Wybór amplitunera 5.1 czy stereo do Altus 75 w pokoju 18m2?

Podstawowe pytanie, na które musisz sobie odpowiedzieć brzmi:
"Do czego mi potrzebny amplituner".
Jeśli odpowiedź będzie brzmieć do kina domowego (w większości wypadków oglądam filmy) - 5.1
Jeśli "Do słuchania muzyki" - stereo (osobiście podoba mi się 2-ga pozycja z listy)

Zresztą ja do swojego stereo ( https://www.elektroda.pl/rtvforum/topic1584391.html ) podłączyłem wyjście audio z DVD i naprawdę jestem zadowolony z efektu. Zwłaszcza efekty jako takie są bardzo przekonujące .
Są po prostu różne gusta - osobiście miałem możliwość posłuchania różnych zestawów 5.1 (z wyższej półki też kilka) i bez większego zastanowienia postawiłem na DOBRE stereo.
Czyli - musisz zdecydować Sam co wolisz i co lubisz, a w związku z tym : "Co mi będzie potrzebne"

Może nie na temat, ale Amplituner 5.1 wiąże się z dodatkowymi kosztami (o ile chcesz wykorzystać wszystkie jego możliwości) - zakup dodatkowych kolumn tylnych na przykład...

PawełKajtaniak napisał:

Cały zestaw będzie mi potrzebny do słuchania muzyki od czasu do czasu można obejrzeć film ale muzyka jest w tym wypadku podstawą.

A czemu nie http://allegro.pl/sony-str-gx70es-rewelacyjny-amplituner-stereo-i1659775755.html ? To naprawdę całkiem przyzwoity sprzęcik.
Sensu w podłączeniu kolumn stereo do AT 5.1 nie widzę najmniejszego. W ogóle jestem zwolennikiem jak najbardziej prostej konstrukcji. A poza tym jeśli nie masz zamiaru się męczyć z kolumnami w układzie 5.1 taki "kinowy" zestaw będzie po prostu zbytkiem.

"...SONY STR-GX70ES...W komplecie - amplituner, pilot..."

Tylko z czym porównasz to KD ? Ze wzmacniaczem jaki posiadasz obecnie? Zły pomysł.
Dlaczego? - Już wyjaśniam:
Każda firma ma swoje charakterystyczne brzmienie - Sony, czy Technics czy Philips - mimo tej samej półki cenowej wypracowały swoje unikalne brzmienie. Czasem jest to bardziej widoczne (słyszalne), czasem mniej. Dawno temu nawet mówiło się o "brzmieniu europejskim", czy "brzmieniu japońskim", a samo Brzmienie europejskie można było podzielić na (np) "niemieckie" i "brytyjskie". Na takiej samej zasadzie istniało jeszcze "brzmienie amerykańskie". Każde z nich (wtedy było to zdecydowanie bardziej zauważalne), było inne; czy lepsze, czy gorsze - nie ważne. Jedni wybierali więc "Japończyka", a inni "Niemca". Te różnice z czasem zaczęły się zacierać: Japończyk stał się bardziej Niemiecki, a Niemiec trochę się "zjapończył", ale w dalszym ciągu (chociaż już tylko w minimalnym stopniu) różnice występują. Mniej więcej takie same różnice (minimalne, ale jednak) można zauważyć pomiędzy poszczególnymi markami - mimo ich geograficznego, wspólnego, pochodzenia. Mowa tu o tej samej klasie sprzętu. W kinie domowym może wystąpić jeszcze jedna różnica (zwłaszcza w tanich zestawach, gdzie razem z jedno-klockowym Amplitunerem (zwłaszcza jeśli jest razem z DVD), z racji na ciasnotę producenci z lubością pakują "cyfrowe" końcówki mocy - a to już zupełna tragedia... Nawet jeśli na pierwszy "rzut ucha" brzmienie Ci się takiego zestawu spodoba, to wcześniej czy później zacznie Cię po prostu denerwować... Co gorsza taka praktyka ("cyfrowe" końcówki mocy) trafiają do coraz droższych i (jak by można się spodziewać - lepszych) zestawów. Liczy się Marka (dla Klienta) i kasa (dla firmy)... Klient ma "markowy" sprzęt, a firma mniejszym kosztem sprzedała swój wyTFUr. Stąd się biorą potężne moce na pudełku, i małe kolumny, gdzie "woofer" ma średnicę porównywalną do monety pięciozłotowej (miałem okazji posłuchać czegoś takiego - o zgrozo - firmy SONY) Po prostu prawa rynku - Klient chce markowego sprzętu z dużą mocą (napisaną - przecież nie sprawdzi, bo niby jak?), na dodatek można sobie te kolumienki pochować dla zwiększenia efektu (a skąd to tak gra?) i bez większego problemu.
Teraz - Po co ja to piszę? Ano po to, aby uświadomić Ci Drogi Kolego (i każdemu innemu, kto to czyta), że wygląd i marka nie zawsze niesie ze sobą jakość i porządne brzmienie. O mocach nie wspomnę... Jeśli mamy zamiar kupić sprzęt "na wystawę" - kupujemy to "co ładnie wygląda"; jeśli do słuchania na nim muzyki - to co może nam zapewnić jakość na poziomie i rzetelne parametry.
W swojej pracy zaobserwowałem dziwne zjawisko:
Klienci przynoszą do naprawy albo sprzęt, któremu się właśnie skończyła gwarancja, albo 15-20 letni... Na początku się dziwiłem, teraz (po kilku rozmowach) już wiem - Po gwarancji, bo: "Tak dużo kosztował, a już się zepsuł, pewnie jakiś drobiazg..." (przeważnie naprawa wynosi więcej niż nowy, z gwarancją sprzęt, który właśnie wchodzi na rynek), a ten 20-letni "Bo Panie miałem taki zestaw KD, ciężkie pieniądze za niego dałem i po dwóch latach się zepsuł, i nikt nie chce się podjąć naprawy - mówią, że części nie ma (tu akurat się zgodzę), a ten co to go wyniosłem dwa lata temu do piwnicy Panie! Grał ze dwadzieścia lat, a jak pan mnie go zrobi to pewnie jeszcze z piętnaście pogra...?"
I tu też się muszę zgodzić. Ten sprzęt (mimo, że nie wygląda "nowocześnie", nie ma mnóstwa przycisków i innych bajerów, będzie grał jeszcze piętnaście, dwadzieścia lat...i będzie to robił dobrze.
Ufff...
Przepraszam, za ten rozwlekły elaborat, ale zawsze gdy słyszę "bo ładny" tak mam.
Ostatecznie kupujesz AT po to, żeby się na niego patrzeć, czy po to, żeby go słuchać?
Pozdrawiam.

Co radzę ?
Napisałem powyżej.
A co Kolega wybierze i na co się zdecyduje - to już sprawa Kolegi.