C - Zagnieżdżone if czy warunek złożony: optymalizacja kodu w C

Nurtuje mnie jak lepiej pisać warunki złożone.

Czy np:


Czy




Nie wiem czy dobrze to rozumiem, ale wydaje mi się, że pierwszy przypadek jest mniej optymalny ponieważ najpierw jest sprawdzany czy a==4 potem czy b==2 i dopiero na końcu czy koniunkcja jest prawdziwa i ewentualnie wykonywany kod.

W drugim przypadku już po sprawdzeniu czy a==4 jeśli nie jest to wykonywana jest dalsza część programu więc procesor (mikrokontroler) ma mniej do roboty....
Dobrze to rozumiem??

W większości języków i jedno, i drugie zachowa się dokładnie tak samo - poczytaj o ang. lazy evaluation, ewaluacja leniwa.

Witam!
Jak wspomniał kolega STEFAN_2000, zachowają się tak samo.
Moim zdaniem sposób pierwszy jest lepszy bo zapis jest bardziej przejrzysty.
jeśli chodzi o złożone wyrażenia logiczne zasada jest następująca:
Poszczególne człony są obliczane od strony lewej do prawej i jeśli wynik jest już ustalony do dalsze przetwarzanie jest wstrzymane. Wniosek - kolejność wyrażeń logicznych w instrukcji warunkowej (jak też w np pętlach) nie jest obojętna.
Przykład:
czytamy z jakiegoś pliku i możemy przeczytać ograniczoną liczbę znaków. Pętla ma zakończyć się w przypadku zapełnienia bufora lub przeczytania wszystkich znaków z pliku.


Jeśli pierwszy człon warunku (a < LENGTH) jest prawdziwy, to badany jest drugi człon tego warunku, w przeciwnym wypadku pętla kończy działanie i co najważniejsze nie jest czytany znak z pliku

W bardziej złożonym zapisie pierwszy kod będzie bardziej przejrzysty, funkcjonalnie efekt ten sam.

Wiem że pierwszy przypadek jest bardziej przejrzysty i tak zazwyczaj piszę, tylko właśnie zastanowiło mnie czy nie obciąża bardziej CPU.

Nie wiedziałem że jest coś takiego jak "lazy evaluation"...

Zostaw to zadanie prekomplilatorowi, daj mu szansę na wykonanie optymalizacji.

Pierwszy przypadek jest bardziej ryzykowny ze względu na kolejność operatorów, jak już to rób tak jak w pierwszym ale z nawiasami.

Proponuję inne rozumowanie: to co napiszesz jest najpierw dla człowieka a potem dla kompilatora. Dla kompilatora jest obojętne (w tym dokładnie przypadku), ale dla człowieka sama obecność drugiego ifa już coś mówi. Niezorientowany będzie musiał sie domyślić po co jest ten drugi if i niektórzy sie zdziwią ze wogóle jest. Czyli jak jest to uzasadnione (np. jest tam jakies else do jednego ifa) to rozbijamy na dwa ify, jeżeli tylko prosty warunek to napiszmy to w jednej linii i nie myślmy o tym wiecej.