FreeStyle Libre 2 - czujnik stężenia glukozy we krwi

ArturAVS napisał:

Widzę że cena to około 300 zł. Dużo.

ArturAVS napisał:

ten dwutygodniowy okres użycia jest podyktowany możliwymi powikłaniami medycznymi. Wszak, "pacjent" ma w ciele ciało obce

zgierzman napisał:

Moim zdaniem można było wykonać urządzenie dwuczęściowe - sam czujnik wbijany w skórę osobno (wiadomo, nic nie może być wbite w ciało zbyt długo), a elektronika osobno do wykorzystania z wieloma kolejnymi czujnikami. Dane do kalibracji czujnika w postaci kodu QR na opakowaniu, do odczytania za pomocą aplikacji na telefonie.

ArturAVS napisał:

Widzę że cena to około 300 zł. Dużo.

zgierzman napisał:

Pobieżne przejrzenie internetu skutkuje przekonaniem, że to czujnik do naklejania na skórę. Ale coś nie dawało mi spokoju: jak on mierzy? Jest sposób na bezkontaktowy pomiar przez skórę?

ArturAVS napisał:

ten dwutygodniowy okres użycia jest podyktowany możliwymi powikłaniami medycznymi. Wszak, "pacjent" ma w ciele ciało obce.

zgierzman napisał:

Wtedy wyposażona w ładowalne ogniwo elektronika mogłaby służyć miesiące, albo i lata. A wyrzucana co dwa tygodnie sonda byłaby tania i bardziej ekologiczna.

ArturAVS napisał:

Widzę że cena to około 300 zł. Dużo.

rysio68 napisał:

Przecież współczesna medycyna służy do zarabiania na chorobach. Koszt produkcji to pewnie 10-20 zł.

rysio68 napisał:

Dla przykładu w wiekach ciemnych, tak ze sto lat temu cukrzyce typu II "leczyli" dietą (tłuszczowo białkową).
Teraz to nieuleczalne.

tmf napisał:

Z cukrzycą typu 2 też się kiepsko żyło, bo nie było żadnego leku.

Moderowany przez gulson:

Raport: Post zaniża poziom forum i lansuje pseudonaukę a Elektroda to forum techniczno-naukowe na którym nie powinno być miejsca na pseudonaukę szczególnie w tematach dotyczących medycyny i tak poważnej choroby jaką jest cukrzyca będąca obecnie problemem cywilizacyjnym.

rysio68 napisał:

ArturAVS napisał:

Widzę że cena to około 300 zł. Dużo.

Przecież współczesna medycyna służy do zarabiania na chorobach. Koszt produkcji to pewnie 10-20 zł.
Dla przykładu w wiekach ciemnych, tak ze sto lat temu cukrzyce typu II "leczyli" dietą (tłuszczowo białkową).
Teraz to nieuleczalne.
Tu przepis, jak pielęgnować cukrzyce:
https://ncez.pzh.gov.pl/choroba-a-dieta/cukrzyca-typu-2-zalecenia-i-jadlospis-2/

Cytat:

Wg danych WHO w ostatnich 20-latach w wielu krajach na świecie obserwuje się epidemiczny
wzrost zachorowalności na cukrzycę. W USA już ponad 17,5% populacji choruje na cukrzycę, przy
czym coraz częściej choroba ta ujawnia się u osób poniżej 40 roku życia oraz u dzieci i młodzieży.
Jeżeli obecny trend utrzyma się w 2030 roku co czwarty, a w 2050 roku co 3 Amerykanin będzie
chorował na cukrzycę. Podobne trendy epidemiologiczne dotyczą większości krajów na świecie,
zagrożenie "tsunami cukrzycy" może zagrażać też Polsce.

Jar-Woj napisał:

W tak zwanych wiekach ciemnych to nie wiedziano czym jest cukrzyca
ani o tym, że są jej różne typy, więc nie można mówić, że cokolwiek leczono

Jar-Woj napisał:

więc nie można mówić, że cokolwiek leczono, jeśli oczywiście mówimy o leczeniu we współczesnym znaczeniu bazującym na evidence-based medicine.

wojtek1234321 napisał:

Cukrzyca typu I, to całkiem co innego jak cukrzyca typu II. Typ II to zasadniczo "tylko" niewydolność trzustki, a typ I to sprawa genetyczna, trzustka w ogóle przestaje pracować, a nawet organizm sam niszczy wysepki Langerhansa i nie dostarcza hormonu - insuliny.

pawlik118 napisał:

Moje dziecko zachorowało na cukrzycę typ 1. To choroba autoimmunologiczna, pojawiająca się losowo, bez powodów. Nie ma na nią wpływu dieta i styl życia.

Macosmail napisał:

Ja jestem przekonany, że powody muszą być. Zbyt dużo tych przypadków.

zgierzman napisał:

Ale co 14 dni sporo zaawansowanej elektroniki ląduje na śmietniku.

wojtek1234321 napisał:

Typ II to zasadniczo "tylko" niewydolność trzustki, a typ I to sprawa genetyczna

rysio68 napisał:

Macosmail napisał:

Ja jestem przekonany, że powody muszą być. Zbyt dużo tych przypadków.

Często wnioski, lub przynajmniej podejrzenia nasuwają się po analizie wpisów w książeczce zdrowia dziecka.

Cytat:

Grzyb trujący. Przez bardzo długi czas był uznawany za cenny grzyb jadalny i często zbierany ze względu na dobry smak, dużą wydajność i łatwość w rozpoznaniu. Jako jadalny wymieniany był w atlasach grzybów[7]. Bardzo długo, bo aż do lat 70. i 80. XX wieku uznany był za jadalny lub warunkowo jadalny[8]. Dla większości ludzi gatunek ten rzeczywiście był nieszkodliwy. Jednakże u niektórych ludzi po jego spożyciu pojawiły się przypadki silnych zatruć. Zawarta w krowiaku substancja chemiczna w niektórych przypadkach powoduje śmiertelną reakcję układu odpornościowego człowieka, polegającą na tym, że organizm zaczyna wytwarzać przeciwciała przeciwko własnym krwinkom. Sklejone krwinki blokują przepływ krwi w ważnych dla życia narządach. W związku z tymi przypadkami obecnie krowiaka podwiniętego uważa się za gatunek trujący. Mimo to w wielu krajach świata (np. w Europie Wschodniej) jest on nadal zbierany i spożywany[7]. Za grzyb jadalny uważany był również w Polsce przed II wojną światową[9].

Śmiertelnie zatruł się posiłkiem przygotowanym z krowiaka podwiniętego m.in. mykolog Julius Schäffer[10].