Witam wszystkich forumowiczów! na wstępie chciałbym przeprosić administratora @gulson, ponieważ pare miesięcy temu zarzekałem się, że post za niedługo trafi na forum, jednakże z powodu natłoku obowiązków zawodowych czas publikacji się opóźnił.
Chciałbym zaprezentować mój autorski projekt sztucznego obciążenia do testowania zasilaczy wysokiego napięcia (w moim przypadku – zasilaczy do układów lampowych). Urządzenie nosi nazwę DUMMYLOAD V2 i jest to mój pierwszy projekt elektroniczny "nie na lampach".
Układ opiera się na źródle prądowym zbudowanym na tranzystorze 16N70C, którego bramka sterowana jest napięciem PWM z Arduino Nano. Sygnał PWM jest wcześniej prostowany i odpowiednio wzmacniany za pomocą wzmacniacza operacyjnego LM358.
Pomiar prądu realizowany jest przy użyciu układu INA219. Wbudowany w niego rezystor pomiarowy (0,1 Ω) znajduje się pomiędzy rezystorem mocy 10 Ω a masą układu. Prąd przepływający przez rezystor pomiarowy powoduje spadek napięcia proporcjonalny do jego wartości. Spadek ten jest mierzony przez INA219 i przesyłany do Arduino, które na tej podstawie reguluje sygnał PWM tak, aby utrzymać prąd na poziomie ustawionym wcześniej za pomocą enkodera.
Urządzenie wyposażone jest w wyświetlacz LCD, enkoder oraz dwa przyciski.
Pierwszy z nich uruchamia procedurę obciążania, czyli wymusza przepływ prądu przez układ. Drugi odpowiada za włączenie lub wyłączenie pomiaru napięcia. Pomiar napięcia nie jest szczególnie dokładny, ale pozwala obserwować, jak napięcie zasilacza spada pod obciążeniem.
Na płytce znajdują się trzy przekaźniki. Dwa z nich odpowiadają za opóźnione załączanie napięcia sieciowego do testowanego zasilacza oraz za rozładowanie wysokiego napięcia na kondensatorach zasilacza po zakończeniu testu. W momencie wyłączenia trybu poboru prądu zasilacz zostaje zwarty do masy przez rezystor 47 kΩ, co umożliwia rozładowanie. Trzeci przekaźnik załącza dzielnik napięcia do linii wysokiego napięcia w momencie włączenia funkcji pomiaru napięcia (środkowy punkt dzielnika podłączony jest do wejścia Arduino).
Kod sterujący został napisany przy pomocy jednego z narzędzi AI do programowania. Programowanie nie jest moją mocną stroną, jednak cały system został wielokrotnie przetestowany w praktyce. Dodatkowo kod został przejrzany i poprawiony w krytycznych miejscach przez mojego znajomego, który posiada dużo większe doświadczenie w programowaniu (zajmuje się tym zawodowo)
Całość została zamknięta w obudowie, którą sam zaprojektowałem i wydrukowałem na drukarce 3D.
Kompletny projekt, wraz ze schematami, kodem oraz plikami PCB, dostępny jest na moim profilu w serwisie
GitHub.
Ze względu na brak czasu nie miałem możliwości fizycznie sprawdzić płytki PCB w wersji udostępnionej w repozytorium. Wszystkie zastosowane elementy oraz rozwiązania zostały jednak przetestowane na pierwszej wersji urządzenia (z dość sporą ilością „drutowania”) i działały bez problemu. Projekt jest open-source – mam nadzieję, że znajdzie się ktoś chętny do sprawdzenia projektu PCB i ewentualnego wychwycenia i poprawienia błędów.
Na koniec mała uwaga – komentarze w stylu „druk 3D jest brzydki” albo „AI to zło” raczej nie spotkają się z moją reakcją. Nie zamierzam wdawać się w takie dyskusje.
