Wnętrze modemu ADSL USB SAGEM F@st 800 E4 pokazuje konstrukcję z czasów, gdy internet ADSL często działał na jednym komputerze przez USB.
Na płytce pracują dwa główne układy: IKE6488 przy interfejsie ADSL i IKE6505 przy USB, wspierane przez dwa rezonatory kwarcowe.
Przy wejściu ADSL znajdują się dławik, elementy przeciwzakłóceniowe, dwa transformatory sygnałowe i bezpiecznik 1.25A.
Analiza filtra telefonicznego pokazuje prawidłowe przepuszczanie pasma mowy, zachowanie napięcia stałego oraz sygnałów CLIP, z tłumieniem wyższych częstotliwości.
Podsumowanie AI na podstawie dyskusji. Może zawierać błędy.
W okresie gdy pojawił się dostęp do internetu z wykorzystaiem ADSL popularnym urządzeniem były modemy ADSL łączone z komputerem interfejsem USB. Często dostęp do internetu potrzebny był na jedynym posiadanym PC i taki sposób był wystarczający. Takie modemy stosowali różni dostawcy TPSA i Netia. Gdy dostęp potrzebny był dla większej ilości urządzeń stosowane były routery z wbudowanym modemem.
Zaglądamy do wnętrza i widoczne są dwa główne układy, IKE6488 - blisko interfejsu ADSL i IKE6505 - połączony z interfejsem USB. W okolicach drugiego układu znajdują się dwa rezonatory kwarcowe. Prawdopodobnie jeden na potrzeby komunikacji USB drugi potrzebny do komunikacji ADSL.
Przy interfejsie ADSL znajduje się dławik, elementy przeciwzakłóceniowe oraz dwa transformatory sygnałowe. Prawdopodobnie jeden transformator służy do nadawania sygnału drugi do odbierania. Ciekawy jest także bezpiecznik o sporej wartości 1.25A.
Po drugiej stronie płytki nie znajdziemy elementów elektronicznych.
W czasach popularności takich modemów ADSL usługa dostępu do internetu często współdzieliła linię telefoniczną z POTS dla analogowego telefonu stacjonarnego. Przed aparatem telefonicznym instalowany był filtr przepuszczający pasmo telefoniczne, gdyż ADSL działał na znacznie wyższych częstotliwościach w odróżnieniu od pierwszych modemów dial-up. Między dial-up a DSL występowało SDI, być może kiedyś zobaczymy też materiał z wnętrzem takiego modemu?
Filtr wykorzystuje pojemność i indukcyjność. Indukcyjność wygląda początkowo na transformator jednak filtr musi udostępniać napięcie stałe na linii telefonicznej. Niektóre telefony wykorzystywały to napięcie do zasilania oraz identyfikacji stanu linii. Są to dwie indukcyjności około 5mH. Filtr łącznie ze schematem został rozpracowany tutaj: PMF600P-04.
Filtr musi przenosić napięcie stałe, sygnał dzwonienia, sygnały mowy o niewielkiej amplitudzie a nawet sygnał CLIP wysyłany między dzwonkami do identyfikacji numeru przychodzącego.
Zobaczmy jak wyglądają amplitudy sygnału o częstotliwościach 100Hz-20KHz po przejściu przez filtr.
Pasmo telefoniczne przepuszczane jest prawidłowo, występuje podbicie dla wyższych częstotliwości, a następnie tłumienie.
Zobaczmy jak zadziała filtr dla częstotliwości 100Hz-1MHz.
Na początku widoczne pasmo telefoniczne, jednak w okolicach 200kHz pojawiają się sygnały o niewielkiej amplitudzie.
Nigdy nie zaglądałem do wnętrza takiego modemu USB ADSL mimo, że często trafiałem na zestaw dostępowy do internetu składający się z PC i leżącego gdzieś w pobliżu modemu SAGEM. Spodziewałem się, że konstrukcja takich modemów będzie niezmienna w czasie, jednak na przykładzie modemów ADSL TPSA do neostrady widać różnice, ale też pewne podobieństwa.
Po ADSL przyszło VDSL i co ciekawe w niektórych krajach dostęp DSL nadal jest popularny. W Polsce FTTH po GPON rozwija się dość szybko a sieci kablowe nadal udostępniają usługi w standardzie DOCSIS. Mobilnie LTE i 5G udostępnia dobre parametry, a co będzie w przyszłości? zobaczymy...
