Opisany poniżej projekt to monitor warunków środowiskowych w pomieszczeniu. Mierzy on szereg parametrów środowiskowych w pokoju i prezentuje wyniki pomiarów na ekranie. Skonstruowany został przez inżynierów z lelabtechno.com. W całości oparty jest na module kompatybilnym z Arduino oraz komercyjnie dostępnych modułach z sensorami.
Krok 1: Motywacja
Celem projektu, jak piszą autorzy, jest monitorowanie składu powietrza w domu - głównie różnego rodzaju składników niepożądanych. Po co? po to, aby poinformować użytkownika kiedy konieczne jest na przykład otwarcie okna i przewietrzenie pokoju.
Krok 2: Wykorzystane sensory
W projekcie wykorzystano sensory firmy Grove. Użyto następujące moduły:
Sensor Kurzu
Sensor ten wyposażony jest w cyfrowe wyjście, które przyjmuje stan niski o czasie proporcjonalnym do koncentracji pyłów w powietrzu. Układ mierzy koncentrację pyłów o średnicy 1 mikrometra i większej.
Sensor Jakości Powietrza v1.3
Moduł ten zaprojektowano na badania jakości powietrza w pomieszczeniach. Sensor mierzy głównie koncentrację dwutlenku węgla oraz lotnych par związków takich jak alkohol, aceton, rozpuszczalnik, formaldehyd i innych niezdrowych lub trujących substancji. Moduł jest kompatybilny z zasilaniem 5 V oraz 3.3 V.
Termometr i Higrometr
Ten moduł, jak łatwo się domyśleć, monitoruje temperaturę i wilgotność w pomieszczeniu.
Krok 3: Prezentacja danych
Do prezentacji wyników pomiarów wykorzystano OLEDowy wyświetlacz Grove o przekątnej 1,12". Jest to monochromatyczny wyświetlacz o 16 odcieniach szarości i rozdzielczości 96 x 96 punktów. Do mikrokontrolera podłącza się go interfejsem I²C.
Krok 4: Płytka z mikrokontrolerem
Autorzy tego projektu wykorzystali w pełni kompatybilną z Arduino płytkę Seeeduino Lotus.
Moduł Seeeduino Lotus posiada mikrokontroler ATmega328 i łączy w sobie klasyczny moduł rozwojowy Seeeduino z bazowym shieldem Arduino. Oprócz wspomnainego AVRa na płytce znajdziemy układ CH340, będący konwerterem USB do transmisji szeregowej. Seeeduino Lotus wyposażone jet w 14 wejść/wyjść cyfrowych (spośród których 6 jest w stanie generować przebieg PWM) oraz 7 wejść/wyjść analogowych. Dodatkowo moduł posiada złącze microUSB, port ISP, 12 złącz w standardzie Grove i przycisk reset.
Podłączenie sensorów
* Sensor jakości powietrza - pin A0.
* Sensor kurzu - pin D4.
* Termometr i Higrometr - pin D2.
* Wyświetlacz OLED - pin I²C.
Krok 5: Oprogramowanie Arduono
Pobierz poniższy program i po skompilowaniu załaduj do mikrokontrolera. Wszystkie informacje na temat bibliotek itp są do znalezienia na stronie projektu na www.lelabtechno.com.
Krok 6: Obudowa
Krok 7: Analiza danych
Układ dostarcza nam sporo danych dotyczących pomieszczenia w którym przebywamy. Aby poprawnie je interpretować musimy znać pewne zdrowe ich granice. Układają się one następująco:
Idealna temperatura, według wielu specjalistów to od 16°C do 20°C w pokoju osoby dorosłej, od 18° do 21°C w pokoju dziecięcym. W innych pokojach za zdrowy przedział przyjmuje się zakres od 20°C do 21°C.
Wilgotność w pomieszczeniu powinna znajdować się w przedziale od 40% do 50%. Suchsze powietrze wpływa na rozwój bakterii i wirusów, a także jest niezdrowe dla astmatyków i zwiększa produkcję ozonu w naszym otoczeniu. Z kolei powietrze o większej wilgotności sprzyja rozwojowi grzybów i roztoczy.
Z kolei sensor jakości powietrza zwraca nam liczbę, która nie jest bezwzględnym pomiarem, dlatego wyróżnić można wartości:
Od 0 do 50 - świeże powietrze.
Od 50 do 150 - niskie zanieczyszczenie.
Od 150 do 400 - wysokie zanieczyszczenie.
Powyżej 400 - bardzo wysokie i niebezpieczne zanieczyszczenie.
Zasadniczo pokój wietrzyć powinniśmy za każdym razem, gdy wskazanie przekroczy 50.
Sensor kurzu podawać będzie nam wartość od 0 do 8000. Czyste powietrze to wskazanie do koło 500. Przedłużające się wskazanie powyżej 1500 sugeruje wywietrzenie pokoju.