Natomiast konstruktywna krytyka i uwagi techniczne są jak najbardziej mile widziane 🙂
Mam nadzieję, że projekt się Wam spodoba.
link do projektu: https://github.com/STWuRCA-diy/DUMMYLOAD_V2
Chciałbym zaprezentować mój autorski projekt sztucznego obciążenia do testowania zasilaczy wysokiego napięcia (w moim przypadku – zasilaczy do układów lampowych). Urządzenie nosi nazwę DUMMYLOAD V2 i jest to mój pierwszy projekt elektroniczny "nie na lampach".
Układ opiera się na źródle prądowym zbudowanym na tranzystorze 16N70C, którego bramka sterowana jest napięciem PWM z Arduino Nano. Sygnał PWM jest wcześniej prostowany i odpowiednio wzmacniany za pomocą wzmacniacza operacyjnego LM358.
Pomiar prądu realizowany jest przy użyciu układu INA219. Wbudowany w niego rezystor pomiarowy (0,1 Ω) znajduje się pomiędzy rezystorem mocy 10 Ω a masą układu. Prąd przepływający przez rezystor pomiarowy powoduje spadek napięcia proporcjonalny do jego wartości. Spadek ten jest mierzony przez INA219 i przesyłany do Arduino, które na tej podstawie reguluje sygnał PWM tak, aby utrzymać prąd na poziomie ustawionym wcześniej za pomocą enkodera.
Urządzenie wyposażone jest w wyświetlacz LCD, enkoder oraz dwa przyciski.
Pierwszy z nich uruchamia procedurę obciążania, czyli wymusza przepływ prądu przez układ. Drugi odpowiada za włączenie lub wyłączenie pomiaru napięcia. Pomiar napięcia nie jest szczególnie dokładny, ale pozwala obserwować, jak napięcie zasilacza spada pod obciążeniem.
Na płytce znajdują się trzy przekaźniki. Dwa z nich odpowiadają za opóźnione załączanie napięcia sieciowego do testowanego zasilacza oraz za rozładowanie wysokiego napięcia na kondensatorach zasilacza po zakończeniu testu. W momencie wyłączenia trybu poboru prądu zasilacz zostaje zwarty do masy przez rezystor 47 kΩ, co umożliwia rozładowanie. Trzeci przekaźnik załącza dzielnik napięcia do linii wysokiego napięcia w momencie włączenia funkcji pomiaru napięcia (środkowy punkt dzielnika podłączony jest do wejścia Arduino).
Kod sterujący został napisany przy pomocy jednego z narzędzi AI do programowania. Programowanie nie jest moją mocną stroną, jednak cały system został wielokrotnie przetestowany w praktyce. Dodatkowo kod został przejrzany i poprawiony w krytycznych miejscach przez mojego znajomego, który posiada dużo większe doświadczenie w programowaniu (zajmuje się tym zawodowo)
Całość została zamknięta w obudowie, którą sam zaprojektowałem i wydrukowałem na drukarce 3D.
Kompletny projekt, wraz ze schematami, kodem oraz plikami PCB, dostępny jest na moim profilu w serwisie
GitHub.
Ze względu na brak czasu nie miałem możliwości fizycznie sprawdzić płytki PCB w wersji udostępnionej w repozytorium. Wszystkie zastosowane elementy oraz rozwiązania zostały jednak przetestowane na pierwszej wersji urządzenia (z dość sporą ilością „drutowania”) i działały bez problemu. Projekt jest open-source – mam nadzieję, że znajdzie się ktoś chętny do sprawdzenia projektu PCB i ewentualnego wychwycenia i poprawienia błędów.
Na koniec mała uwaga – komentarze w stylu „druk 3D jest brzydki” albo „AI to zło” raczej nie spotkają się z moją reakcją. Nie zamierzam wdawać się w takie dyskusje.
Natomiast konstruktywna krytyka i uwagi techniczne są jak najbardziej mile widziane 🙂
Mam nadzieję, że projekt się Wam spodoba.
link do projektu: https://github.com/STWuRCA-diy/DUMMYLOAD_V2
Fajne? Ranking DIY
Przykład mojej też drukowanej obudowy 