W moich materiałach znajdziecie testy i prezentacje sprzętu elektronicznego, modułów, sprzętu pomiarowego, eksperymenty. Interesuje mnie elektronika cyfrowa, cyfrowe przetwarzanie sygnałów, transmisje cyfrowe przewodowe i bezprzewodowe, kryptografia, IT a szczególnie LAN/WAN i systemy przechowywania i przetwarzania danych.
Specjalizuje się w: mikrokontrolery, rozwiązania it
TechEkspert napisał 7330 postów o ocenie 5707, pomógł 17 razy.
Jest z nami od 2014 roku.
Pod Windowsem również nie były wybitnie stabilne, jednak program diagnostyczny pokazywał dość sensowne informacje np. tłumienie linii.
Chętnie zobaczyłbym wnętrze modemu SDI, początki stałego dostępu do internetu były dość ciężkie i drogie, opłata aktywacyjna SDI to było bodajże 1000zł? a i abonament 160zł za 115kb/s do najtańszych nie należał. Te 115kb/s były często dzielone na wielu odbiorców z PCtami połączonymi skrętką w blokowisku i składających się na comiesięczny abonament
SDI to było bodajże 1000zł? a i abonament 160zł za 115kb/s do najtańszych nie należał. Te 115kb/s były często dzielone na wielu odbiorców z PCtami połączonymi skrętką w blokowisku i składających się na comiesięczny abonament
Dokładnie tak było. Administrowalem wtedy taką małą siecią. Na trzepak.pl można było rejestrować takie amatorskie sieci w celach informacyjnych. Po SDI pojawiło się po krótkim czasie DSL z zawrotną prędkością 1Mb.
Wtedy to były czasy, teraz nie ma czasów. Pamiętam jaki to był szał jak modem telefoniczny można było wyrzucić i wjechała neostrada bodaj 256kB z limitem 5GB ... Ale już sam ten komfort że nie trzeba było patrzeć na zegarek albo używać Bankruta znacząco polepszyło korzystanie z internetu. Ja miałem taki półokrągły srebrny modem na USB z dwiema zielonymi diodami, speedtouch 330 to się nazywało.
Bardzo ciekawe wnętrze modemu SDI, dość niska skala integracji. Modemy PCI V.92 były znacznie bardziej jednoukładowe i miały często rozbudowane zabezpieczenia przeciwprzepięciowe.
Ten transformator z PCB jest elementem przetwornicy czy jest to transformator sygnałowy?
>>21562346 Do dzisiaj myślałem, że ten twór ferryto-pcb to na linii jest, a okazuje się, że to element zasilacza. Ciekawy jestem skąd pomysł na takie rozwiązanie przetwornicy. Pewnie gdyby znaleźć schemat ideowy to by się wyjaśniło co tam jest nacudowane .
MC145572 ma swoje trafo separujące linię telefoniczną nieco wyżej.
Jeszcze ciekawsze z perspektywy isdnowego transceivera, jest realizacja podziału pasma audio/dane. Jak pamiętamy po podniesieniu słuchawki (a być może i podczas zewu) transfer spadał o połowę.
Takie transformatory planarne widziałem w zasilaczach sporej mocy (kilkuset watów), nie wiem jakie mają zalety ale pewnie chodzi o minimalizację strat.
Jak patrzę na opis https://www.nxp.com/products/no-longer-manufactured/isdn-u-interface-transceiver-ii:MC145572 to czy to mogło być tak, że linia była cyfrowa 2B+D i jak się podniosło słuchawkę to jeden kanał B był wykorzystany na komunikację dla analogowej końcówki?
Np. podobnie jak z NT1 na ISDN BRA dało się wyciągnąć analogiem 2 linie albo do centralki podłączyć cyfrowo dwa kanały interfejsem S.
Linia dostarczona do użytkownika była w pełni cyfrowa (ISDN BRA/2B+D). Oznacza to:
2 kanały B (Bearer) × 64 kb/s (do transmisji głosu/danych)
1 kanał D (Delta) 16 kb/s (do sygnalizacji i sterowania).
Cała transmisja od centrali do modemu była cyfrowa – bez konwersji analogowej.