Żródło: http://www.instructables.com/id/Room-Air-Analyzer/?ALLSTEPS
Krok 1: Motywacja
Celem projektu, jak piszą autorzy, jest monitorowanie składu powietrza w domu - głównie różnego rodzaju składników niepożądanych. Po co? po to, aby poinformować użytkownika kiedy konieczne jest na przykład otwarcie okna i przewietrzenie pokoju.
Krok 2: Wykorzystane sensory
W projekcie wykorzystano sensory firmy Grove. Użyto następujące moduły:
Sensor Kurzu
Sensor ten wyposażony jest w cyfrowe wyjście, które przyjmuje stan niski o czasie proporcjonalnym do koncentracji pyłów w powietrzu. Układ mierzy koncentrację pyłów o średnicy 1 mikrometra i większej.
Sensor Jakości Powietrza v1.3
Moduł ten zaprojektowano na badania jakości powietrza w pomieszczeniach. Sensor mierzy głównie koncentrację dwutlenku węgla oraz lotnych par związków takich jak alkohol, aceton, rozpuszczalnik, formaldehyd i innych niezdrowych lub trujących substancji. Moduł jest kompatybilny z zasilaniem 5 V oraz 3.3 V.
Termometr i Higrometr
Ten moduł, jak łatwo się domyśleć, monitoruje temperaturę i wilgotność w pomieszczeniu.
Krok 3: Prezentacja danych
Do prezentacji wyników pomiarów wykorzystano OLEDowy wyświetlacz Grove o przekątnej 1,12". Jest to monochromatyczny wyświetlacz o 16 odcieniach szarości i rozdzielczości 96 x 96 punktów. Do mikrokontrolera podłącza się go interfejsem I²C.
Krok 4: Płytka z mikrokontrolerem
Autorzy tego projektu wykorzystali w pełni kompatybilną z Arduino płytkę Seeeduino Lotus.
Moduł Seeeduino Lotus posiada mikrokontroler ATmega328 i łączy w sobie klasyczny moduł rozwojowy Seeeduino z bazowym shieldem Arduino. Oprócz wspomnainego AVRa na płytce znajdziemy układ CH340, będący konwerterem USB do transmisji szeregowej. Seeeduino Lotus wyposażone jet w 14 wejść/wyjść cyfrowych (spośród których 6 jest w stanie generować przebieg PWM) oraz 7 wejść/wyjść analogowych. Dodatkowo moduł posiada złącze microUSB, port ISP, 12 złącz w standardzie Grove i przycisk reset.
Podłączenie sensorów
* Sensor jakości powietrza - pin A0.
* Sensor kurzu - pin D4.
* Termometr i Higrometr - pin D2.
* Wyświetlacz OLED - pin I²C.
Krok 5: Oprogramowanie Arduono
Pobierz poniższy program i po skompilowaniu załaduj do mikrokontrolera. Wszystkie informacje na temat bibliotek itp są do znalezienia na stronie projektu na www.lelabtechno.com.
Kod: C / C++
Krok 6: Obudowa
Krok 7: Analiza danych
Układ dostarcza nam sporo danych dotyczących pomieszczenia w którym przebywamy. Aby poprawnie je interpretować musimy znać pewne zdrowe ich granice. Układają się one następująco:
Idealna temperatura, według wielu specjalistów to od 16°C do 20°C w pokoju osoby dorosłej, od 18° do 21°C w pokoju dziecięcym. W innych pokojach za zdrowy przedział przyjmuje się zakres od 20°C do 21°C.
Wilgotność w pomieszczeniu powinna znajdować się w przedziale od 40% do 50%. Suchsze powietrze wpływa na rozwój bakterii i wirusów, a także jest niezdrowe dla astmatyków i zwiększa produkcję ozonu w naszym otoczeniu. Z kolei powietrze o większej wilgotności sprzyja rozwojowi grzybów i roztoczy.
Z kolei sensor jakości powietrza zwraca nam liczbę, która nie jest bezwzględnym pomiarem, dlatego wyróżnić można wartości:
Od 0 do 50 - świeże powietrze.
Od 50 do 150 - niskie zanieczyszczenie.
Od 150 do 400 - wysokie zanieczyszczenie.
Powyżej 400 - bardzo wysokie i niebezpieczne zanieczyszczenie.
Zasadniczo pokój wietrzyć powinniśmy za każdym razem, gdy wskazanie przekroczy 50.
Sensor kurzu podawać będzie nam wartość od 0 do 8000. Czyste powietrze to wskazanie do koło 500. Przedłużające się wskazanie powyżej 1500 sugeruje wywietrzenie pokoju.
Żródło: http://www.instructables.com/id/Room-Air-Analyzer/?ALLSTEPS
Fajne? Ranking DIY
