękał podczas wykonywania tej czynności. Wielokrotnie obracałem jednostkę, aż była bardziej pęknięta niż nie. Należy być przygotowanym na użycie siły. Należy uważać, aby nie wcisnąć przycisku.
Po wejściu do środka możemy zobaczyć jego wnętrzności, w tym moduł WL2S oparty na Lightning Semiconductor LN882H.
Aby dostać się do dolnej części modułu, należy rozlutować piny pod napięciem i neutralny. Można to osiągnąć za pomocą dużej ilości topnika, oplotu lutowniczego i odrobiny cierpliwości. Podgrzewanie i podnoszenie każdej strony PCB po kolei, aż nogi zostaną uwolnione.
Następnie to samo z topnikiem i oplotem, aby usunąć WL2S. Po tym moduł może być przylutowany i gotowy do zasilania i flashowania/backupowania UART.
(Te wygodne pady testowe GND i 3.3V podsunęły mi pewien pomysł).
Nie udało mi się jeszcze uzyskać arkusza danych dla WL2S. To nie jest moduł Tuya. Zrobiłem to, aby dodać brakujące szczegóły dla mnie i innych w przyszłości:
I z połączeniami przylutowanymi w następujący sposób
WL2S TXD1 -> USB-TTL RX
WL2S 3V3 -> zasilacz zewnętrzny 3.3V
WL2S GND - > PSU GND/USB-TTL GND
otrzymujemy następujący dziennik rozruchu przechwycony przy 921600 bodów
Kod: Text
Przełączając TXD0/RXD0 na adapter USB-TTL i uziemiając A9, wprowadzamy LN882H w tryb pobierania UART po włączeniu zasilania. Oznacza to, że załączony spakowany skrypt Python i plik exe można uruchomić w celu pobrania 2mb fabrycznego oprogramowania układowego do pliku. Proces ten trwa około 40 minut.
Kod: Text
Jak szczegółowo opisano w tym wątku sflashowałem OpenLN do modułu za pomocą oddzielnego programu GUI.
Mam torbę 10 fałszywych czujników Dallas/Maxim DS18B20 i te ładnie rozmieszczone pady 3v3 i uziemienia wydawały się, że można je dobrze wykorzystać. Z tyłu modułu znajdują się również nieużywane GPIO A1 i A5.
Z rezystorem 4,7k między nogami danych i VCC przetestowałem czujnik działający na GPIOA1 na urządzeniu testowym LN882H .
Dzięki ochronie termokurczliwej, kleksom z pistoletu do klejenia na gorąco i ostrożnemu poprowadzeniu niektórych przewodów, czujnik wydaje się dość szczęśliwie siedzieć w tej szczelinie we wtyczce
W tym momencie wlutowałem WL2S z powrotem do PCB i przetestowałem, że OpenBeken uruchamia się i nadaje punkt dostępu zgodnie z oczekiwaniami. Na szczęście szablon BSD34 jest identyczny dla tego urządzenia, więc było to łatwe. W przypadku DS18B20 oznacza to:
Kod: JSON
co wygląda następująco
Ale dla podstawowego szablonu BSD29 OBK jest:
Kod: JSON
Na koniec jeszcze kilka zdjęć opakowania, instrukcji i urządzenia
https://github.com/OpenBekenIOT/webapp/pull/158
Fajne? Ranking DIY