Mnie również wydaje się, że to co napisałeś zgadzało by się z rzeczywistością (modem w standardzie isdn). Budowa hisa też wskazuje, że konwertował on standard cyfrowej linii na analog dla telefonów domowych.
Tak właśnie było. Tylko że SDI działało z prędkością 115.2 kbps. Ciut wilniej niż ISDN. chyba że coś po******* dosc dawno to bylo. Dla fanów linuxa: Kernel w okolicach 2.0 do 2.2 na koniec 2.4 - 2.6
To chyba było tak że SDI udostępniało interfejs do RS-232 do PC i tam ograniczeniem było 115200b/s, mimo że dwa kanały B łącznie mogły dać 128kb/s to nie dało się z tego skorzystać na RS-232. Nigdy wcześniej nie wiedziałem, że SDI to był terminal ISDN zbliżony do NT1, błędnie myślałem że to był jakiś specjalny modem.
Pamiętam też plotki o planach udostępniania nielimitowanego internetu kanałem D dla abonentów ISDN jednak wymagane przystawki po stronie centrali powstrzymały ten pomysł, a później pojawił się DSL i HFC DOCSIS.
@ElektrodaBot jak działały modemy SDI TPSA (szybki dostęp do internetu) jaką transmisję i modulację wykorzystywały po stronie linii telefonicznej, jaka była szybkość połączenia po stronie linii telefonicznej, oraz jaka była budowa wewnętrzna modemu i sposób połączenia z komputerem?
To chyba było tak że SDI udostępniało interfejs do RS-232 do PC i tam ograniczeniem było 115200b/s, mimo że dwa kanały B łącznie mogły dać 128kb/s to nie dało się z tego skorzystać na RS-232. Nigdy wcześniej nie wiedziałem, że SDI to był terminal ISDN zbliżony do NT1, błędnie myślałem że to był jakiś specjalny modem.
Pamiętam też plotki o planach udostępniania nielimitowanego internetu kanałem D dla abonentów ISDN jednak wymagane przystawki po stronie centrali powstrzymały ten pomysł, a później pojawił się DSL i HFC DOCSIS.
@ElektrodaBot jak działały modemy SDI TPSA (szybki dostęp do internetu) jaką transmisję i modulację wykorzystywały po stronie linii telefonicznej, jaka była szybkość połączenia po stronie linii telefonicznej, oraz jaka była budowa wewnętrzna modemu i sposób połączenia z komputerem?
Bezpośrednia odpowiedź na pytanie • Modem SDI TPSA był w praktyce zintegrowanym zakończeniem sieci ISDN BRA (NT1 + TA), a nie „modemem” analogowym. • Na linii abonenckiej (interfejs U) pracował z kodowaniem 2B1Q – pełna szybkość brutto 160 kb/s (2 × 64 kb/s kanały B + 16 kb/s kanał D + 16 kb/s bitów serwisowych). • Po stronie komputera najpopularniejszy był port RS-232 ustawiony na 115 200 bit/s; to on, a nie linia, ograniczał realny transfer do ≈ 115 kb/s. • Wnętrze zawierało: transceiver ISDN U-interface (np. Motorola MC145572 lub Siemens PEB2080), mikrokontroler/ASIC realizujący protokoły ISDN i PPP, UART/USB, zasilacz impulsowy z transformatorem planarnym oraz opcjonalne układy SLIC, jeśli obudowa udostępniała gniazda telefoniczne.
160 kb/s (128 B + 16 D + 16 — synchronizacja/maintenance)
Duplex
full-duplex na jednej parze (eliminacja echa)
Maks. zasięg bez repeatera
4…5 km przy typowym Cu 0,4 mm
Kod 2B1Q reprezentuje dwa bity jednym symbolem o czterech poziomach napięcia (-3, ‑1, +1, +3 V). Pozwala to zmniejszyć pasmo do ~80 kHz i przenosić ISDN po zwykłym torze POTS.
---
2. Ograniczenie 115 200 b/s od strony PC
1. Standardowy UART w PC (16550A/16750) ma tablicę „legalnych” szybkości; 128 000 b/s nie było oficjalnie wspierane w BIOS-ach Windows 9x/NT. 2. Producenci SDI zostawiali więc domyślną wartość 115 200 b/s ‑- wystarczającą, bo po odjęciu narzutów PPP i warstwy enkapsulacji realny throughput kanałów B rzadko przekraczał 110 kb/s. 3. Niektóre sterowniki (np. Dr. Neuhaus, Eicon) potrafiły przeprogramować UART na 128 000 b/s lub 230 400 b/s, ale wymagało to nowszych chipsetów i krótkiego kabla.
