Ladowanie akumulatora/samochodu w niskich temperaturach

Już 20 lat temu dobre auta miały regulatory prądu ładowania które dostosowywały napięcie ładowania do temperatury akumulatora.
Już pomijając szczegół że w większości przypadków temperatura była brana z jednego wspólnego czujnika umieszczonego w zderzaku to latem powyżej 20 stopni napięcie było redukowane do 14.2V natomiast zimą w temperaturach poniżej zera podbijane było do 15V.

Autor tego artykułu nie rozumie najwyraźniej liczy się temperatura aku i prąd ładowania ją podniesie więc jak najbardziej można naładować aku na mrozie do pełna o ile ładowarka daje prąd 0.1C

Uściślijmy pewną rzecz, temperatura akumulatora, która jest ważna to temperatura wewnątrz akumulatora a nie w zderzaku czy błotniku. Wraz ze spadkiem temperatury wewnątrz akumulatora rośnie jego rezystancja wewnętrzna i dlatego po obciążeniu jest efekt jakby był niedoładowany. Aby zmniejszyć rezystancję wewnętrzną należy rozgrzać akumulator. Można go katować rozrusznikiem ale też można włączyć światła albo lekko ogrzewanie. Wtedy na skutek przepływu prądu, na rezystancji wewnętrznej akumulatora wydzieli się ciepło, akumulator "odtaja". Z tym też nie należy przeginać bo pobieramy z akumulatora zgromadzoną w nim energię.
Opisany sposób był stosowany w czasach karmionych pyszniutką benzynką, doładowanych V8, chwała jemu po grób.

Teraz ładowanie, ta sama bajera. Na skutek ładowania, przepływu prądu między elektrodami oprócz magazynującej reakcji chemicznej wydziela się jeszcze ciepło na tej samej rezystancji wewnętrznej. Elektrolit a tym samym cały akumulator wewnętrznie się podgrzewa. Jeżeli proces nie jest gwałtowny, duży prąd ładowania to akumulator wraz z czasem będzie odtajał a tym samym zwiększy się jego pojemność. Tu dochodzimy do kolejnego punktu zabawy, porzucamy chemię i przenosimy się do fizyki a konkretnie termodynamiki. Wymiana ciepła akumulatora z otoczeniem, w samochodzie jest precyzyjnie to ujmując "jakaś". Jeżeli system ładowania będzie uwzględniał spadek rezystancji wewnętrznej, pośrednio temperatury wewnątrz akumulatora to ten zostanie naładowany na tyle na ile da się tego dokonać w tych warunkach.
Znowu przeskakujemy do chemii, która określa poziom przy tej temperaturze niemrawości elektrolitu. Oznacza to, że akumulator nie naładuje się do pełna albo się naładuje. Jeżeli uruchomimy silnik to po pewnym, niedługim czasie akumulator odtaje nie tyle na skutek przepływu prądu przez rezystancję wewnętrzną co poprzez pobranie energii cieplnej z otoczenia, od silnika i reszty gratów.
Od strony rozruchu i pracy silnika w początkowej fazie w starych elektromechanicznych rozwiązaniach zapłonu zimno nastręczało całkiem realne problemy. Obecnie układ zapłonowy wytwarza tłuściutką iskrę o znacznej składowej indukcyjnej już od ~7..8V na układzie zapłonowym.
Dobrym rozwiązaniem jest użycie przenośnego układu rozruchowego opartego na superkondensatorach. Pobierze on nieco energii z niemrawego akumulatora podgrzewając go a tym samym dając szansę na większy wysiłek. W momencie startu podpięty układ rozruchowy przejmie 70...80% udaru energetycznego spowodowanego zadziałaniem rozrusznika na siebie co znacznie ulży żywotowi akumulatora. Nie jest to lokowanie produktu a zdrowy rozsądek i prawa fizyki oraz chemii.
Podsumowując, te płaczliwe koncepcje o nieszczęśliwym akumulatorze w niskich temperaturach należy raczej zrzucić na karb znaku czasów. Dlatego nie należy się tym zbytnio przejmować. Dlatego Kolego @viayner masz pełną słuszność kwestionując owe rewelacje i twardo trzymając się realiów oraz nabytego doświadczenia.

Od siebie dodam, że obecna motoryzacja w dużej części zeszła na przysłowiowe psy. Cukierkowi kolesie - pozerzy robią z prostych spraw dramę. Nie są godni mojego ukochanego V8.