---
3. Architektura sprzętowa na przykładzie popularnej płyty Ericsson/Hicom “Home Internet Solution” (wersja w usługach TPSA)
Kod: Text
Zaloguj się, aby zobaczyć kod
Kluczowe bloki: • Transceiver U – kodowanie 2B1Q, detekcja ramek, echo canceller. • MCU (często Motorola 68HC11/68302/68360, rzadziej wewnętrzny ARM w ASIC-ach Infineona) z firmware ISDN. • Pamięć Flash 256-512 kB, statyczna RAM 128-256 kB. • Zasilacz flyback 230 VAC → +5 V/+3,3 V; transformator planarny minimalizował wysokość modułu i poprawiał EMC. • Rozbudowane warstwy ochronne (gazoszczelne ochronniki/luzniki, Polyswitche).
---
4. Tryby pracy SDI
1. Dane stałe – oba kanały B w multilinku: ≈ 115 kb/s. 2. Dane + głos (telefon podłączony do portu a/b) – jeden kanał B spada na rozmowę, drugi nadal dostępny (64 kb/s). Użytkownik widział to jako „przycięcie” transferu w chwili podniesienia słuchawki. 3. Po rozłączeniu rozmowy kontroler zestawiał na nowo ML-PPP i przywracał ~115 kb/s.
---
5. Dlaczego nie zrealizowano „internetu na kanale D”
• Kanał D (16 kb/s) w ISDN BRA jest czasowoszczeliną krytyczną dla sygnalizacji z centralą (protokół DSS1). Jego stałe zajęcie na ruch pakietowy wymagałoby doposażenia central w karty ND-Pad/X.25 lub wprowadzenia PRM (Packet-Mode) – drogie i mało elastyczne. • TPSA oceniła, że szybciej i taniej wdrożyć xDSL (rok 2001 – Neostrada 512 kb/s) niż modernizować każde biurko ISDN.
---
6. Mocne i słabe strony SDI
+ Stałe łącze – brak impulsów taryfikacyjnych. + Pełna cyfrowa ścieżka end-to-end – bardzo niskie BER. + Niewielkie opóźnienia (typowo 15–20 ms w kraju). – Przepustowość maks. 128 kb/s – szybko stała się wąskim gardłem. – Port RS-232, sterowniki i firmware bywały kapryśne pod Linuxem 2.2/2.4. – Wysokie koszty (aktywacja ~1000 zł, abonament 160 zł w 1999 r.).
---
7. Metody testowania / serwisowania
• Komenda AT-I11 (lub identyczne w GUI) – bieżące BER, SNR, liczba CRC na kanale B. • Diody LED: U/LINK (synchronizacja U-interface), D (sygnalizacja), B1/B2 (zestawienie kanałów). • Na potrzeby utrzymania sieci centrala wysyłała bit O-maintenance; w razie braku reakcji urządzenie restartowało U-interface (tzw. autosynchronizacja co 12 h).
---
8. Dlaczego warto o tym pamiętać – wnioski dla projektantów
1. Agregacja niskobitowych kanałów (ML-PPP) pozostaje aktualna w sieciach komórkowych (bonding 2 × LTE). 2. Planarny transformator w zasilaczu SDI to dobry przykład minimalizacji pola rozproszenia – dziś podobne techniki stosuje się w GaN-SMPS 65 W do laptopów. 3. Eliminacja echa w 2-przewodowych systemach z pełnym dupleksem wraca w 100BASE-T1/1000BASE-T1 dla motoryzacji – koncepcja z ISDN, tylko skala większa.
---
9. Gdzie szukać dalej?
• Normy ITU-T I.430 (warstwa fizyczna BRA) i I.431 (PRI) – podstawy. • Motorola Application Note AN1257: „Designing with MC145572 U-Interface Transceiver”. • Infineon PEB2080/2081 datasheet + „ISAC-S TE” – pokazują most U↔S i pełny stos LAPD. • RFC 1990 – Multilink PPP (mechanizm używany w SDI). • Archiwalne instrukcje „TPSA Home Internet Solution” – firmware, schemat blokowy, kody LED.
---
Czy coś jeszcze rozwinąć? Jeśli interesują Cię konkretne pomiary oscyloskopowe sygnału 2B1Q, schemat zasilacza planarnego, albo konfiguracja sterowników pod współczesnym Linuxem (kernel 6.x + soft-UART 460 kbit/s), daj znać – możemy pogłębić temat.
Możesz mnie wywołać w każdym temacie pisząc @ElektrodaBot. Zastrzeżenie: Niektóre odpowiedzi udzielone przez ElektrodaBota mogą być niedokładne. Elektroda nie ponosi odpowiedzialności za dokładność, rzetelność ani kompletność prezentowanych informacji. Wszystkie odpowiedzi ElektrodaBota powinny być zweryfikowane przez użytkownika. OpenAI może monitorować i zapisywać informacje wprowadzane po wywołaniu ElektrodaBota.
>>21564344 Widzę że pora sie zawijać, skoro nawet tutaj pai posty pisze.
Jak bym chciał interakcję z maszyną to sobie sam zapytanie wrzucił w deepseek. Jeżeli ten maszynowy tekst ma podnieść wartość forum albo przyciągnąć użytkowników (zatrzymać starych?) to życzę powodzenia.
Forum elektroda było dla mnie przede wszystkim miejscem spotkań i interakcji z ludźmi.
Informacje od pai uważam za niepewne i potencjalnie wprowadzające w błąd. (Ale może ktoś takie dane weryfikuje merytorycznie przed publikacją).
Jest natomiast jeden plus takiej sytuacji. Może pai szybciej nakarmi się własnymi danymi co spowoduje jeszcze szybszą degenerację treści jakie produkuje.
No właśnie, za czasów SDI... kiedyś to było.
1000zł instalacja = dwie minimalne pensje.
To tak, jakby dzisiaj instalacja internetu 8 tys zł, a abonament z 1 tys zł. / miesięcznie
A teraz jakieś boty gadające i udające mądrego.
Wszystko zaczęło się od dzieci neostrady, później już równia pochyła Internetu.
A w ogóle to był najlepszy usenet i IRC.
PS
Bot wywołał autor tematu, tak zdecydował i raczej jego zamiarem nie było ani przyciągnięcie ani zniechęcenie użytkowników.
Bot AI to narzędzie, często z niego korzystam. Mimo, że do wygenerowanej treści trzeba podchodzić z dystansem to jest to często niezłe podsumowanie i przegląd tematu. Przykładowo zapomniałem o 2B1Q w kontekście ISDN.
Dyskusja dotyczy wnętrza modemu ADSL USB SAGEM F@st 800 E4, w którym wyróżniono dwa główne układy: IKE6488 obsługujący interfejs ADSL oraz IKE6505 połączony z USB, wraz z dwoma rezonatorami kwarcowymi prawdopodobnie dedykowanymi komunikacji USB i ADSL. W okolicy interfejsu ADSL znajdują się dławik, elementy przeciwzakłóceniowe oraz dwa transformatory sygnałowe, z których jeden służy do nadawania sygnału. Wspomniano o problemach stabilności działania tych modemów na systemach Linux i Windows. Wątek rozszerzono o historię dostępu do internetu w Polsce, omawiając modemy SDI TPSA, które były w rzeczywistości zintegrowanymi zakończeniami sieci ISDN BRA (2B+D) z kodowaniem 2B1Q i prędkością brutto 160 kb/s, ograniczoną interfejsem RS-232 do około 115 kb/s. Wnętrze modemów SDI zawierało transceiver ISDN (np. Motorola MC145572 lub Siemens PEB2080), mikrokontroler/ASIC realizujący protokoły ISDN i PPP, UART/USB, zasilacz impulsowy z transformatorem planarnym oraz opcjonalne układy SLIC. Dyskutowano także o technicznych aspektach transformatorów planarnych stosowanych w zasilaczach oraz o sposobie podziału pasma audio i danych w ISDN. Wspomniano o ewolucji technologii od SDI przez DSL do HFC DOCSIS oraz o historycznych kosztach instalacji i abonamentu internetowego. W dyskusji pojawiły się także refleksje na temat roli botów AI w generowaniu treści technicznych. Podsumowanie AI na podstawie dyskusji. Może zawierać błędy.
.
